บทที่8 ขอทานจะมาถึงบ้านเราแล้ว

บทที่8 ขอทานจะมาถึงบ้านเราแล้ว

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตอนไม่รู้ตัวตนของลู่เสี้ยงหยาง เธอคงรู้สึกขยะแขยง แต่ตอนนี้ในใจของเธอรู้สึกร้อนรนอย่างอธิบายไม่ได้

ตูมตูมตูม

“เธอพูดอะไร? ฉันไม่ได้ยินเลย”

“คุณพ่อ คุณพ่อคะ....” หลี่หย่าหรูกัดริมฝีปากแน่น หน้าแดงไปจนถึงคอ

“อืม ยังพอมีศักยภาพอยู่นะ จากนี้ก็ทำงานที่บริษัทต่อไปนี่แหละ จริงสิ ตำแหน่งฝ่ายการตลาดต้องเหมาะกับเธอแน่” ลู่เสี้ยงหยางพูดลอยๆ

“ค่ะค่ะค่ะ ขอบคุณค่ะพ่อ” หลี่หย่าหรูพยักหน้าไม่หยุด นี่เป็นโอกาสเดียวที่จะรวยสายฟ้าแลบ

คุณพ่อ? ซุนเซียงเซียงที่ยืนอยู่ด้านข้างสีหน้ามืดมน ความคิดชั่วร้ายโผล่เข้ามาในหัวเธอ

“โอเค ไปทำงานเถอะ อีกเรื่องนึง เรื่องในวันนี้ ฉันหวังว่าเธอจะเหยียบไว้ให้มิด ไม่งั้นเธอน่าจะรู้ผลที่ตามมา” ลู่เสี้ยงหยางทิ้งประโยคสุดท้ายไว้ ไม่หยุดยืนต่อ แล้วเดินเข้าบริษัทไป

ซุนเซียงเซียงยืนอยู่ที่เดิม ลังเลอยู่หลายวินาที ถึงเดินตามเข้าไป

ในห้องทำงานของท่านประธาน

ลู่เสี้ยงหยางยืนอยู่หน้าหน้าต่างฝรั่งเศสบานใหญ่ ชมวิวทิวทัศน์ภายนอก

ทำเลที่ตั้งของหยูเม่ยหยินกรุ๊ปดีมาก อีกทั้งห้องทำงานของประธานก็อยู่ชั้นสูงสุด สามารถมองเห็นวิวงดงามของทั้งเมืองปินเหอ

ลู่เสี้ยงหยางมองไปมองมาก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะใจลอย ในตอนที่ถูกขับไล่ออกจากตระกูล เขาไม่กล้าคิดเลย ว่าตนเองจะได้มีวันนี้

กริ๊ง!

ใจลอยได้ไม่นาน กริ่งหน้าประตูห้องทำงานก็ดังขึ้น

“เข้ามา” ลู่เสี้ยงหยางพูดเรียบๆ

ซุนเซียงเซียงหน้าแดงเปิดประตูเดินเข้ามา

เมื่อกี้เธอดูถูกคน เยาะเย้ยถากถางลู่เสี้ยงหยาง เธอไม่รู้ว่าท่านประธานท่านนี้โกรธเคืองเธอหรือเปล่า

“มีธุระอะไรรึเปล่า?”

“ท่านประธานคะ เรื่องในวันนี้ เป็นความผิดของฉัน ฉันมาชดใช้ความผิด...” ซุนเซียงเซียงเดินไปด้านหน้าลู่เสี้ยงหยาง ก้มหัวกัดฟันพูดออกมา

“ชดใช้ความผิด?” ลู่เสี้ยงหยางสงสัยเล็กน้อย แล้วพูดด้วยความสนอกสนใจ “เอ๋? งั้นว่ามาสิเธอจะชดใช้ยังไง?”

ใบหน้าสวยงามของซุนเซียงเซียงแดงระเรื่อ เธอค่อยๆล็อคประตูห้อง รูดผ้าม่านปิดหน้าต่าง แล้วเริ่มปลดกระดุมเสื้ออย่างเขินอาย

“พอแล้วพอแล้ว เรื่องที่เธอต้อนรับฉัน ฉันไม่ได้โกรธอะไร เธอรีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย” ลู่เสี้ยงหยางคิดไม่ถึงเลย ว่าซุนเซียงเซียงจะเอาจริง

“ค่ะ” ซุนเซียงเซียงตอบรับอย่างนุ่มนวล หน้าแดงจนเลือดแทบพุ่งออกมา ไม่รู้ทำไม ในตอนที่รู้สึกโล่งใจ ดูเหมือนในใจเธอก็แอบเสียดายเล็กน้อย

หลังจากนั้นไม่นาน บรรยากาศที่มีเสน่ห์ของห้องทำงานก็สงบลง กลับสู่สภาวะปกติ

ลู่เสี้ยงหยางเริ่มประเด็น พูดออกไปว่า “ตอนนี้ ฉันอยากทำความคุ้นเคยกับธุรกิจของบริษัทซักหน่อย”

“ได้ค่ะ ท่านประธาน” ซุนเซียงเซียงหยิบกองข้อมูลออกมาแล้วส่งให้ลู่เสี้ยงหยางดู

ซุนเซียงเซียงไม่เพียงแค่เป็นผู้อำนวยการฝ่ายบุคคล แต่ยังเป็นผู้ช่วยท่านประธาน ระหว่างขั้นตอนการศึกษาข้อมูลของลู่เสี้ยงหยาง เธอนั่งอยู่ตรงข้ามลู่เสี้ยงหยาง

บางตอนที่ลู่เสี้ยงหยางมีจุดที่ไม่เข้าใจ จะสอบถามจากซุนเซียงเซียง ซุนเซียงเซียงก็จะค่อยๆอธิบาย