ตอนที่ 1158

ลู่เจาเจาถูกดึงดูดด้วยเจ้าสาว หันหลังแล้วเดินจากไป

ซ่านซ่านถอนหายใจด้วยความโล่งอก

วันนี้อาหมานก็มาดื่มเหล้าฉลองงานแต่งงานด้วย นางนั่งอยู่ที่โต๊ะกับอาอู๋ ท้องของอาอู๋ยังไม่โตอย่างชัดเจนนัก

“ข้าได้ยินมาว่า มังกรดำตัวนั้นเลื่อยเขาของเขาให้เจ้าแล้วงั้นหรือ?” อาหมานถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

อาอู๋ถือเขาสีดำสนิทของมังกรอยู่ในมือ มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย

“ใช่แล้ว”

อาหมานอุทานออกมา

แล้วหยิบเขาของมังกรมาเล่นสักพักก่อนจะคืนให้อาอู๋

“ไม่รู้ว่าคราวนี้เจ้าจะท้องนานแค่ไหน? จู๋มั่วหายตัวไปมาทั้งวัน เพื่อหาของวิเศษมาบำรุงร่างกายให้เจ้า”

อาอู๋ยิ้มหวาน “หนึ่งปีกับแปดเดือน”

“จู๋มั่วเตรียมตัวเป็นพ่อแล้ว ในตอนนั้น พวกเจ้าจะเป็นครอบครัวที่มีความสุขสามคนพ่อแม่ลูกแล้วนะ” อาหมานอดไม่ได้ที่จะพูดแซว แต่อาอู๋กลับหรี่ตา มองไปที่จู๋มั่วที่สวมชุดดำอยู่ไม่ไกล

ถ้าเขาไม่หนีงานแต่งงาน คิดว่าจะมีครอบครัวที่มีความสุขด้วยกันสามคนแล้วหรือ?

ชิ……

เฟิ่งอู๋ไม่ต้องการผู้ชายที่หนีงานแต่งงานหรอก

นางยกมือขึ้นลูบท้องเบาๆ การไม่มีพ่อแต่ให้ลูกอยู่นั้น คือสถานะที่ดีที่สุดแล้ว

เจ้าสาวมาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลลู่ ก้าวเข้าสู่ห้องโถงทีละก้าว

สวี่สืออวิ๋นสวมเสื้อผ้าสีแดงสด นั่งอยู่กับหรงเช่อบนที่นั่งประธาน

“หนึ่ง คำนับฟ้าดิน...”

“สอง คำนับผู้ใหญ่...”

“สามีภรรยาคำนับกัน…” แม่สื่อร้องเสียงดัง ภายใต้การเป็นพยานของทุกคน ลู่เจิ้งเย่ว์และอาหนิงได้ทำพิธีจนเสร็จสิ้น

แม้แต่ฮ่องเต้ ก็ยังสละเวลามาร่วมเป็นสักขีพยานในพิธี

หลังจากเจ้าสาวถูกส่งตัวเข้าห้องหอ เหล่าคนหนุ่มสาวก็ไม่กล้าไปส่งเสียงเอะอะที่ห้องหอ ท้ายที่สุดแล้ว ใครจะกล้าไปส่งเสียงเอะอะในบ้านของจอหงวนสองคนกันเล่า!!

หลังจากงานเลี้ยงฉลองสิ้นสุดลง ลู่เจาเจาก็พาซ่านซ่านไปแอบฟังนอกห้องหอ

ลู่เจาเจาย่อตัวลงที่หน้าห้องหอ ในกระเป๋าของนางเต็มไปด้วยลูกอม

เมื่อนางย่อตัวลง ลูกอมในกระเป๋าก็หล่นออกมา

ซ่านซ่านรีบหยิบมันขึ้นมาแล้วใส่เข้าปากทันที

“เจ้ากล้าแย่งของของพี่เหรอ! คืนมานะ!” ทั้งสองคนแอบอยู่ที่มุมห้อง แต่ไม่นานก็เริ่มทะเลาะกัน……

เสียงดังจนลู่เจิ้งเย่ว์ทนไม่ไหว

เขาถอนหายใจ “น้องๆ ที่บ้านซนยิ่งนัก ทำให้อาหนิงต้องหัวเราะเยาะแล้ว” ตอนนี้อาหนิงเพิ่งล้างหน้าเสร็จ นั่งอยู่บนเตียงยิ้มอย่างอ่อนโยน

หน้าต่างถูกเปิดออก

ก็เห็นลู่เจาเจาและซ่านซ่านกำลังต่อสู้กันอยู่ใต้หน้าต่าง

ซ่านซ่านใช้ฟันสองซี่ที่มีปกป้องลูกอมในปาก

และเคี้ยวอย่างรวดเร็ว เคี้ยวแล้วเคี้ยวอีก แต่ฟันไม่พอ น้ำลายไหล แก้มก็ป่องออกมา

“ยังไม่รีบแยกพวกเขาออกอีก…” หัวของลู่เจิ้งเย่ว์เริ่มมึน