บทที่ 157 ถังปิงหยู่โดนเหยียดหยาม

บทที่ 157 ถังปิงหยู่โดนเหยียดหยาม

เอ่อ!

เห็นลู่เสี้ยงหยางตีก้นสวยของถังปิงหยู่ ถังหลงและหลิวผิงที่เพิ่งตามลู่เสี้ยงหยางเข้ามาก็อ้าปากค้างอย่างประหลาดใจ

คนที่กล้าตีถังปิงหยู่ด้วยวิธีไม่เอาจริงเอาจังแบบนี้ เกรงว่าจะมีแค่ลู่เสี้ยงหยางคนเดียว

ในโลกใต้ดินที่ปินเหอ ถังปิงหยู่เป็นผู้หญิงที่น่าหวาดกลัว เป็นที่รู้จักในนามของราชินีใต้ดิน เมื่อก่อนฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา

สำหรับบางระดับ เธอน่ากลัวยิ่งกว่าผู้ชายอีก ด้วยเหตุนี้ ผู้ชายหลายคนเมื่อเห็นเธอก็จะขาสั่น ร่างกายไม่เป็นธรรมชาติ

“อ๊ะ ไอ้เลว แกมันบัดซบ” ถังปิงหยู่แข็งทื่อไปสองสามวินาที ก็ได้สติกลับมา ก็ตะโกนออกมาอย่างอับอายและโกรธเคือง

ร่างกายดิ้นรนอยู่ อยากหนีออกจากการควบคุมของลู่เสี้ยงหยาง

“อย่าขยับ ไม่งั้นฉันจะตีก้นคุณอีก” ลู่เสี้ยงหยางพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง

“นายกล้าเหรอ” ถังปิงหยู่หน้าแดงก่ำสุดๆ หันหน้าไปจ้องเขม็งลู่เสี้ยงหยาง อยากจะกลืนกินเขาทั้งเป็น

ป้าบ!

ประโยคยังไม่ทันสิ้นสุด ก้นสวยของถังปิงหยู่ก็มีเสียงชัดเจนไพเราะดังขึ้นอีกครั้ง

ลู่เสี้ยงหยางยกมือขึ้นตีก้นสวยของเธออีกครั้ง

ถังปิงหยู่เบิกตากว้างอย่างรวดเร็ว สมองขาวโพลน ถึงแม้ก้นสวยจะถูกตี แต่ก็ตามมาด้วยความรู้สึกแขนขาชาและอ่อนแรง ทำให้ในใจเธอเกิดระลอกคลื่นที่ต่างกัน

“ไอ้เลว ไอ้อันธพาล” เวลาต่อมา ถังปิงหยู่ก็สบถด่าลู่เสี้ยงหยางอย่างโหดเหี้ยม

ลู่เสี้ยงหยางส่ายหน้า “ยังไม่ฟังอีก”

ยกมือขึ้นตีก้นสวยของถังปิงหยู่อีกครั้ง

ถึงแม้จะมีกางเกงกั้น แต่ก็ยังรู้สึกได้ ความยืดหยุ่นที่โอเวอร์นั้น

สิ่งนี้มันทำให้ลู่เสี้ยงหยางเสพติดเล็กน้อย ไม่คิดว่าอยากจะตีอีกหลายๆ ที

ถังปิงหยู่รู้สึกอับอายและโกรธจนไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้ ใบหน้าแดงก่ำตั้งนานแล้ว ถึงแม้ในใจจะรู้สึกอัปยศ อยากฆ่าคน แต่ยังมีความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ ความรู้สึกของการถูกเอาชนะได้

“แปลกจัง ฉันรู้สึกแบบนี้ได้ยังไง” ถังปิงหยู่ในใจแอบพูดขึ้น รู้สึกสงสัยและไม่เข้าใจ

และลู่เสี้ยงหยางเห็นถังปิงหยู่ไม่ตะโกนอีก จึงปล่อยเธอไป

ถังปิงหยู่ยื่นมือไปลูบก้นสวยที่ร้อนผ่าว แล้วจ้องเขม็งใส่ลู่เสี้ยงหยาง

“คราวหน้าเจอฉัน ก็สุภาพหน่อยนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะตีก้นคุณ” ลู่เสี้ยงหยางยกมือขึ้น พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

ถังปิงหยู่ก้มหน้าด้วยความอับอาย

ถังหลงและหลิวผิงมองหน้ากัน ถังปิงหยู่ถูกเอาชนะได้แล้วเหรอ?

……

ณ ไห่ตง

โรงพยาบาลอลิซ เป็นโรงพยาบาลเอกชนที่ดีที่สุดในไห่ตง

โรงพยาบาลมาตรฐานหลายๆ แห่ง อุปกรณ์ไม่สมบูรณ์เท่าที่นี่ ควบคู่ไปกับการรักษาที่ดีเยี่ยม แพทย์ของที่นี่ ทักษะการแพทย์ของพวกเขาสูงกว่าโรงพยาบาลมาตรฐานหลายๆ แห่ง

หน้าประตูห้องฉุกเฉิน สามีภรรยาวัยกลางคนคู่หนึ่งเดินไปเดินมา สีหน้ากังวลอย่างมาก

“คุณท่านมีข่าวไหม? ซวนเอ๋อเราอยู่ที่ปินเหอดีๆ ทำไมจู่ๆ กลายเป็นแบบนี้?” คุณหญิงพูดขณะที่สีหน้าไม่พอใจอย่างมาก

ชายวัยกลางคนดับซิการ์ในมือ พูดขึ้นด้วยใบหน้าบึ้งตึง “ฉันให้ลูกน้องไปสืบเรื่องนี้แล้ว เชื่อว่าไม่นานจะได้ผลสรุป”

คุณหญิงขอบตาชื้น พูดขึ้น “ร่างกายซวนเอ๋อโดนมีดฟันเยอะมาก อย่าเพิ่งพูดว่ารักษาชีวิตไว้ได้ ถึงจะรักษาชีวิตไว้ได้ เกรงว่าในอนาคต……”

พูดถึงตรงนี้ เธอก็ไม่สามารถพูดได้อีกต่อไป น้ำตาไหลลงมาไข่มุกแตก

ชายวัยกลางคนจ้องมองคุณหญิง ถึงแม้เธอจะสี่สิบกว่าปีแล้ว แต่บำรุงร่างกายดีมาก มองแล้วเหมือนอายุสามสิบกว่า

ใบหน้ารูปแตงสวยหยาดเยิ้ม หุ่นอวบอิ่มน่าดึงดูดมาก กี่เพ้าเมื่อสวมบนตัวเธอ ก็แสดงเสน่ห์ของผู้หญิงออกมาอย่างเต็มที่

เห็นเธอน้ำตาไหล ชายวัยกลางคนก็ทนไม่ไหว เอ่ยปลอบ “นี่ยังไม่ได้ผลสรุปไม่ใช่เหรอ? รอหมอรักษาเสร็จก่อน เราค่อยมาคุยเรื่องภายหลังกัน”