ตอนที่ 239

ณ ลานหน้าบ้าน

นายหญิงใหญ่พยุงร่างที่ป่วยของนางทุบตีคนรับใช้ทุกคนในบ้าน ไม่อนุญาตให้นำเรื่องนี้ออกไปเผยแพร่

มีเพียงลู่เจาเจาเท่านั้นที่หลุดรอดไปได้

ส่วนเจาเจาที่ไม่รู้หนังสือ

กำลังขี่อยู่บนหลังหมา ข้างกายสั่นไหวไปมา และข้างหลังมีสาวใช้สองคน

“ท่านลุง อะไรคือม้า อะไรคือลมหรือ”

“ท้าป้า อะไรคือม้า อะไรคือลมหรือ?”

“ท่านปู่ ท่านพ่อข้าได้ม้าลมอะไรหรือ?”

“ท่านอา ท่านพ่อได้ม้าลมอะไร...”

ลู่เซี่ยวจื่อถามขณะเดิน แต่ภายในครึ่งชั่วยาม...

เรื่องลมบนหลังม้าของจงหย่งโหวและบ้านเล็กของเขาได้แพร่กระจายออกไปทั่วเมืองหลวง!

ลู่หย่วนเจ๋อแทบจะล้มทั้งยืน

เดิมที ผู้สูงศักดิ์ที่เข้าร่วมงานเลี้ยงล้วนแต่อาศัยสถานะของตัวเอง อย่างมากก็แค่หมุนเวียนอยู่ในแวดวงเล็กๆ ของตัวเองเท่านั้น

แต่ด้วยการป่าวประกาศของลู่เจาเจา จึงกลายเป็นว่ารู้กันทั่วทั้งเมือง

ชาวบ้านส่วนใหญ่ต่างก็ชอบเรื่องซุบซิบนินทาอยู่แล้ว

“เจ้าได้ยินหรือไม่? ท่านโหวลู่เป็นลมอยู่บนหลังม้า!”

“โธ่ ช่างเล่นเกินกำลังจริงๆ ว่ากันว่าแขกในงานเลี้ยงวันเกิดครบปี ต่างก็ได้เห็นการเล่นชู้ด้วยตาตัวเอง!”

“หน้าไม่อายจริงๆ นั่นเป็นงานวันเกิดครบรอบหนึ่งขวบของลูกสาวเชียวนะ!”

“เฮ้อ อะไรจะน่าตื่นเต้นไปกว่ากัน ยังจำลู่จิ่งไหวเด็กที่มีพรสวรรค์ในเมืองหลวงได้หรือไม่? คนนั้นล่ะก็เป็นลูกชายของท่านโหวลู่!”

“ฮูหยินเผยเป็นบ้านเล็กของท่านโหวลู่!”