ตอนที่ 874

ท่านราชครูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าตอบรับ

ท่านราชครูวางกระจกศิลาลงบนแท่นบูชา และร่ายมนต์พลังวิญญาณเข้าไปในกระจก

แม่ทัพโหลวเม้มริมฝีปาก ดูเหมือนจะมีความลังเลอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็ยืนขึ้นโค้งคำนับอย่างนอบน้อมต่อท่านราชครูด้วยความเคารพ

“ท่านราชครู องค์หญิงเจาหยางอยู่ในคุกอเวจี ไม่รู้ว่าปลอดภัยหรือไม่ รบกวนท่านราชครูช่วยดูให้หน่อยได้หรือไม่”

สิ้นเสียงคำพูดนั้น ฮองเฮาก็เสด็จมาอย่างเร่งรีบ นางกล่าวเสียงดังว่า “แม่ทัพโหลว! อย่าได้ลืมหน้าที่ของตนเอง!”

“ศพของทุกคนในตระกูลซูยังไม่ได้ถูกฝัง วันนี้ข้าจะดูว่า ใครกล้าปล่อยนางออกมา!!”

ฮองเฮาก้มศีรษะลงและปาดน้ำตา “ถึงแม้ตระกูลซูจะมีความผิด ก็ต้องให้ฝ่าบาทเป็นผู้ตัดสินลงโทษ มิใช่หน้าที่ของนางที่จะสังหารหมู่ล้างตระกูลซู! นางเอาฝ่าบาทไปไว้ที่ไหนกัน?”

“แคว้นใต้เป็นของตระกูลหนาน นางไม่มีอำนาจตัดสินใจ!”

“อีกอย่างหนึ่ง ตระกูลซูภักดีต่ออแคว้นใต้มานานนับพันปี ความผิดเล็กน้อยเช่นนี้ จะถึงกับต้องทำลายล้างตระกูลเลยหรือ!”

“ข้าไม่ยอม! ลู่เจาเจาสมควรตายอยู่ในคุกอเวจี!”

ฮองเฮาเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด เพราะตระกูลซูไม่มีใครรอดชีวิตเลย ลู่เจาเจาโหดร้ายเกินไปแล้ว

ใต้เท้าซางดึงแขนเสื้อของแม่ทัพโหลว แล้วส่ายหัวเบา ๆ ให้เขา

แม่ทัพโหลวจำต้องถอยอย่างไม่เต็มใจ

ฮองเฮายืนอยู่ข้างฮ่องเต้ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม วันนี้ นางจะยืนอยู่ตรงนี้ ดูสิว่าใครจะกล้าปล่อยลู่เจาเจาออกมาไหม!

ฮ่องเต้เฒ่าไม่ได้พูดอะไร

เมื่อชั่งน้ำหนักผลประโยชน์แล้ว แม้ว่าลู่เจาเจาจะเป็นหลานสาว แต่ก็ยังห่างไกลจากภรรยาที่อยู่ด้วยกันมาหลายปีและบุตรสาวคนโต นอกจากนี้ ยังมีเทพธิดาองค์น้อยที่คอยกดดันอีกต่างหาก

“เราจำได้ว่ากระจกศิลานั้นมีพลังในการย้อนอดีตได้...”

ท่านราชครูพยักหน้า “สามารถย้อนกลับไปได้หนึ่งวัน”

เขาสะบัดแขนเสื้อที่ยาวขึ้น ภาพในกระจกศิลาก็ไหลย้อนกลับอย่างรวดเร็ว ต้นไม้โบราณที่ล้มระเนระนาดก็กลับมายืนต้นตระหง่านอีกครั้ง ย้อนกลับไปเมื่อคืนนี้…

ทุกคนมองดูเมฆดำรวมตัวกันเหนือหุบเขากระดูก และมองดูสายฟ้าฟาดผ่าหุบเขากระดูกจนแหลกสลาย

และมองดูงูดำตัวน้อยแปลงกายต่อหน้าต่อตา

ทันใดนั้น ภาพก็เผยให้เห็นข้อมือขาวผ่อง ขณะที่กำไลหยกที่อยู่บนข้อมือนั้น กลายเป็นผงธุลีปลิวหายไป

ยิ่งดู ทุกคนก็ยิ่งหน้าดำคล้ำลง

“มังกรดำ หลุดจากพันธนาการแล้วจริงๆ!” ฮ่องเต้เฒ่ากล่าวพลางหลับตาลงอย่างหนักอึ้ง ภาพที่ไม่อยากเห็นที่สุดได้เกิดขึ้นแล้ว