​ตอนที่ 95 ธารีปรากฏตัว

ตอนที่ 95 ธารีปรากฏตัว

พี่ลิงรู้ดีที่สุด ขอแค่ไม่มีปัญหาทางสายตาก็สามารถดูออกว่าทาวัตดีกับกวินและวรินทรแค่ไหน สะใภ้ของบ้านธัมรุจินันท์ นอกจากวรินทรจะเป็นใครได้อีก

ชยุต？

วรินทรตกใจ “ไม่ต้อง ฉันออกไปดูเอง”

ห้ามพาชยุตเข้ามาเด็ดขาด ใครจะไปรู้ว่าเขาจะทำอะไร？

ชยุตอยู่หน้าประตูจริงด้วย แต่นั่งอยู่บนรถ ไม่โดนแดดเลยสักนิด

วรินทรก็ไม่รีบ คฤหาสน์ห่างกับประตูพอสมควร เธอนั่งอยู่บนรถของลาดตระเวนแล้วค่อยๆไป

ยามเฝ้าประตูก็รู้จักเธอ ไม่ได้ห้ามไว้ ให้เธอออกไปเลย

ชยุตเห็นวรินทรออกมาจึงลงจากรถ ดวงตาที่แหลมคมมองคฤหาสน์ไปทั่วๆหนึ่งรอบ แล้วค่อยมองกลับมาที่วรินทร

“คุณมีอะไรหรือเปล่า?” วรินทรไม่ได้สนใจแววตาของเขาเลย ถามตรงๆ

“วาดฝันไปไหน? โดนแกกับประธานทาวัตจับตัวไปใช่ไหม?”ชยุตเปิดศึกก่อน ถามเธอตรงๆ วาดฝันไปไหน

วรินทรอยากหัวเราะ เธอไม่ใช่พยาธิในท้องของวาดฝันสักหน่อย จะไปรู้ได้ไงว่าเธอไปไหน?

“ไม่รู้” สีหน้าวรินทรธรรมชาติ ตลกจริง

วาดฝันลักพาตัวเธอ ฝากรอยแผลไว้บนร่างกายเธอมากมายขนาดนี้ เธอไม่ไปหาถึงบ้าน กับคนที่ไม่เป็นอะไรเลยกลับมาบุกถึงบ้านก่อน

เธอไม่คิดหรอกว่าชยุตจะใจดี ขนาดถึงขั้นมาคืนค่ารักษาพยาบาล

“แกรู้ไหมว่าวาดฝันไม่กลับบ้านหลายวันแล้ว?”สีหน้าชยุตหมดความอดทน โมโหนิดหน่อย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำพูดของวรินทรหรือเพราะสาเหตุที่วาดฝันหายไป

“มือเท้าก็ขึ้นอยู่บนตัวเธอเธอไปไหนมันเกี่ยวอะไรกับฉัน?”แววตาวรินทรที่รู้สึกแย่ไปหมด “คนหายไป ไม่ไปหา กลับมาพึ่มพ่ามๆที่ฉันคนที่เขาไม่รู้คงคิดว่าฉันเลี้ยงสัตว์อะไรไว้ส่ะอีกเห่าได้ทั้งวัน”

ความหมายของคำพูดเห็นได้ชัดเลยว่า ว่าชยุตเป็นสัตว์ประเภทสุนัข

หน้าชยุตชาเลย โมโหจนหน้าอกจะระเบิด คิดไม่ถึงว่าวรินทรจะพูดแบบนี้กับเขา

ผ่านไปสักพัก ชยุตถึงจะสงบสติได้

“ก่อนที่วาดฝันจะหายตัวไปลักพาตัวแกก่อน แต่ตอนนี้วาดฝันหายตัวไป แต่แกกลับอยู่ดีกินดีอยู่ตรงนี้ ไม่ใช่แกกับประธานทาวัตร่วมมือกันขังวาดฝันไว้ ยังจะมีสาเหตุอะไรอีก?”

ชยุตปกป้องลำเอียงลูกสาว สภาพที่เครียดแล้วขอร้องวรินทร ถึงวาดฝันจะผิดจริงๆ ก็เห็นแก่ว่าเธอเด็ก แกเป็นพี่สาวก็ใจกว้างหน่อยไม่ได้หรือไง?ต้องทะเลาะกันให้เกิดเรื่อง?แบบนี้ก็ไม่มีอะไรดีต่อแกนิ”

พูดถึงสุดท้าย เป็นการข่มขู่ซะแล้วสิ

วรินทรทำหน้าเฉยชา ตากระตุก ไม่มีแววตาที่หวาดกลัวอะไรเลยแม้แต่นิด

“เธอเด็ก? คุณล้อเล่นกับฉันหรอ?เธออายุน้อยกว่าฉันแค่ไม่กี่เดือน อายุยี่สิบกว่าปียังเด็กหรอ? หรือว่าต้องอายุเท่ากับคุณที่ขาข้างหนึ่งเหยียบโลงศพแล้วถึงจะเรียกว่าโต?”

ขาข้างหนึ่งเหยียบโลงศพ?

“แก แกพูดอะไร?มีแช้งพ่อตัวเองแบบนี้ด้วยหรอ?!”ชยุตโมโห มือข้างหนึ่งชี้หน้าวรินทร มืออีกข้างจับหน้าอกที่หายใจแรง

“ตอนนี้ฉันจะพูดกับแกดีๆ ถ้าไม่เอาวาดฝันออกมา อย่าหาว่าฉันไม่เห็นแก่พ่อลูก!”

จิ้งจอกแก่ก็คือจิ้งจอกแก่ ถึงขั้นนี้แล้วยังจะฝืนอีก

วรินทรหัวเราะนิดเดียว สีหน้าท่าทางไม่รู้เรื่อง “คุณเลือกเวลาที่ทาวัตออกไปแล้วมา ไม่ใช่เพราะอยากขู่ฉันหรอ ให้ฉันกลัวคุณแล้วเชื่อฟังคุณไม่ใช่หรอ?”