บทที่ 8 เขาฟื้นแล้ว

คุณนายเหลิ่งจ้องมองเหลิ่งเซ่าถิง ผ่านไปสักพักเธอถึงได้เบิกตากว้าง ยกมือขึ้นเปิดปาก น้ำตาไหลลงมาทันที

จากนั้นคุณนายเหลิ่งก็วิ่งโซเซไปหาเหลิ่งเซ่าถิง พูดอย่างสะอึกสะอื้น “เซ่าถิง? เซ่าถิงใช่หลานจริงๆ ใช่ไหม? หลานฟื้นขึ้นมาจริงๆ เหรอ? ”

เหลิ่งเซ่าถิงพยักหน้า หัวเราะเบาๆ แล้วพูดขึ้น “ผมเอง คุณย่า ผมเหมือนนอนหลับไปนานมาก……”

ตอนนี้คุณนายเหลิ่งก็ตีเหลิ่งเซ่าถิงเบาๆ ร้องไห้พร้อมพูดตะโกนเสียงดัง “เจ้าเด็กนี่ ทำไมเพิ่งฟื้นขึ้นตอนนี้? หลานรู้ไหมว่าปีนี้ฉันใช้ชีวิตยังไง? ฉัน……ฉันอยู่ก็เหมือนตาย! ทุกวันฉันคิดว่าฉันมีชีวิตนานเกินไปหรือเปล่า แย่งเอาโชคดีของหลานกับพ่อของหลานไป เลยทำให้พ่อของหลานตายตั้งแต่เนิ่นๆ แล้วทำให้หลานเจอกับเรื่องแบบนี้อีก ฉันรู้สึกว่าเป็นความผิดของฉัน……”

คุณนายเหลิ่งร้องไห้ขณะที่พูดถึงตรงนี้ ยกมือขึ้นจับเหลิ่งเซ่าถิงไว้ ปากก็ยังร้องไห้และดุด่า “เจ้าเด็กแสบ ฉันเป็นญาติคนเดียวของหลาน ไม่คิดว่าหลานจะประสบอุบัติเหตุรถยนต์เพราะผู้หญิงคนเดียว แล้วหลับไปนานขนาดนี้! มันทำให้ฉันเสียใจเกินไปจริงๆ !”

เหลิ่งเซ่าถิงเริ่มมีร่องรอยความว่างเปล่าในดวงตา แต่จากนั้นก็เหมือนเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น ยกมือขึ้นกอดคุณนายเหลิ่งที่ตัวเตี้ยกว่าเขามาก แล้วพูดเสียงทุ้มแหบพร่า “ขอโทษครับ คุณย่า ที่ทำให้ย่าเป็นห่วง”

เหลิ่งเซ่าถิงพูดจบ ก็เงยหน้าขึ้นมองเจี่ยนอี๋นั่ว แล้วพูดเสียงทุ้ม “คุณย่า ตอนผมตื่นขึ้นมา มีหลายเรื่องที่ผมไม่เข้าใจ ผู้หญิงคนนี้มาอยู่ในห้องผมได้ยังไง? ”

คุณนายเหลิ่งเช็ดน้ำตา ร้องไห้ขณะที่พูดขึ้น “ย่าจะบอกหลานให้รู้เรื่องว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ควรไปหาหมอเช็กหลานก่อน ให้ร่างกายหลานไม่มีปัญหาอะไร ย่าจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ให้หลานฟังอย่างละเอียด”

เหลิ่งเซ่าถิงพยักหน้า จากนั้นก็มองผ่านกลุ่มคนไปยังเจี่ยนอี๋นั่วที่ถูกเบียดจนอยู่ในมุม แม้ว่าเหลิ่งเซ่าถิงจะอ่อนโยนมากต่อหน้าคุณนายเหลิ่ง แต่เมื่อเขามองคนอื่นๆ ดวงตาเขาเย็นชาผิดปกติ

ก่อนหน้านี้เจี่ยนอี๋นั่วได้ยินว่าเหลิ่งเซ่าถิงเป็นคนที่หยิ่งผยองและเย็นชา แต่เมื่อได้สัมผัสกับดวงตาเย็นชาของเขาจริงๆ เจี่ยนอี๋นั่วก็รู้สึกว่าสายตานั้นเย็นชามากแค่ไหน ทำให้ในใจเธอรู้สึกขี้ขลาดเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลง เมื่อเห็นสายตาของเหลิ่งเซ่าถิง

ไม่นานคุณหมอก็มาถึงคฤหาสน์ตระกูลเหลิ่ง หลังจากตรวจเหลิ่งเซ่าถิงแล้ว ก็ตอบกลับคุณนายเหลิ่ง “คุณชายใหญ่เหลิ่งนอกจากเพราะให้น้ำเกลือบำรุงร่างกายเป็นระยะเวลานาน ก็มีการขาดสารอาหารเล็กน้อย ตัวบ่งชี้อื่นๆ เป็นเรื่องปกติ ตราบใดที่ใส่ใจพักผ่อนและเสริมอาหารบำรุง ผ่านไปสักพักก็จะฟื้นฟูร่างกาย พรุ่งนี้ฉันจะมาตรวจสอบอย่างละเอียดอีกครั้ง”