บทที่ 485 คนไม่เอาไหนคนหนึ่ง

บทที่ 485 คนไม่เอาไหนคนหนึ่ง

กลางดึก เมืองปินเหอ

หลังจากที่เย่สวนกลับมาจากสถาบันหลงเสิน ได้เห็นร่างของลู่เสี้ยงหยางที่กลับมาถึงบ้านแล้ว เธอดีใจอย่างมาก พลันเอ่ยถามสิ่งที่ได้รับจากการไปข้างนอก

เมื่อตอนนี้ลู่เสี้ยงหยางไปจากปินเหอ สิ่งที่เขาบอกเย่สวน ว่าจะออกไปยังเมืองอื่น เพื่อดูว่ามีกิจการอะไรที่น่าทำไหม

ลู่เสี้ยงหยางพยักหน้าตอบ “ก็พอได้ แต่ผมยังอยากตรวจสอบอีกสักระยะ”

เย่สวนตอบรับ “ไม่ต้องรีบร้อนไป เรื่องแบบนี้จะใจร้อนไม่ได้ ไม่เช่นนั้นอาจจะเสียเปรียบได้”

ลู่เสี้ยงหยางพยักหน้ารับ ไม่พูดอะไรอีก

ในตอนนี้เอง เสียงโทรศัพท์ของเย่สวนดังขึ้น เมื่อหยิบขึ้นมาดูก็เป็นว่าเป็นเพื่อนสนิทของเธอ โอหยางรั่วสุ่ยติดต่อเธอมา

ช่วงนี้โอหยางรั่วสุ่ยมักจะโทรหาเธออยู่บ่อยครั้ง

เย่สวนกดรับสาย “มีอะไรอีกแล้ว? คิดถึงฉันอย่างนั้นหรือ?”

ปลายสายโอหยางรั่วสุ่ยเอ่ยตอบ “อืม คิดถึงเธอทุกวันเลย ใช่สิ ฉันมีร้านปิ้งย่างร้อนหนึ่งอร่อยมากเลย เธอจะมาไหม”

ว่ากันว่าหญิงสาวไร้ความต้านทานต่ออาหาร เย่สวนเองก็เป็นแบบเดียวกัน

เมื่อได้ยินคำชวนของโอหยางรั่วสุ่ย จึงเอ่ยตอบกลับ “ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

หลังวางสาย เย่สวนหันไปทางลู่เสี้ยงหยาง “โอหยางรั่วสุ่ยนัดเราไปทานปิ้งย่าง นายจะไปไหม?”

ลู่เสี้ยงหยางอยู่ว่างไม่มีเรื่องอะไร จึงตอบตกลง “ได้สิ”

หลังจากนั้นลู่เสี้ยงหยางและเย่สวนออกจากบ้านพร้อมกัน ระหว่างทาง เย่สวนก็ได้รับโลเคชั่นจากโอหยางรั่วสุ่ย

หลังครึ่งชั่วโมงผ่านไป ลู่เสี้ยงหยางและเย่สวนก็ได้เจอกับโอหยางรั่วสุ่ยที่ร้านปิ้งย่างร้านหนึ่ง

เมื่อโอหยางรั่วสุ่ยเห็นลู่เสี้ยงหยาง เธอทำหน้าประหลาดใจ ทำไมนายหน้าละอ่อนเกาะผู้หญิงกินนี่มาได้ยังไง

ช่วงนี้เธอสร้างทัศนคติใหม่ให้เย่สวนอยู่เสมอ บอกว่าลู่เสี้ยงหยางไม่คู่ควรกับเธอ ให้เธอรีบหย่าเสีย เช่นนี้ เธอจะได้พบกับคนดีๆ ที่เหมาะสมโดยเร็ว

แต่น่าเสียดาย เย่สวนเหมือนว่าลุ่มหลงลู่เสี้ยงหยางหนัก ไม่ว่าโอหยางรั่วสุ่ยจะพูดยังไง เย่สวนก็ไม่ฟัง ยังคงยืนกรานที่จะอยู่กับลู่เสี้ยงหยางต่อไป

เมื่อนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ โอหยางรั่วสุ่ยจึงไม่คิดที่จะไว้หน้าลู่เสี้ยงหยาง เธอทักทายเพียงแค่เย่สวน ลู่เสี้ยงหยางเปรียบเสมือนอากาศ

แต่คนระดับลู่เสี้ยงหยาง เขาก็ไม่อยากที่จะเอาความหญิงสาวคนหนึ่ง

หลังจากนั้น ทั้งสามสั่งปิ้งย่าง เมื่อปิ้งย่างขึ้นเสิร์ฟ ทั้งสามทานไปพลางคุยไปด้วย

โอหยางรั่วสุ่ยมีเรื่องไม่สบายใจ จึงดื่มเหล้าเข้าไปเล็กน้อย

เมื่อเหล้าลงคอ โอหยางรั่วสุ่ยเริ่มไม่อยู่กับตัว ใบหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย เริ่มเกิดอาการเมาเล็กๆ

ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ เธอพูดความในใจออกมาสิ้น “สวนเอ๋อ เธอรู้ไหม? ฉันหลงรักผู้ชายลึกลับอยู่คนหนึ่ง เธอรู้ไหม ความรู้สึกได้แค่รักเท่านั้น ว่ามันเจ็บขนาดไหน?”

“เฮ้อ” เมื่อได้ยินเรื่องราว เย่สวนถอนหายใจออกมา หลายวันก่อน โอ๋หยางรั่วสุ่ยบอกเรื่องหนึ่งกับเธอ ก่อนหน้านี้เย่หยุนเทานัดโอหยางรั่วสุ่ยออกไปทานอาหาร ระหว่างที่กำลังทานอาหาร เย่หยุนเทามีเรื่องกับคุณชายเศรษฐีคนหนึ่ง ในตอนนั้น เพื่อโอ้อวด เย่หยุนเทาได้ใช้กำลังกับคุณชายคนนี้ หลังจากนั้นคุณชายคนนี้ยกพวกเข้ามา เย่หยุนเทาตกใจจนฉี่ราด เธอถูกทิ้งเอาไว้ที่ร้านเพียงคนเดียว