ตอนที่ 776

ฮ่องเต้เฒ่าถลึงตาใส่หนานเฟิ่งอวี่ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “เจาเจา ทำไมเราจะไม่อยากให้นางได้สถานะจริงจังล่ะ”

“แต่หนึ่งแคว้นสองราชินี ไม่ใช่เรื่องที่ข้าจะตัดสินใจได้”

“ต้องได้รับความเห็นชอบจากขุนนางทั้งราชสำนักด้วย”

“เจ้าลองถามพวกเขาสิว่าพวกเขาเห็นด้วยหรือไม่”

ฮ่องเต้โยนความยุ่งเหยิงให้พวกขุนนางแทน แต่เหล่าขุนนางทั้งราชสำนักล้วนมีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับตระกูลซู ย่อมไม่อาจไม่เห็นด้วยได้

ลู่เจาเจาชี้ไปที่ขุนนางชราที่อยู่ข้างหน้าสุด แล้วเอ่ยถามว่า “ท่านปู่ ท่านเห็นด้วยไหม”

ใต้เท้าซูหัวเราะเบาๆ นัยน์ตาที่มองลู่เจาเจาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและดูแคลน

“องค์หญิงเจาหยาง ที่นี่ไม่ใช่เป่ยเจาหรอกนะ ไม่ใช่ที่ที่ท่านจะมาทำตัวเกกมะเหรกเกเรได้”

“แม้ว่าฮองเฮาองค์ปัจจุบันจะเป็นท่านอาของกระหม่อม แต่กระหม่อมก็ขอพูดตามความเป็นจริง ฮองเฮาทรงเป็นผู้มีจริยธรรมอันดีงาม เก่งกาจมีความสามารถ ทั้งยังให้กำเนิดทายาทที่มีพรสวรรค์กับแคว้นใต้อีก ฮูหยินหนิงมีสิทธิ์อะไรจะมามีสถานะเทียบเท่ากับพระนางได้”

“แม้ว่านางจะเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามประเพณีข้างนอกนั้น แล้วจะยังไง ในเมื่อสถานะของนางไม่เหมาะสม”

ใต้เท้าซูยิ้มเยาะในใจ จะเทียบเท่ากับพระนางน่ะหรือ

ในตอนนั้นนางหนีรอดจากเปลวเพลิงไปได้ ถือว่านางโชคดีแค่ไหนแล้ว

แต่แล้วจะยังไง ในเมื่อนางก็หนีไม่พ้นความตายอยู่ดี!

จะเอาไม้ซีกมางัดไม้ซุงได้เสียที่ไหน

“กระหม่อมไม่เห็นด้วย เต่าดำ บรรพชนของกระหม่อมก็ไม่เห็นด้วยเช่นกัน”

ลู่เจาเจาหันไปมองขุนนางเฒ่าอีกคน

“ตระกูลเย่ว์ก็ไม่เห็นด้วยเช่นกัน บรรพชนของตระกูลเย่ว์ก็ไม่เห็นด้วย”

“ตระกูลโหลวก็ไม่เห็นด้วย บรรพชนของตระกูลโหลวก็เช่นกัน”

“ตระกูลหมิงก็ไม่เห็นด้วย บรรพชนของเราก็ไม่เห็นด้วย”

“ตระกูลเสิ่นก็ไม่ยอม บรรพชนของตระกูลเสิ่นก็เหมือนกัน”