บทที่238 อยากแพ้ซะขนาดนี้ ฉันจะให้นายสมหวัง!

ฟังคำพูดของเฉินเหลย ลู่เสี้ยงหยางก็รู้สึกว่าชายคนนี้มีความอ่อนต่อโลก นี่มันเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตคน จะพนันได้ยังไง?

ส่ายหัวแล้วพูดไป “ขอโทษที ฉันไม่สนใจ”

ได้ยินดังนั้น เฉินเหลยก็ผงะ จากนั้นก็ยิ้มเย็นชา พูดว่า “ทำไม? ไม่กล้า? กลัวแพ้หรอ? งั้นตอนนี้แกก็ยอมรับ ว่าที่แกพูดเมื่อกี้เป็นแค่การพูดปากเปล่าไม่มีความจริง พูดมั่วซั่ว”

แม่ง นี่มันสุดโต่งเกินไปแล้ว

ลู่เสี้ยงหยางเป็นคนไม่เกรงกลัวอะไร ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าพูดขึ้น “ได้เลย ในเมื่อนายอยากจะแพ้ขนาดนั้น งั้นฉันก็ให้นายสมหวัง”

เฉินเหลยโบกมือพูดว่า “อย่าพูดมากเกินไปนัก ชัยชนะจะเป็นของใคร ก็ยังไม่แน่”

ลู่เสี้ยงหยางขี้เกียจพูดไร้สาระกับเขาต่อ ถัดจากนั้น ก็เริ่มจับสลากแบ่งสมาชิกทีมอาชญากรรม

หน่วยอาชญากรรมรวมหวังเสว่ด้วยแล้ว มีทั้งหมด10คน แต่ล่ะกลุ่มแบ่งเป็น5คน

หวังเสว่บังเอิญได้มาอยู่ฝั่งของลู่เสี้ยงหยาง

เฉินเหลยโบกมือ พาสมาชิกในทีมไปที่มุมด้านข้าง แล้วเริ่มมอบหมายงานให้พวกเขา

หวังเสว่มองไปที่ลู่เสี้ยงหยาง เอ่ยถาม “ทิศทางการตรวจจับของเราคืออะไร นายตัดสินใจจะเริ่มสืบหาฆาตกรจากด้านไหน? ”

ลู่เสี้ยงหยางมีแผนการในใจอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว โน้มตัวเข้าไป กระซิบข้างหูของหวังเสว่ “ฉันกล้าที่จะชี้ขาด ว่าต้องเป็นคนที่คุ้นเคยก่อคดี พูดอีกอย่างคือ ฆาตกรต้องอยู่ในเมืองไท่ผิงแน่นอน ตอนเธอไปสืบหาฆาตกร ให้ใส่ใจจุดเด่นพวกนี้ ฆาตกรต้องเป็นคนโสด หรือมีเวลาที่เป็นอิสระ มีช่องว่างในการเตรียมก่อคดี อีกอย่าง ปัญหาความสัมพันธ์ส่วนตัวของเขาไม่ราบรื่นแน่นอน เธอตรวจสอบทีล่ะคน เอาคนที่มีความเป็นไปได้ทั้งหมด ทำเป็นข้อมูลมาให้ฉันดู ถึงเวลานั้นฉันค่อยวิเคราะห์”

“โอเค!” หวังเสว่พยักหน้า ในใจตกตะลึงอย่างมาก ความคิดของลู่เสี้ยงหยางค่อนข้างชัดเจน เหมือนกับได้รับการฝึกอบรมจากผู้เชี่ยวชาญ

แน่นอนว่าเธอไม่รู้เลย ว่าลู่เสี้ยงหยางตั้งแต่เล็กจนโตก็ชอบศึกษาจิตวิทยาอาชญากร ตอนนี้ความสำเร็จในด้านนี้ ค่อนข้างที่จะอยู่ในเชิงลึก

“โอเค งั้นเธอไปทำธุระเถอะ มีความคืบหน้าอะไร ติดต่อกันในโทรศัพท์” ลู่เสี้ยงหยางโบกมือ ไม่ได้หยุดอยู่ที่เดิมต่อ ดึงมือของเย่สวนออกจากที่เกิดเหตุไป

ระหว่างทางกลับ เย่สวนแปลกใจเป็นอย่างมาก เอ่ยถามลู่เสี้ยงหยาง “แต่ก่อนนายเรียนด้านการสืบสวนคดีอาชญากรรมใช่ไหม? ทำไมเข้าใจจิตวิทยาอาชญากรได้ชัดเจนขนาดนี้? ”

ลู่เสี้ยงหยางยิ้ม พูดขึ้น “มันเป็นงานอดิเรกส่วนตัวล้วนๆ ฉันครุ่นคิดไตร่ตรองเอา”

คำพูดนี้ เย่สวนกลับไม่เชื่อ ครุ่นคิดไตร่ตรอง? จะมีความสำเร็จเชิงลึกขนาดนี้ได้ยังไง

แน่นอน ก็ไม่ได้ตรวจสอบเชิงลึกกับลู่เสี้ยงหยางต่อ เปลี่ยนหัวข้อ มองไปที่ลู่เสี้ยงหยางแล้วเอ่ยถาม “จริงสิ จูบแห่งเทพธิดาของฉัน ใช่นายให้มาเหมือนกันหรือเปล่า? ”

ก่อนหน้านี้เย่สวนไม่แน่ใจมาตลอด ของขวัญที่ราคาแพงขนาดนี้ใครให้มากันแน่ แต่วันนี้เธอพอจะเดาได้แล้ว ในเมื่อวันนี้ลู่เสี้ยงหยางพึ่งให้รักแห่งคริสตัลราคา98ล้านกับเธอ ว่ากันตามกำลังทรัพย์แล้ว ลู่เสี้ยงหยางไม่มีปัญหาอะไรเลย

ลู่เสี้ยงหยางพยักหน้าพูดขึ้น “ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้เธอชอบจูบแห่งเทพธิดานี่ไม่ใช่หรอ? ดังนั้น ฉันเลยใช้เส้นสายเอามันมาให้เธอ”

เอี๊ยด！

พอสิ้นเสียงพูด เย่สวนก็เหยียบเบรกจนสุด BMW M8ลากรอยเบรกยาวบนพื้น หยุดลงทันที

เฮ้ย!

ลู่เสี้ยงหยางตกใจ ตัวโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย เอ่ยถาม “เป็นอะไร? ”

เย่สวนใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขและอาการการถูกรัก ที่แท้ ก็เป็นลู่เสี้ยงหยางมอบจูบแห่งเทพธิดาให้เธอ

ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ ลู่เสี้ยงหยางวางเธอไว้ในฝ่ามือ รักใคร่ราวกับเจ้าหญิง

ความคิดเห็น