บทที่ 450 รักข้างเดียว

บทที่ 450 รักข้างเดียว

คืนเดียวกับที่ลู่เสี้ยงหยางปลิดชีพโจวต้าวหย่วนนั้น ปินเหอเกิดเรื่องสำคัญขึ้นทั้งหมดสามเรื่อง

เรื่องแรก หยางฮุยหวงของตระกูลหยางถูกขับไล่ออกจากตระกูล จากนี้ห้ามย่างกายเข้าตระกูลหยางอีกแม้แต่ก้าวเดียว แม้ว่าหยางหรองจะเป็นผู้หญิง แต่ถูกรับเลือกให้เป็นผู้สืบทอดของตระกูลหยาง

เรื่องที่สอง ปรมาจารย์โจวที่มีชื่อเสียงโด่งดังจากเกาะฮ่องกง กลับถูกปลิดชีพที่ปินเหอ ส่วนอัฐิถูกศิษย์ของเขามู่หรงข่ายนำกลับไปที่ฮ่องกง

เมื่อมู่หรงข่ายกลับไปที่ฮ่องกง ก็ให้คำมั่นสัญญา ว่าจะไม่ย่างกายเหยียบแผ่นดินใหญ่อีกตลอดชีวิต

เรื่องที่สาม ตระกูลจาง ตระกูลเหอ และตระกูลหลินล้มละลายภายในค่ำคืน

ตระกูลใหญ่ทั้งสี่เหลือเพียงแค่ชื่อเท่านั้น ตอนนี้เหลือเพียงแค่ตระกูลหลิวเท่านั้น

ลู่เสี้ยงหยางเองก็ได้ยินข่าวทั้งสามเรื่องนี้เช่นเดียวกัน เขารู้สึกพึงพอใจ ดูเหมือนว่าเรื่องที่เขาฆ่าโจวต้าวหย่วนจนตายที่วิลล่าไป๋เซี่ยว ไม่ได้ถูกแพร่กระจายออกไป

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันที่สอง

ในตอนเช้าตรู่ ลู่เสี้ยงหยางร่วมรับประทานอาหารเช้ากับเย่สวนหลังตื่นนอน ก่อนที่จะมุ่งไปที่สถาบันหลงเซินพร้อมกัน

เพราะรับประทานยาล้างกระดูกที่หมดอายุเข้าไปก่อนหน้านี้ จุดดานเถียนของจูหยู่เจินได้รับบาดเจ็บ ต้องเพิ่งพาลู่เสี้ยงหยางในการกลั่นยาคืนจิต ถึงจะรักษาจุดดานเถียนได้

แถมยังต้องใช้ยาคืนจิตทั้งหมด3เม็ดด้วยกัน ก่อนหน้านี้ลู่เสี้ยงหยางกลั่นให้กับจูหยู่เจินไปแล้วเม็ดหนึ่ง ตอนนี้เหลืออีกสองเม็ดที่อยู่ในเงื้อมมือของลู่เสี้ยงหยาง

ลู่เสี้ยงหยางเดินตามจูหยู่เจินไปที่ห้องพัก จูหยู่เจินปิดประตูห้อง

ไม่รอให้ลู่เสี้ยงหยางพูดอะไรไปมากกว่านั้น เธอเอ่ยกับลู่เสี้ยงหยางด้วยรอยยิ้ม “ฉันทานยาคืนจิตไปหนึ่งเม็ดต่อสัปดาห์ ตอนนี้ถึงเวลาของเม็ดที่สองแล้ว ตอนนี้แกควรจะให้ยาคืนจิตเม็ดที่สองกับฉันแล้วใช่ไหมล่ะ?”

ลู่เสี้ยงหยางหัวเราะออกมา “อาจารย์ อยากได้ยาคืนจิต ไม่สีปัญหา อยู่ในมือผมนี่แหละ แต่ตอนนี้อารมณ์ของผมไม่ค่อยจะสวยงามสักเท่าไหร่เลย”

เมื่อได้ยินดังนั้น จูหยู่เจินตัวแข็งทื่อ

เมื่อนึกถึงครั้งแรกที่ลู่เสี้ยงกลั่นยาคืนจิตให้กับเธอ ลู่เสี้ยงหยางไอ้หมอนี่บีบบังคับให้เธอเรียกเขาว่าพี่ชาย แถมยังบีบบังคับให้เธอนวดไหล่ทุบขาอีกต่างหาก

ดูเหมือนว่าครั้งนี้ลู่เสี้ยงหยางก็คิดจะเอาเปรียบเธอเหมือนกันสินะ

“ไอ้เศษเดน รนหาที่ตาย” นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทีไร จูหยู่เจินก็รู้สึกโกรธแค้นชิงชังลู่เสี้ยงหยางอย่างมาก จนอยากจะสั่งสอนไอ้หมอนี่

แต่ตอนนี้เธอมีเรื่องที่จะต้องเพิ่งพาลู่เสี้ยงหยาง เธอจึงไม่กล้าวู่วาม ได้แต่เผยรอยยิ้มหวาน หันไปเอ่ยกับลู่เสี้ยงหยาง “พี่ชายที่แสนดี พี่เป็นคนดีที่สุดเลย ให้ยาคืนจิตเม็ดที่สองกับฉันเถอะนะ”

“ฮ่าฮ่า” ลู่เสี้ยงหยางหัวเราะเสียงดังลั่น ประโยคนี้ทำให้เขารู้สึกพึงพอใจ แต่แค่นี้ยังไม่พอ เขายิ้มตาหยีให้กับจูหยู่เจิน “ตอนนี้ผมรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวเลย ช่วยนวดให้หน่อยสิ”

อะไรนะ? จะบ้าตาย!

ได้คืบคิดจะเอาศอก!

จูหยู่เจินเกือบจะเผยสีหน้าไม่พอใจออกมา แต่ก่อนหน้านี้ได้เกิดขึ้นก่อนแล้วครั้งหนึ่ง เมื่อเทียบกันแล้วครั้งที่สองจึงง่ายหน่อย เธอจึงดยักหน้าพร้อมหัวเราะออกมาเสียงดัง “ได้เลย พี่ชาย ฉันจะบีบนวดให้คุณเดียวนี้”

เธอเอ่ยพร้อมยื่นแขนเรียวเล็กออกไป เพื่อนวดให้กับลู่เสี้ยงหยาง ทั้งบีบไหลและทุบขา

ลู่เสี้ยงหยางนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างผู้ชนะ สะใจเป็นบ้า

ฮ่าฮ่า ไอ้งั่งฉินหยุนเฟยและหวังเจี้ยน ยังคิดหาวิธีเอาใจอาจารย์ประจำชั้นอยู่เลย แต่ตอนนี้อาจารย์ประจำชั้นกำลังบำเรอตนเองราวกับคนใช้

หลายนาทีผ่านไป เมื่อเห็นว่าใกล้ถึงเวลาเลิกเรียนแล้ว ลู่เสี้ยงหยางจึงมอบยาคืนจินเม็ดที่สองให้กับจูหยู่เจิน