บทที่ 4

“ถ้าไม่ติดว่าฉันเพิ่งช่วยเธอมานะ ฉันไม่สนใจผู้หญิงปากดีแบบเธอหรอก รอให้พ้นวันนี้ก่อนนะ หลังจากนี้จะเป็นจะตายก็เรื่องของเธอ”

พายนั่งกำมือเข้าหากันแน่น เธอไม่อยากต่อปากต่อคำกับผู้ชายคนนี้ เขาดูอันตรายกว่าที่เธอคิด ดูจากหน้าตา อายุเขาน่าจะแก่กว่าเธอไม่เท่าไหร่ แต่เขากลับมีปืนผาหน้าไม้ ถ้าหากเถียงเขาไปมาก ๆ เธออาจจะถูกเขาสาดกระสุนใส่แทนไอ้พวกเลวก่อนหน้านี้ก็ได้

“เงียบทำไม?”ที่จริงก็ไม่อยากสนใจว่าเธอจะพูดหรือเงียบ แต่เห็นใบหน้าเธอซีดลงเรื่อย ๆ ก็สงสัยว่าเป็นอะไร ไม่ใช่ว่าจะมาเป็นลมในรถเขาหรอกนะ แค่ช่วยจากไอ้พวกนั้นก็พอแล้ว อย่าให้ต้องถึงขั้นพาไปส่งโรงพยาบาลอีกเลยนะ

“ตกลงบ้านเธออยู่ไหน?”

“…..”

“เธอนี่เป็นคนแบบไหนกันนะ พอพูดมากก็ปากดีเหลือเกิน พอจำเป็นต้องพูดกลับไม่พูด เธออยากให้ฉันโมโหไปมากกว่านี้สินะ”

“ขับตรงไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวใกล้ถึงฉันจะบอก”เมื่อเขาเริ่มโมโห เธอก็ส่งเสียงออกมาทันที เธอยังอยากกลับไปหายาย ไม่อยากทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ตอนนี้

“เธอกลัวฉัน?”

“พี่มีปืน”เธอตอบออกไปทันที มีใครบ้างในโลกนี้ไม่กลัวปืน ขนาดไอ้พวกอันธพาลเมื่อกี้ มันมีกันสี่คน พอเขาชักปืนออกมาขู่ มันก็ถอยไปทันที แล้วผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แบบเธอจะไม่ให้กลัวได้อย่างไร

“ปืนปลอม”

“ห๊า!!!”พายตวัดสายตาไปมองหน้าเขาทันที“พี่บ้าหรือเปล่า”

เธอไม่อยากคิดหากเมื่อกี้พวกมันมีปืนเหมือนกัน หรือรู้ว่าปืนที่เขาเอาออกมาขู่เป็นเพียงปืนปลอมของผู้ชายคนนี้ที่เอาไปหลอกพวกมันเท่านั้น เธอกับเขาจะเป็นยังไง คงไม่ได้มานั่งรถกันอยู่แบบนี้แน่

“ฉันไม่ได้โง่เหมือนเธอนะ ไม่เห็นเหรอพวกมันมีสี่คน ถ้าไปเตะต่อย คิดว่าฉันจะสู้พวกมันได้เหรอ ป่านนี้เธอคงไปเป็นเมียพวกมันแล้ว และฉันก็อาจจะถูกซ้อมจนเข้าโรงพยาบาลแล้วก็ได้”

ถึงจะยอมรับว่าเขาฉลาดที่ทำแบบนี้ แต่เธอก็คิดว่าเขาทำแบบนี้เป็นเรื่องที่เสี่ยงมาก“งั้นก็ต้องขอบคุณนะ ที่ช่วยฉันไว้ ทั้ง ๆ ที่พี่ไม่ได้อยากช่วย”

“ปากดีอีกแล้ว”นี่ถ้าเธอรู้ว่านั่นไม่ใช่ปืนปลอมเหมือนเขาบอก เธอจะกล้าพูดแบบนี้อยู่ไหม แต่เขาแค่คิดว่าโกหกไปจะดีกว่าเพราะหลังจากนี้เราสองคนคงไม่เจอหรือยุ่งเกี่ยวกันอีก เธอคือคนที่เขาสัญญากับตัวเองว่าจะช่วยแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว

หลังจากรถคันหรูเลี้ยวออกจากซอยไปแล้ว พายก็เดินเข้าบ้านทันที บ้านไม้เก่า ๆ หลังเล็กสองห้องนอน เป็นเพียงบ้านเช่าเดือนละสองพันห้าร้อยบาทเท่านั้น เธออาศัยอยู่กับยายแค่สองคน ส่วนพ่อแม่ของเธอประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปตัั้งแต่เธอยังเด็กมาก จำความไม่ได้ด้วยซ้ำไป