ตอนที่ 113

พูดจบยังยิ้มอีก “นางไม่หลอกคนอื่น หลอกแค่ข้าคนเดียว บ่งบอกว่ารู้สึกดีต่อข้าใช่หรือไม่?”

สวี่ซื่อโกรธจนแทบจะเป็นลม

นางไม่เข้าใจคนคลั่งรักหมายความว่าอะไร แต่ตอนนี้ จู่ ๆ นางก็เข้าใจแล้ว!!

【ก็จริง เพื่อท่านแล้ว นางรออยู่เชิงเขาสามวันเชียว】

รอยยิ้มมุมปากของลู่เจิ้งเย่ว์ค้างไป

“ทำไมเจ้าถึงคิดจะไปปีนเขา?” สวี่ซื่อขมวดคิ้วถาม

ลู่เจิ้งเย่ว์ลังเลครู่หนึ่ง “เป็นพี่จิ่งไหว บอกที่แห่งนี้เห็นแสงอรุโณทัยงดงาม” เขาจึงเปลี่ยนเส้นทางกะทันหัน

ได้ยินชื่อของลู่จิ่งไหว สวี่ซื่อก็กัดฟันแล้ว

เย่ว์เอ๋อร์กับลู่จิ่งไหวสนิทสนมส่วนตัว ก่อนหน้านี้นางก็รู้แล้ว

【มิน่าล่ะ ลู่จิ่งไหวแทบอยากให้เขาตกลงมาตาย......】

ลู่เจิ้งเย่ว์ทำหน้าสงสัย น้องสาวกำลังพูดอะไรกันแน่?? จิ่งไหวกับตนเองเป็นพี่น้องหลายปี เป็นเพื่อนสนิทของเขา!

สวี่ซื่อถอนหายใจ ให้คนอุ้มลู่เจาเจาออกไปแล้ว

แม่ลูกสองคนคุยกันในห้องอยู่เนิ่นนาน ตอนออกมา ท่าทางของลู่เจิ้งเย่ว์เหมือนถูกโจมตี

“เป็นไปได้อย่างไร? เป็นไปได้อย่างไร? ท่านพ่อกับท่านแม่ปรองดองกัน เป็นคู่รักสามีภรรยาที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง แล้วทำไม? ทำไมท่านพ่อถึง?” เขาพึมพำ ท่าทางเหมือนถูกโจมตีอย่างหนัก

เขาเคยเห็นบิดามารดาเถียงกันหลายครั้ง เคยเห็นพวกเขาเป็นทุกข์เพราะร่วมหอกับอี๋เหนียง

เขามักจะรู้สึก ชีวิตตนเองมีความสุข บิดามารดารักกัน

แต่นั้นนี้ ทั้งหมดนี้ถูกทิ่มแตกแล้ว

บิดาเขาเลี้ยงชู้รักสิบเจ็ดปี ชู้รักอายุเท่ากับพี่ชาย!

และ......

เพื่อนสนิทของตนเอง เป็น......

บุตรนอกสมรสของบิดา!

แต่พิจารณาให้ดี เขารู้จักลู่จิ่งไหวครั้งแรก เป็นเพราะบิดาบอกว่า ลู่จิ่งไหวค่อนข้างมีความสามารถ ให้ตนเองช่วยสอนเขามากๆ

ลู่จิ่งไหวก็มักจะสอบถามเรื่องบิดามารดาเป็นประจำ

ลู่เจิ้งเย่ว์ราวกับถูกฟ้าผ่า