บทที่44 ขึ้นสู่ตำแหน่งสูงได้โดยไม่เปลืองแรง

บทที่44ขึ้นสู่ตำแหน่งสูงได้โดยไม่เปลืองแรง

คำพูดเมื่อกี้ที่ เย่หยุนเทาพูดนั้น นับว่าเป็นการพูดคำพูดในใจของทุกคนของ ตระกูลเย่ออกมา

เมื่อกี้ คุณนายได้แนะนำ ให้เอาบริษัทในเครือ ไห่เทียนกรุ๊ปไปจำนองเพื่อกู้เงิน ผู้ที่รับผิดชอบบริษัทในเครือล้วนกระสับกระส่ายทั้งนั้น กลัวว่าคุณนายจะเอาบริษัทย่อยของพวกเขาไปจำนอง

ยังไงซะเย่สวนก็ไม่ได้เป็นที่ยอมรับในตระกูล เอา ชิงสุยกรุ๊ปในนามภายใต้ชื่อของเธอไปจำนองเพื่อกู้เงิน ก็เหมาะสมมากที่สุดแล้ว

นึกถึงตรงนี้ ทุกคนใน ตระกูลเย่ก็เริ่มพูดตาม เย่หยุนเทา

“แม่ ที่ หยุนเทาพูดมาก็ไม่เลวเลยนะ ตอนนี้บริษัทย่อยในเครือของพวกเรา ชิงสุยกรุ๊ปพัฒนาได้ดีมาก เอา ชิงสุยกรุ๊ปไปจำนอง ก็น่าจะได้เงินสด5ร้อยล้านออกมา ”

“ใช่ครับคุณย่า เอา ชิงสุยกรุ๊ปไปจำนองเพื่อให้ได้เงิน5ร้อยล้าน และพวกเราซื้อสิทธิ์ผู้ถือหุ้นพันล้าน ได้กำไรเป็นเท่าเห็นๆ ”

ได้ยินคำพูดของคนพวกนี้ เย่สวนและหลิวจิ้งโกรธมากจนทนไม่ได้ นับว่าพวกเธอได้มองเห็นรู้ไส้รู้พุงคนในตระกูลหมดแล้ว เรื่องดีๆไม่เคยมาถึงพวกเธอ แต่ว่าถ้าเป็นเรื่องแย่ๆโยนมาให้พวกเธอแน่

ใช้ก้นคิดก็ยังรู้ ว่าไม่สามารถมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นมาได้แน่ๆ คุณใช้เงิน5ร้อยล้านซื้อหุ้นราคาพันล้าน จะเป็นไปได้ยังไง? ทำไมพวก ตระกูลเย่ถึงได้โง่ขนาดนี้นะ ถูกหลอกทีละคนได้ง่ายๆ

ฉวยโอกาสตอนที่คุณนายยังไม่ได้พูดออกมา เย่สวนก็รับพูดออกมาว่า : “คุณย่า ขอให้คุณย่าคิดให้ดีๆ เรื่องนี้แปลกมากๆ ถึงแม้จะมีโอกาสตกลงมาจากฟ้า แต่ก็ไม่สามารถมาตกลงที่ตระกูลของพวกเราได้ ”

คำพูดนี้พูดออกไป ทำให้สีหน้าของทุกคนใน ตระกูลเย่โกรธขึ้นมา มอง เย่สวนอย่างไม่พอใจ

ทำไมโอกาสถึงจะไม่ตกมาที่ตระกูลของพวกเขา? หรือว่าคน ตระกูลเย่อย่างพวกเขาจะต้องกลายเป็นคนจนไปตลอดชีวิตเหรอ?

เย่หยุนเทาเลื่อนเก้าอี้แล้วลุกขึ้นยืน จ้องมองไปที่ เย่สวนแล้วพูดว่า : “คุณหมายความว่าอะไร? สาปแช่งให้ ตระกูลเย่ของพวกเราทำได้แค่เปิดบริษัทเล็กๆไปตลอดเหรอ?”

เย่สวนส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันแค่อยากจะเตือนทุกคน ว่าอย่าถูกหลอก ”