ตอนที่ 117 ลูกก็มีแล้ว ยังจะพูดว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน?

ตอนที่ 117 ลูกก็มีแล้ว ยังจะพูดว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน?

นักข่าวคนนั้นก็กลืนน้ำลาย เมื่อเห็นทาวัตแล้วก็รู้สึกกลัว แต่ก็ได้แต่ก้มหัว

“ปกเกศ” ทาวัตพูดด้วยน้ำเสียงที่เข้ม

“คุณชาย” ปกเกศไม่รู้ว่าจะต้องมาอยู่ข้างๆทาวัต จึงต้องก้มหัวตามไป

“หลังจากที่พาเขาออกไป ในหนึ่งวันนี้ ผมหวังว่าจะไม่เห็นสำนักพิมพ์นี้อยู่อีก” ทาวัตพูดจบ แล้วก็กวาดสายตาเพื่อเตือนนักข่าว แล้วก็พาวรินทรออกไปจากกลุ่มคนนี้

นักข่าวคนนั้นก็หน้าซีด เขารู้ว่านี้มันจบแล้ว ไม่เพียงแค่ทำงานพลาด ยังจะทำให้ทั้งสำนักพิมพ์ต้องเดือดร้อนอีก

ปกเกศจึงใช้มือข้างเดียว แล้วค่อยๆดึงนักข่าวคนนั้นออกไป

นักข่าวคนอื่นๆเห็นเหตุการณ์ก็รู้สึกสั่นอย่างรู้แรง เพราะเมื่อกี้ นักข่าวคนนั้นแค่อยากจะเข้าใกล้วรินทรแค่นั้น แต่ถูกทาวัตเห็นเข้า จึงโดนแบบนี้

เรื่องนี้ทำให้พวกเขาเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่า บางคน ก็ไม่ควรไปยั่วโมโหเขา แม้แต่การเข้าไปใกล้ก็ไม่ได้.......

คาร่าเห็นทาวัตพาวรินทรเดินไป จึงเริ่มตามหานรชัย สุดท้ายก็ล็อคเป้าหมายที่มุมเล็กๆ ดวงตาก็เริ่มแววเป็นประกาย จึงก้าวเท้าที่ใส่ส้นสูงไปตรงนั้น

ขณะที่เดินก็คิดด่าในใจ โดยปกติเธอไม่ใช่คนใส่ส้นสูง คืนนี้มาใส่ พรุ่งนี้เช้าขาของเธอคงจะต้องบวมแน่ๆ

“โอเคล่ะ ปล่อยฉันเถอะ” วรินทรส่งสัญญาณให้ทาวัตปล่อยมือ เมื่อมองไปด้านหลัง พวกนักข่าวที่ไม่สบอารมณ์ก็แยกย้ายไปกันหมดแล้ว

แต่ที่เธอไม่เข้าใจคือ ทำไมทาวัตถึงให้นักข่าวเข้ามาเยอะขนาดนี้?

“ลูกล่ะ?” ทาวัตยืนนิ่ง แล้วถามคำถามสำคัญกับวรินทรที่เพิ่งเข้ามาเมื่อสักครู่

นี่มันเป็นงานเลี้ยง ส่วนสำคัญของงานก็คือกวินกับวรินทร ตอนนี้วรินทรมางานแล้ว กวินไม่ได้มา ถ้าดูจากการที่กวินตัวติดกับวรินทรแล้ว มันก็ดูแปลกๆจริงๆ

“ไม่ได้มา” วรินทรก็ตอบตรงๆ เวลาตอนนี้ งานเลี้ยงควรจะเริ่มได้แล้ว ทำไมบรรยากาศในงานถึงรู้สึกแปลกๆอย่างนี้

“เกิดอะไรขึ้น?” ทาวัตกระพริบตา สายตาแสดงออกถึงความกังวล ลูกไม่สบายหรอ?

“ไม่มีอะไร ลูกแค่ไม่อยากมา ดังนั้น ฉันจึงให้เขาอยู่ที่บ้าน” ทักษะการโกหกของวรินทรนับวันยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เธอได้พูดออกมาโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง

ทาวัตเริ่มจะยิ้มออกมา แล้วหันไปมองที่วรินทรอย่างเย็นชา “แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของเรื่องคือคุณบังคับให้ลูกอยู่บ้านเองใช่มั๊ย?ผมจะให้คนไปรับลูกมา ”

“ไม่จำเป็นหรอก” วรินทรพูดออกมา “ไปรับมาแล้วคุณจะทำอะไร?บอกทั้งโลกว่าเขาเป็นลูกชายคุณ? หลังจากนั้นทั่วทั้งโลกก็จะรุมล้อมถามว่าแม่ของลูกคือใครหรอ? ทาวัต นอกจากลูกแล้ว พวกเราเป็นอะไรกัน?”

ทาวัตก็ไม่ได้สะทบสะท้าน ความพูดของวรินทรทำให้เขาคิดอะไรได้บางอย่าง

คนรัก? สามีภรรยา? ก็ไม่ใช่

นอกจากกวินแล้ว ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆ

แต่ว่า ทาวัตก็ยังไม่สบายใจ เธอพูดออกมาชัดเจนขนาดนี้ แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ชัดเจน

พอคิดได้ดังนั้น บอสใหญ่ทาวัตได้ทำกิริยาที่ทำให้คนตกตะลึง

เขาได้เอามือไปยกคางของวรินทรขึ้นมา แล้วก็เข้าประชิดตัวแล้วจุ๊บเบาๆบนริมฝีปากของเธอ เป็นการจูบที่เบาเหมือนกับแมลงปอที่เกาะบนผิวน้ำ แล้วก็แสดงหน้าตาท่าทางแมนๆเข้มๆออกมา