บทที่ 45 ออกไปให้พ้น

บทที่ 45 ออกไปให้พ้น

ไม่นานหลังจากนั้น ในช่วงแรกเย่หยุนเทาก็ออกจากตระกูลเย่กรุ๊ป หยิบเอกสารต่างๆของชิงสุยกรุ๊ป และไปที่ธนาคารเพื่อยื่นขอจดจำนอง

เงินสด 5 ร้อยล้านถึงในมือทันที เขาก็ไปที่ไห่เทียนกรุ๊ป โบกมือและซื้อหุ้น 10%ของไห่เทียนกรุ๊ป

หลังจากที่ผ่านขั้นตอนการซื้อหุ้นของไห่เทียนกรุ๊ปเรียบร้อยแล้ว เย่หยุนเทาจึงกลับไปหาคนในครอบครัวอย่างมีความสุข และขอความช่วยเหลือจากคุณยาย

อย่างไรก็ตาม เย่หยุนเทากลับไม่รู้เลยว่า ตอนที่เขาได้ออกจากไห่เทียนกรุ๊ป ประธานหยางไข่ของไห่เทียนกรุ๊ปก็ได้โทรศัพท์หาจางยูนเหา

โทรศัพท์ได้ดังขึ้นครึ่งนาทีกว่าจางยูนเหาจะรับสาย

หยางไข่รีบพูดด้วยความเคารพ “คุณชาย ผมได้ทำตามคำสั่งของคุณแล้ว นำหุ้น10%ของบริษัท ขายให้กับตระกูลเย่แล้ว”

จางยูนเหาพยักหน้า และยิ้มอย่างเคร่งขรึม “โอเค เรื่องนี้ทำได้ดี ฮึ ขอแค่ตระกูลเย่ซื้อหุ้นของไห่เทียนกรุ๊ป 10% อย่างนั้นผมก็สามารถผูกกับตระกูลเย่ได้อย่างมั่นคง ถึงเวลา ผมคงจะวางแผนต่อไป เย่สวนผู้หญิงคนนี้ จะถูกตระกูลเย่ส่งมายังเตียงของผมอย่างเชื่อฟัง”

เมื่อฟังคำพูดของจางยูนเหา หยางไข่ก็เหงื่อไหล่ออกมาทั้งตัว เพราะรู้สึกกลัวกับแผนการของคุณชายของพวกเขา

……

ถึงเวลาเลิกงานตอนเย็น ลู่เสี้ยงหยางออกจากหยูเม่ยหยินกรุ๊ป ในช่วงแรก เขาไม่ได้กลับบ้าน แต่ไปที่คลับดีโอรา

คืนนี้เขาได้นัดกับหลิวผิงผู้เป็นลูกคนรวยของพื้นที่สีเทา

เขาได้ถูกคนใส่ร้ายว่าเป็นคนที่ทำให้ถังหลิงหลิงเป็นมลทินมาก่อน เรื่องนี้เขาจำเป็นจะต้องรีบสอบสวนให้ชัดเจนที่สุด หากภายในหนึ่งสัปดาห์ยังไม่มีหลักฐาน ที่จะสามารถมายืนยันความบริสุทธิ์

ของเขา ไม่อย่างนั้นเย่สวนจะหย่ากับเขา

แต่แน่นอนว่าเรื่องเล็กน้อยนี้ไม่จำเป็นต้องให้เขาออกมาด้วยตนเอง ปล่อยให้คนอย่างหลิวผิงทำ ก็เหมาะสมที่สุด

เข้าไปในคลับดีโอรา ลู่เสี้ยงหยางไม่ได้อยู่ที่ชั้นหนึ่ง แต่เดินตรงไปยังชั้นสอง

ชั้นสองนี้เป็นห้องส่วนตัว มีเพียงลูกคนรวยมีเงินเท่านั้นถึงจะสามารถจ่ายได้

ลู่เสี้ยงหยางทั้งตัวเต็มไปด้วยสินค้าจากข้างถนน แต่งกายอย่างธรรมดา เดินขึ้นไปยังชั้นสองอย่างตื่นตาตื่นใจ

เมื่อบริกรเดินมาเห็นเขา ใบหน้าก็แสดงความดูถูก และรังเกียจออกมา