ตอนที่ 9 ถูกตบ

ตอนที่ 9 ถูกตบ

ช่วงพักเที่ยง ณิชาเดินออกมาจากตึกบัญชีพร้อมผักกาดกับมีนา ทั้งสามตั้งใจจะไปกินข้าวที่โรงอาหารคณะบริหาร แม้อาหารจะไม่เด็ดเท่าคณะวิศวะ แต่พวกเธอก็ไม่อยากเจอเรื่องวุ่นวายอีก

“วันนี้กินอะไรกันดี” ผักกาดถาม พลางหันไปยิ้มกับณิชาและมีนา

“อะไรก็ได้ ขอแค่ไม่ใช่ที่โรงอาหารวิศวะก็พอ ฉันขี้เกียจวุ่นวายแบบเมื่อวาน” ณิชาพูดเสียงเรียบ ไม่ใช่แค่เพราะขี้เกียจวุ่นวายหรอก แต่เพราะเธอไม่อยากเจอใครบางคนด้วยมากกว่า

แต่ขณะที่เธอเดินออกมาจากตึก ยังไม่ทันก้าวพ้นบันไดตึก เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นด้านหลัง

“อีณิชา”

ณิชาหันกลับไปตามเสียงเรียก และทันทีที่เธอหันหน้าไป

เพี๊ยะ!!

เสียงตบดังลั่นจนคนแถวนั้นหยุดชะงักหันมามองเป็นตาเดียว แรงกระแทกทำให้ใบหน้าของณิชาหันไปด้านข้างทันที

“ณิชา” ผักกาดกับมีนาร้องอย่างตกใจ รีบเข้ามาพยุงเธอ

ณิชาหันหน้ากลับมา ดวงตาวาวโรจน์สบเข้ากับผู้หญิงที่ตบเธอ และเธอก็จำได้ทันทีว่าผู้หญิงคนนั้นคือผู้หญิงคนเดียวกับที่เธอเจอเมื่อคืนที่หน้าผับ และยังมีเรื่องกันที่โรงอาหารเมื่อวาน

ผู้หญิงคนนั้นยืนกอดอก สายตาเต็มไปด้วยความโมโห “มึงกล้าดียังไง มายุ่งกับพี่กวินของกู เมื่อวานก็อ่อยพี่ลม พอตกดึกก็วิ่งมาหาพี่กวิน อีแรด”

“ฉันไม่เคยอ่อยพี่ลม ฉันกับพี่ลมเราเป็นแค่พี่น้องกัน แล้วเมื่อกี้เธอว่าไงนะ เธอบอกว่าพี่วินเป็นของเธอสินะ” ณิชาเว้นวรรคแล้วหัวเราะเบา ๆ “เธอถามพี่วินยัง ว่าเขาอยากเป็นของเธอมั้ย ไม่ใช่มโนเอาเอง” ณิชาเองก็เถียงกลับอย่างไม่ยอมเหมือนกัน

“แล้วที่มาเอะอะโวยวายตามราวีฉัน เพราะเมื่อคืนเขากลับไปกับฉัน แต่ไม่กลับกับเธองั้นเหรอ” ณิชาถามพลางยิ้มเยาะ

“อีณิชา” ผู้หญิงคนนั้นเรียกณิชาเสียงดัง พร้อมกับง้างมือเตรียมจะฟาดไปที่แก้มณิชาอีกรอบ ณิชาเองก็ไม่ยอมอยู่เฉยเหมือนกัน เธอก็ยกมือขึ้นจะเตรียมฝาดไปที่แก้มผู้หญิงคนนั้นเหมือนกัน

“ทำอะไรกันนะ” แต่เสียงของกั้งดังขึ้นมา ก่อนที่เธอจะเดินเข้ามาขวางระหว่างณิชากับต้า กั้งหันไปมองหน้าณิชา แล้วเธอก็เจอรอยแดงบนหน้าณิชา กั้งไม่พูดอะไรแต่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกทันที

“มึงมาที่หน้าตึกคณะของณิชาเดี๋ยวนี้ น้องถูกตบ” กั้งวางสายไปก่อนจะหันไปมองผู้หญิงคนนั้น แล้วถามเสียงต่ำนิ่ง ๆ “เธอตบณิชาเหรอ”

“พะ...พี่กั้ง คือ คือฉัน” ต้าพูดเสียงตะกุกตะกัก เพราะรู้ว่ากั้งเป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทกวิน

“พอ ถ้าไม่รู้จะแก้ตัวยังไงก็ไม่ต้องพูดแล้ว เดี๋ยวมันมา เธอค่อยพูดต่อหน้ามันก็แล้วกัน” กั้งบอก ก่อนจะหันมาสนใจแก้มของณิชาที่เป็นรอยแดง ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนต่างจากที่พูดกับอีกฝั่ง “เจ็บมั้ยณิชา ดูดิ เป็นรอยแดงเลย”

“เจ็บค่ะ” ณิชาตอบเสียงอ้อน กั้งเลยหันไปมองคนที่ตบณิชา ด้วยสายตาที่อยากเข้าไปตบแทน

ไม่นานหลังจากที่กั้งโทรไป กวินก็มาถึง รถยนต์คันหรูจอดที่หน้าตึกบริเวณที่พวกของณิชายืนอยู่ ก่อนเขาจะรีบลงรถแล้วเดินมาหาณิชา เขาจับแก้มของเธอฝั่งที่ถูกตบอย่างเบามือ ทันทีที่เห็นรอยแดง หน้านิ่งของเขาก็เปลี่ยนเป็นตึงดุขึ้นมาทันที

“ใครทำ” เสียงของกวินดัง และเต็มไปด้วยความโมโห ก่อนจะหันไปหาผู้หญิงที่เขาไปเที่ยวด้วยเมื่อคืน “เธอทำเหรอ”