บทที่239 ฉันตกลงแต่งงานกับเขา

บทที่239 ฉันตกลงแต่งงานกับเขา

ใบหน้าของท่านปู่เต็มไปด้วยน้ำค้างแข็ง สายตาที่มองไปที่หลิ่วหรูยู่ มีความรังเกียจขยะแขยงมากขึ้น

อันที่จริง ตระกูลหลิ่วมีเรื่องร้ายอะไร เขารู้ดีแก่ใจ

ถ้าเป็นแต่ก่อน หอการจค้าจะให้การสนับสนุนตระกูลหลิ่วโดยไม่มีเงื่อนไข แต่ตอนนี้ ตระกูลหลิ่วถูกอีกสามตระกูลกดขี่ ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกควบคุมได้

ดังนั้น ในตอนนี้หอการค้ามีแนวโน้มอย่างมากที่จะปฏิเสธตระกูลหลิ่ว นี่เป็นเรื่องของสามัญสำนึก แต่ถ้าให้ยอมรับกันซึ่งๆ หน้า จะทำให้เขาเสียหน้ามาก

เขากำลังคิดวิธีหาทางลง ไม่คิดว่าหลิ่วหรูยู่จะกลายเป็นผีตายแทน

“หลิ่วหรูยู่ เพราะความผิดพลาดของตัวเธอเอง ถึงทำให้พวกเราตระกูลหลิ่วไม่อาจร่วมมือกับหอการค้า มันสร้างความเสียหายให้แก่พวกเราตระกูลหลิ่ว เธอคิดจะชดใช้ยังไง? ”

ไม่รอให้หลิ่วหรูยู่พูดจา หลิ่วซานซานก็ลุกขึ้นมา พูดว่า “คุณปู่ คนทำงานไม่ดี ทำให้เรื่องแย่ลงอย่างหลิ่วหรูยู่ ปล่อยไว้ในครอบครัวรังแต่จะเป็นจุดบกพร่องของครอบครัว เอาอย่างนี้ดีกว่า ไล่เธอออกจากครอบครัวไปเลย”

อันที่จริงหลิ่วซานซานหวังอย่างมาก ว่าตนจะได้แต่งงานกับฉินหยุนเฟย ดังนั้นตอนนี้จึงคิดทุกวิถีทางเบียดเบียนหลิ่วหรูยู่

“ใช่แล้วคุณปู่ มีแค่วิธีการลงโทษแบบนี้เท่านั้น ถึงสามารถเตือนใจคนในครอบครัวเรา ว่าเมื่อรับปากต่อหน้าปู่แล้ว จะต้องทำให้สำเร็จ แต่ถ้ามีความไม่หมั่นเพียรแม้เพียงเล็กน้อย ก็จะต้องถูกขับไล่ออกจากครอบครัว” หลิ่วเหวินเชี่ยนพูดยิ้ม

ตอนนั้น หลิ่วหรูยู่เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการแต่งงานกับฉินหยุนเฟย เธอเดิมพันกับท่านปู่ไว้ ให้สัญญาต่อหน้าท่านปู่ ว่าถ้าเธอได้รับการสนับสนุนจากหอการค้า ก็จะไม่ต้องแต่งงานกับฉินหยุนเฟย

หลิ่วจื้อหย่วนพูดต่อ “คุณปู่ ออกคำสั่งเลย ขับไล่หลิ่วหรูยู่ออกจากครอบครัว”

ท่านปู่พยักหน้า การแสดงออกบนใบหน้าเย็นชาอย่างมาก ในตอนที่คิดจะเอ่ยปากประกาศเรื่องนี้ หลิ่วหรูยู่ก็พูดขึ้นอย่างสงบ “สัญญาแผนการสนับสนุนของหอการค้า ฉันได้มาแล้ว ฉันยกเลิกการแต่งงานกับฉินหยุนเฟยได้แล้วใช่ไหม? ”

อะไร?

หลิ่วหรูยู่ได้สัญญาแผนการสนับสนุนมาแล้ว?

พูดคำนี้ออกไป ทั้งคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วก็เงียบสนิท เสียงเข็มตกยังได้ยิน

ความตกตะลึงภายในคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วดำเนินไปพักหนึ่ง ถึงพึ่งมีคนได้สติกลับมา ทุกคนต่างมองไปที่หลิ่วหรูยู่เป็นตาเดียว การแสดงออกบนใบหน้าเต็มไปด้วยการดูถูก

พวกเขาไม่เชื่อโดยเด็ดขาด ว่าหลิ่วหรูยู่จะได้รับสัญญาแผนการสนับสนุนของหอการค้ามา

นี่เป็นไปไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ด้วยความเสี่ยงของตระกูลหลิ่วตอนนี้ ไม่ต้องพูดถึงให้หลิ่วหรูยู่ไป ต่อให้ท่านปู่ไปขอร้องพวกเขาเอง พวกเขาก็ไม่มีทางให้สัญญาสนับสนุนนี้

“ฮ่าฮ่าฮ่า หลิ่วหรูยู่ ฉันว่าน้ำเข้าสมองเธอไปแล้ว ลืมตาพูดเรื่องไร้สาระ ละอายใจไหม? ” หลิ่วซานซานหัวเราะออกมา “พอรู้ว่าตนเองจะถูกขับไล่ออกจากครอบครัว ก็กล้ากระทั่งพูดโกหกอย่างไม่มีไอคิว ฉันเห็นใจเธอจริงๆ วางใจเถอะ ถ้าเธอถูกไล่ออกจากครอบครัว ทุกครั้งที่เจอเธอ ฉันจะตกรางวัลให้เธอสักสองสามเหรียญ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า” ภายในห้องรับแขกเกิดเสียงหัวเราะดังก้องขึ้นอีกครั้ง

หลิ่วหรูยู่นี่ตลกเกินไปแล้ว เธออยากอยู่ในครอบครัว โกหกก็ยังโกหกอย่างมีเทคนิค

“ไปซะเถอะ”

“หึ เห็นแก่ความเคยเป็นครอบครัวเดียวกัน อย่าให้พวกเราต้องโยนพวกเธอออกไป”

หลิ่วจื้อหย่วนกับหลิ่วเหวินเชี่ยนยิ้มเยาะเย้ย

หลิ่วหรูยู่ไม่ได้สนใจพวกเธอ แต่เดินไปข้างตัวท่านปู่ ส่งหนังสือสัญญาการสนับสนุนของหอการค้าให้

“คุณปู่ นี่คือสัญญาการสนับสนุนของหอการค้า ปู่ลองดู” หลิ่วหรูยู่พูดอย่างรู้กาลเทศะ

ท่านปู่ขมวดคิ้วเบาๆ หรือว่าหลิ่วหรูยู่มีคุณสมบัติได้รับการสนับสนุนของหอการค้าจริงๆ?

แต่นี่มันเป็นไปไม่ได้ สำหรับเรื่องนี้ เธอไม่มีความหวังอะไรเลยแม้แต่น้อย

คิดแบบนี้ เขาก็เปิดอ่าน สัญญาความร่วมมือที่หลิ่วหรูยู่ส่งมาให้

ยิ่งอ่านเขาก็ยิ่งประหลาดใจ นี่มันคือข้อตกลงการสนับสนุนของหอการค้าอย่างแน่นอน！

หลิ่วหรูยู่ทำได้จริง!