ตอนที่ 778

“อวี้ซู อวี้ฉิน เก็บกล่องผ้าไปกันเถอะ พวกท่านลุงดูจะไม่ค่อยชอบเท่าใดนัก...”

เจ้าตัวน้อยก้มศีรษะลง ดูเศร้าสร้อย

ผู้คนจากเป่ยเจาถูกพาไปยังด้านหลังของตำหนัก ก่อนที่นางกำนัลจะนำชาและของว่างมาให้

กระทั่งว่าราชกิจเสร็จแล้ว ฮ่องเต้เฒ่าจึงเสด็จมาพร้อมฮองเฮา

ข้างหลังยังมีหนานเฟิ่งอวี่และหนานมู่ไป๋ตามมาด้วย

ฮองเฮาซูมีรอยยิ้มบนใบหน้า ดูเหมือนหญิงชราที่เปี่ยมไปด้วยเมตตา

“เจ้าคืออวิ๋นเหนียงน่ะหรือ รีบลุกขึ้นๆ หลายปีที่ผ่านมานี้ เจ้าต้องพลัดพรากอยู่ข้างนอก คงลำบากมากสินะ”

“เสด็จพ่อของเจ้าคิดถึงเจ้ามาก วันนี้ครอบครัวของเราก็สมบูรณ์อีกครั้ง” ฮองเฮาหยิบผ้าเช็ดน้ำขึ้นมาซับน้ำตา ดูท่าทางมีเมตตามาก

[หึ เสแสร้งเก่งจริงๆ]

ใบหน้าของลู่เจาเจาเป็นเด็กดี แต่ในใจกลับพ่นคำด่าทอไม่หยุด

“สายเลือดราชวงศ์บริสุทธิ์ไม่ปนเปื้อน เจ้ามีหลักฐานยืนยันตัวตนของแคว้นใต้หรือไม่” ฮ่องเต้เฒ่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงตรัสถามขึ้น

“หลักฐานที่สามารถพิสูจน์ตัวตนของเจ้าได้” ฮองเฮาซูอธิบายด้วยรอยยิ้ม

[เอาไปเถอะ หยกลายมังกรก็แค่หินไร้ค่า พวกเจ้าได้ไปก็ไม่มีประโยชน์]

[หินไร้ค่าแล้ว ยังอยากจะเอามากระตุ้นการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดิน ฝันกลางวันไปเถอะ]

สวี่สืออวิ๋นหยิบหยกออกจากเอวและส่งมอบให้อีกฝ่าย

ฮ่องเต้รับมันด้วยตัวเองโดยไม่ได้สั่งให้ขันทีไปรับแทน ดวงตาของพระองค์ฉายแววสะเทือนใจ

หยกสืบทอดที่หายไปนานถึงสามสิบหกปี ในที่สุดก็กลับมาแล้ว

ตลอดสามสิบหกปีที่ผ่านมา เขากินไม่ได้นอนไม่หลับ ได้แต่พลิกตัวไปมายากจะหลับตาลงได้ บัดนี้ หินก้อนใหญ่ในใจก็ถูกยกออกจากอกเสียที

“หยกลายมังกร”

ฮ่องเต้เฒ่าถอนหายใจเบา ๆ