บทที่ 156 วิธีอัปยศ

บทที่ 156 วิธีอัปยศ

เวลาผ่านไป พริบตาเดียวก็ถึงยามดึก

ถึงอย่างนั้นก็ตาม ภายในลานบ้านกว้างของตระกูลถัง ยังคงมีแสงสว่างในห้องรับแขก ระดับสูงทั้งหมดของตระกูลถังนั่งอยู่ด้วยกัน การแสดงออกบนใบหน้าค่อนข้างสลับซับซ้อน

หางตาหวังตาหลินยังคงมีน้ำตา ทุกวันนี้แค่นึกถึงการบาดเจ็บของถังหลง เธอก็น้ำตาไหลอย่างควบคุมไม่ได้

ถึงแม้เธอจะมีถังปิงหยู่และถังหลงลูกชายลูกสาวสองคน แต่ถังปิงหยู่เป็นลูกสาว อนาคตต้องแต่งงานออกไป คนที่สามารถอยู่เคียงข้างเธอได้มีแค่ถังหลงลูกชายคนนี้

เดิมทีหวังจะพึ่งพาถังหลงให้เลี้ยงดูยามแก่เฒ่า แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว ต่อไปพวกเขาสองคนต้องเป็นคนดูแลชีวิตประจำวันของถังหลง

ถังกั๋วเหลียงสีหน้าซีดเซียวนิดหน่อย ราวกับไม่กี่วันนี้แก่ลงไปหลายปี

คุณปู่ตระกูลถังใบหน้ามีความรู้สึกผิด ต้องทำการแก้แค้นให้ถังหลง และเขาก็ได้โอ้อวดเกี่ยวกับคนในครอบครัว แต่หลังจากตรวจสอบในช่วงนี้ถึงได้พบว่า พวกเขาตระกูลถังหาโอกาสไม่เจอเลย ตระกูลหานในไห่ตงแข็งแกร่งกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก ถ้าไม่มีอุบัติเหตุ ถังหลงโดนตัดเส้นเอ็นมือกับเขา ความทุกข์นี้ก็ถือว่าเจ็บเปล่าๆ

ถังกั๋วเจียงและถังกั๋วเช่อก็กำลังจิตใจหมกมุ่นเช่นกัน

ช่วงเวลาต่อมา คุณปู่ถอนหายใจและเอ่ยขึ้น “ดูเหมือนเราต้องหยุดความแค้นของอาหลงไว้ก่อน ตระกูลเราต้องสร้างความเข้มแข็งให้ตัวเองก่อน ถึงจะจัดการตระกูลหานในไห่ตงได้”

“ว่าไงนะ? พ่อ ไม่แก้แค้นให้อาหลงแล้วเหรอ?” หวังตานหลินตะโกนขึ้นมาเป็นครั้งแรก น้ำตาที่เพิ่งเช็ดแห้งก็เอ่อขอบตาอีกครั้ง

“พ่อ นี่……” ถังกั๋วเหลียงร่างกายสั่นสะท้านอย่างหนัก สีหน้าไม่เต็มใจอย่างยิ่ง

“เฮ้อ พ่อ พ่อตัดสินใจแบบนี้ แน่นอนว่าช่วยตระกูลถังเราได้ แต่ต่อไปความน่าเกรงขามของตระกูลถังเราในปินเหอก็จะค่อยๆ หมดไป”

“จริงนะ พ่อ เรามาคิดกันอีกครั้งเถอะ การแก้แค้นตระกูลหานทำแบบลับๆ ก็ได้ เราไม่จำเป็นต้องประกาศสงครามกับเขา”

ถังกั๋วเจียงและถังกั๋วเช่อ พากันพูดโน้มน้าว

คุณปู่ส่ายหน้า พูดขึ้นอย่างหมดหนทาง “วิธีการพวกนี้ ฉันไม่เคยคิดมาก่อน แต่ตระกูลหานแข็งแกร่งเกินไปในไห่ตง ตระกูลถังอย่างเราไม่กล้าเสี่ยง” ขณะที่พูดเขาก็แยกกองเอกสารในมือให้ถังกั๋วเหลียง ถังกั๋วเช่อและคนเหล่านี้ดู

ข้อมูลในนั้นแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งทุกๆ ด้านของตระกูลหานในไห่ตง

อ่านข้อมูลจบแล้วโดยไม่พูดอะไรสักคำ ถังกั๋วเหลียง ถังกั๋วเจียง ถังกั๋วเช่อก็เงียบ

ความแข็งแกร่งของตระกูลหานในไห่ตง มันเกินความคาดหมายของพวกเขามาก

ร่างกายหวังตานหลินอ่อนแรงไปชั่วขณะ สีหน้าเสื่อมโทรมหมดหนทางอย่างมาก

ถ้าเอาตามแนวโน้มนี้จริงๆ ก็ไม่สามารถแก้แค้นให้ถังหลงได้

แกร๊ก!

ในตอนนี้ ประตูห้องรับแขกถูกเปิดออก ถังปิงหยู่รีบเดินเข้ามา สีหน้าตื่นเต้นอย่างมาก

“คุณปู่ คุณพ่อ คุณลุงทุกคน ข่าวดีค่ะ ข่าวดีสุดๆ” ถังปิงหยู่ตะโกนด้วยเสียงนุ่มนวล

คุณปู่ยกเปลือกตาขึ้นเบาๆ มองถังปิงหยู่ ถามขึ้น “ข่าวดีอะไร?”

ในขณะเดียวกัน ถังกั๋วเหลียง ถังกั๋วเช่อและพวกเขาก็พากันมองถังปิงหยู่ รอคำตอบจากเธอ

ถังปิงหยู่ตื่นเต้นจนแทบเต้นแร้งเต้นกา พูดขึ้น “คืนนี้หานเซ่าซวนเจ้านั่นมันโดนคนฟัน ฟันซะน่าสมเพชเลย ฟ้ามีตาจริงๆ ไม่รู้ว่าใครแก้แค้นแทนพวกเราตระกูลถัง”

ว่าไงนะ?

เมื่อคำนี้พูดออกมา คุณปู่ ถังกั๋วเหลียง ถังกั๋วเช่อ พวกเขาเหล่านี้ก็ยืนขึ้นมาจากเก้าอี้ทันที

หานเซ่าซวนถูกคนฟัน? !

ร่างกายหวังตานหลินสั่นสะท้านอย่างรวดเร็ว รีบเดินไปหาถังปิงหยู่ จับแขนเธอแล้วถามขึ้น “ปิงหยู่ ลูกไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”

ถังปิงหยู่ส่ายหน้า พูดขึ้นอย่างจริงจัง “นี่สื่อหลักรายงานเลย ฉันจะล้อเล่นได้ยังไง”