ตอนที่ 311

เขาลุกขึ้นยืนอย่างโซเซ แต่กลับล้มลงไปกับพื้น

เขานั้นรู้สึกได้ถึงสายตาเยาะเย้ยที่มองมาจากรอบๆ แต่เขานั้นไม่สนใจ

เขาค่อยๆ ปีนขึ้นไป “ไม่เกี่ยวกับองค์หญิง...”

พูดยังไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงใสขององค์หญิงน้อยดังมาจากข้างบน “ท่านพ่อฮ่องเต้... รักษาให้เขา!”

“เขาไม่สบาย” ลู่เจาเจาชี้ไปที่ตัวประกัน

เซวียนจี้ชวนนั้นมีสีหน้าที่ร้อนรน

ยัยซื่อบื้อ

จะถูกฮ่องเต้เกลียดชังได้นะ

แต่นึกไม่ถึงฮ่องเต้จะ “เรียกข้าว่าอะไร เรียกข้าว่าอะไรนะ เรียกอีกครั้งสิ เรียกอีกครั้งสิ!”

ลู่เจาเจาเงยหน้าขึ้น “ท่านพ่อฮ่องเต้ ท่านพ่อฮ่องเต้...”

ฮ่องเต้นั้นดีใจอย่างมาก “รักษาๆๆ” ท่านโบกมือ

“เชิญหมอหลวงมารักษาให้ตัวประกันหน่อย” ฮ่องเต้ยิ้มอย่างร่าเริงดีใจ

เจาเจาเรียกข้าว่าท่านพ่อฮ่องเต้แล้ว

“เจาเจาเรียกข้าว่าท่านพ่อ ให้รางวัลเลย ให้รางวัลหนักๆ เลย”

“ไปเปิดพระคลังส่วนตัวของข้า เลือกของที่ชอบกลับไป” ฮ่องเต้อุ้มลู่เจาเจาเอาไว้ บนใบหน้านั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

องค์ชายหกนั้นเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เขานั้นเข้าไปกอดขาของฮ่องเต้เอาไว้

“ท่านพ่อฮ่องเต้...”เขาบีบจมูกแล้วพูดออกมาอย่างเสียงอ่อน

รอยยิ้มบนใบหน้าของฮ่องเต้หายไป จากนั้นก็มองเขาด้วยสีหน้ามืดมน

“ยังจะพูดซ้ำคำ เจ้าดูตนเองสิว่ามันสมควรไหม กลับไปสำนึกผิดเลย!”

องค์ชายหกถึงกับงง

เหล่าองค์ชายที่คิดจะลองนั้นต่างพากันหดหัวนิ่งเอาไว้

เสด็จพ่อลำเอียง!

“ท่านพ่อฮ่องเต้...”

“เขาอยากจะเป็นองครักษ์ให้ข้าเหรอ” ลู่เจาเจาชี้ไปที่ตัวประกัน

ฮ่องเต้นั้นโบกมือและไม่สนใจอะไร

ตอบตกลงในทันที