บทที่227 แกไม่คู่ควรกับลูกสาวฉัน

บทที่227 แกไม่คู่ควรกับลูกสาวฉัน

เชี่ย นี่หมายความว่าไง?

ตอนนี้หลิ่วหรูยู่นั่งอยู่บนตักของลู่เสี้ยงหยาง แม้ว่าจะมีกางเกงกั้น แต่ก็ยังรู้สึกได้ ถึงอุณหภูมิและความมีน้ำมีนวลที่ส่งมาจากขาสวยของหลิ่วหรูยู่

อีกอย่างในคอก็รู้สึกได้ถึง อุณหภูมิจากแขนของหลิ่วหรูยู่ที่ส่งมา ในจมูกยิ่งสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมบนตัวของหลิ่วหรูยู่ มันทำให้เขาหายใจเร็วขึ้นเล็กน้อย เปลวไฟแทบจะลุกโชนอยู่ใต้ท้องน้อย

แม่ง! เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว ไม่งั้นจะเกิดเรื่อง

ลู่เสี้ยงหยางรีบขยับต้นขาออก จับให้หลิ่วหรูยู่ลุกขึ้นยืน

หลิ่วหรูยู่มองไปที่ลู่เสี้ยงหยาง เผยรอยยิ้มอ่อนหวาน “เป็นอะไร? ไม่กล้าแล้วหรอ? นายนี่เล่นไม่ได้เลยนะ”

ลู่เสี้ยงหยางยิ้มอย่างขมขื่น “เธอก็อย่ามาล้อเล่นกับฉันสิ”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิ่วหรูยู่หายไปช้าๆ สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมา กลับไปนั่งลงตรงที่นั่งเดิมเมื่อกี้ ใบหน้าหม่นหมอง

แค่คิดถึงพวกคนแก่ในครอบครัว ที่หาการแต่งงานมาให้เธอ เธอก็โกรธจนทำอะไรไม่ถูก

พูดตามจริง หลายปีมานี้ ในบรรดาผู้ชายที่เธอพบเจอมา ก็มีความรู้สึกนิดหน่อยกับลู่เสี้ยงหยาง สำหรับคนอื่น แค่เป็นผู้ชาย เธอต่างก็รังเกียจเป็นที่สุด

“ทำไมไม่พูดอะไรแล้วล่ะ?” ลู่เสี้ยงหยางเห็นหลิ่วหรูยู่มีเรื่องในใจ จึงยิ้มถาม

ในใจพอจะเดาได้บ้าง ว่าหลิ่วหรูยู่จะต้องกังวลเรื่องการแต่งงานแน่

“สั่งอาหารเถอะ” หลิ่วหรูยู่โบกมือ อารมณ์ยิ่งดูตกลงอีก

แล้วในตอนนี้เอง หลิ่วหรูยู่กับลู่เสี้ยงหยางต่างก็ไม่ได้สังเกต ว่าที่ชั้นสอง ว่ามีผู้หญิงชั้นสูงคนหนึ่งกับผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่

ผู้หญิงชั้นสูงหน้าตาสวยงาม มัดผมขึ้น กระโปรงยาวสีน้ำเงินทำให้เห็นหุ่นได้ชัดเจน ตั้งแต่หัวจรดเท้าล้วนเป็นแบรนด์เนม ดูประดับไปด้วยเพชรพลอย

ผู้ชายสวมสูทรองเท้าหนัง ใบหน้าหล่อเหลา หวีผมเสยไปข้างหลัง ข้อมือใส่นาฬิกาโรเล็กซ์สีทองรุ่นลิมิเต็ด แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นคุณชายที่ไม่ขาดแคลนเงิน

สวีฉิน

ฉินหยุนเฟย

คือแม่ของหลิ่วหรูยู่ กับสามีที่เธอจะแต่งงานด้วยในอนาคต

เมื่อกี้ฉากที่หลิ่วหรูยู่นั่งลงบนตักของลู่เสี้ยงหยาง ยั่วยวนลู่เสี้ยงหยาง ถูกสวีฉินกับฉินหยุนเฟยเห็นเข้าพอดี

ใบหน้าของสวีฉินจู่ๆก็เหมือนถูกดึงลงมา เกลียดจนแทบจะกลืนกินลู่เสี้ยงหยางเข้าไป

เมื่อคืนวานนี้ ลู่เสี้ยงหยางมาส่งหลิ่วหรูยู่ที่บ้าน ถูกคนรับใช้เห็นเข้า คนรับใช้ก็ไปรายงานเรื่องนี้กับเธอในทันที

คนรับใช้บอกกับเธอ ว่าไอ้กระจอกแต่งตัวธรรมดาคนหนึ่งมาส่งคุณหนูใหญ่ที่บ้าน ตอนนั้นเธอไม่ได้สนใจ

คิดไม่ถึงว่า วันนี้ลูกสาวจะนัดเจอกับไอ้ยาจกกระจอกนี่

หลิ่วหรูยู่กับฉินหยุนเฟยตกลงแต่งงานกันมาตั้งนานแล้ว ตอนนี้หลิ่วหรูยู่กลับมานัดเจอกับผู้ชายคนอื่น นี่มันเป็นการทำลายข้อตกลงแต่งงานของครอบครัว งั้นแบบนี้จะไปดีได้ยังไง?

แม่ง ยัยกะหรี่หลิ่วหรูยู่ กล้าสวมเขาให้กูหรอ เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว

แล้วฉินหยุนเฟยก็รู้สึกได้ว่า มีทุ่งหญ้างอกขึ้นเหนือหัวเขาอย่างบ้าคลั่ง ดังนั้นความโกรธจึงยากที่จะควบคุม แต่เพื่อรูปลักษณ์สุภาพบุรุษของเขา เขาได้แต่อดทน

“คุณป้าครับ คนนั้นคงจะเป็นเพื่อนของหรูยู่ ยังไงเรียกพวกเขาทั้งสองขึ้นมาทานข้าวด้วยกันไหมครับ?” ฉินหยุนเฟยยิ้มพูด

เขากับสวีฉินกินข้าวที่นี่ มาเจอกับหลิ่วหรูยู่เป็นเรื่องบังเอิญโดยแท้