บทที่ 484 ท่านเงา

บทที่ 484 ท่านเงา

คำพูดของลู่เสี้ยงหยาง สร้างความประหลาดใจให้กับสมาชิกในตระกูลหาน

หานเชียนเชียนตกใจจนริมฝีปากเล็กอ้าค้าง ลู่เสี้ยงหยางให้สถานะกับเธอ เธอเข้าใจได้ แต่การที่ให้เธอขึ้นเป็นผู้นำของตระกูลหาน เธอไม่เข้าใจ ในการคิดอ่านของลู่เสี้ยงหยาง

อย่าเพิ่งพูดถึงสมาชิกในตระกูลหานจะยอมรับเธอหรือไม่ แต่ความสามารถของเธอ เธอไม่มีความเชื่อมั่นว่าจะสามารถเป็นผู้นำของตระกูลหานได้

ลู่เสี้ยงหยางกวาดสายตามองโดยรอบอีกครั้ง เขาคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าคนพวกนี้ไม่มีทางยอมรับหานเชียนเชียนเป็นผู้นำของตระกูลแน่

เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่หัวเราะออกมา หันไปเอ่ยกับหานเชียนเชียน “เธอมีความเชื่อมั่นในตนเองไหม?”

เกินความสามารถของเธอ หานเชียนเชียนส่ายหน้าอย่างไม่มั่นใจ แต่เมื่อคิดดูอีกที หากเธออยากเป็นผู้หญิงของลู่เสี้ยงหยาง ทำให้ลู่เสี้ยงหยางชื่นชม เธอก็คงจะยืนข้างลู่เสี้ยงหยางได้ ช่วยเหลือลู่เสี้ยงหยางได้

แม้ว่าลู่เสี้ยงหยางจะบอกกับเธอว่า เขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่ในใจเธอก็ยังคงมีความหวัง ขอเพียงแค่ตนพยายามมากพอ ทำให้ลู่เสี้ยงหยางมองตนบ้าง หากวัน บางทีเธออาจจะได้เป็นผู้หญิงของลู่เสี้ยงหยาง

เมื่อคิดได้ เธอหยักหน้าให้กับลู่เสี้ยงหยางด้วยความเชื่อมั่น “วางใจเถอะ ในเมื่อฉันเป็นผู้หญิงของคุณ ฉันก็จะดูแลมันให้ดีแทนคุณ”

“อืม” เมื่อได้ยินประโยค ลู่เสี้ยงหยางพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ หานเชียนเชียนเป็นผู้หญิงที่ฉลาด ไม่ทำให้เขาต้องเสียแรงเปล่า

หานจิ่วเทียนและคนรอบข้าง เห็นหานเชียนเชียนตอบไปอย่างนั้น แถมลู่เสี้ยงหยางยังประกาศแล้วด้วย พวกเขาก็ไม่อาจขัดข้อง

ทุกคนต่างลอบถอนหายใจ หานจิ่วเทียนเอ่ยขึ้นทันควัน “สวัสดีครับผู้นำตระกูล ต่อจากนี้ผมจะสนับสนุนท่านผู้นำ ให้ตระกูลหานก้าวไปข้างหน้า”

เมื่อได้ยินอย่างนั้น ทุกคนต่างเอ่ยขึ้นตามๆ กัน “ต่อจากนี้เราจะสนับสนุนท่านผู้นำ นำพาตระกูลหานก้าวไปข้างหน้า”

หานเชียนเชียนพยักหน้า ด้วยความรู้สึกเหมือนอยู่ในฝัน

ทุกอย่างกะทันหันมาก การที่เธออยู่ในตระกูลหาน เธอคิดแค่ว่าจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลหานต่อไปได้ แต่ไม่คิดเลยว่าไปๆ มาๆ ตัวเธอกลับได้ขึ้นเป็นผู้ดูแลตระกูลหาน เป็นผู้นำอยู่เหนือทุกคนในตระกูลหาน

เวลานี้เอง ลู่เสี้ยงหยางเอ่ยเสริม “ผมงานค่อนข้างเยอะ คงจะไม่ได้อยู่ที่ตระกูลต่อ แต่ผมจะติดต่อกับหานเชียนเชียนไม่ขาด ต่อจากนี้เรื่องในตระกูล ผมจะรับรู้ในทันที หวังว่าทุกท่านจะให้ความร่วมมือกับเธอ หากทุกคนผิดคำพูดในวันนี้ ผมคิดว่าทุกท่านคงจะรู้ดี ว่าจุดจบจะเป็นยังไง”

“ครับๆๆ คุณลู่ เราจะดูแลตระกูลหานอย่างดี คุณวางใจได้” หานจิ่วเทียนพยักหน้ารับในทันที

หลังจากนั้น ลู่เสี้ยงหยางกำชับหานเชียนเชียนอีกหลายประโยค ก่อนที่จะออกจากตระกูลหานไป

หานเชียนเชียนจับจ้องแผ่นหลังที่ไกลออกไปทุกทีของลู่เสี้ยงหยาง ด้วยความว้าวุ่นใจ และแน่นอนว่าเธอตัดสินใจแล้ว จากนี้ไป เธอจะตั้งใจทำงาน ตระกูลหานอยู่ในมือของเธอ อย่างน้อยๆ จะปล่อยให้ถดถอยไม่ได้

ในอนาคตหากลู่เสี้ยงหยางกลับมา เธอสามารถมอบตระกูลหานที่ใหญ่กว่านี้ให้กับเขาได้ ก็จะดีที่สุด

…..

ทางด้านลู่เสี้ยงหยาง หลังออกจากตระกูลหาน เขาได้ต่อสายหาถังหลง

เขาได้รับรู้จากถังหลง ว่าตระกูลที่อยู่ในความดูแลของตระกูลหานอยู่ในการควบคุมเรียบร้อยแล้ว

ลู่เสี้ยงหยางกำชับถังหลง ให้ช่วยหานเชียนเชียนปกครองตระกูลหานอย่างลับๆ และในระหว่างนี้ให้จับตาดูตระกูลหลิวด้วย

ยังไงซะ ในอนาคตสำนักฉางเซิงยังมีเรื่องราวอีกมาก ที่ต้องใช้ตระกูลหลิวและตระกูลหาน

ถังหลงตบหน้าอกของตัวเองเพื่อรับประกัน ว่าจะเสร็จสิ้นภารกิจที่ลู่เสี้ยงหยางรับสั่งแน่นอน

หลังตัดสาย ลู่เสี้ยงหยางขึ้นรถทัวร์ที่จะกลับไปยังเมืองปินเหอ

ช่วงบ่ายของวันเดียวกัน ลู่เสี้ยงหยางได้หลับถึงปินเหอเป็นที่เรียบร้อย

…..