ตอนที่ 875

“แบ่งปันโชคชะตาของบ้านเมืองครึ่งหนึ่งให้กับมัน แต่งตั้งมันให้เป็นสัญลักษณ์แห่งความโชคดีของแคว้นใต้ มันคือจิตวิญญาณของแคว้นใต้! ในอนาคตเมื่อเทพธิดาน้อยยอมรับนาย โชคชะตาของบ้านเมืองก็จะตกเป็นของนาย! แคว้นใต้จะไม่สูญเสียอะไรเลย”

หนานเฟิ่งอวี่พยักหน้าอย่างดีใจ ดีๆๆ!

ไม่แม้แต่จะเก็บซ่อนความดีใจไว้ในแววตาได้เลย

ฮ่องเต้เฒ่าลังเลเล็กน้อย เรื่องของโชคชะตาของบ้านเมืองนั้น ไม่ใช่เรื่องที่ควรล้อเล่น มันคือรากฐานของแคว้นใต้ทั้งหมด…

หนานเฟิ่งอวี่ก้าวไปข้างหน้าและประคองฮ่องเต้เฒ่าไว้

“เสด็จพ่อ ไม่ช้าก็เร็ว ทุกอย่างก็จะเป็นของอี้เอ๋อร์”

“อี้เอ๋อร์จริงใจต่อท่านและต่อแคว้นใต้ ท่านยังมีสิ่งใดที่ไม่วางใจอีกหรือ?”

“อี้เอ๋อร์เป็นเทพธิดากลับชาติมาเกิดในตระกูลหนาน ในอนาคตเมื่ออี้เอ๋อร์กลับสู่สรวงสวรรค์ นางจะลืมความรู้สึกของเราได้อย่างไร?”

หนานเฟิ่งอวี่พยายามระงับความตื่นเต้นในใจ พลางพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

เหล่าขุนนางต่างก้มหน้าไม่พูดสักคำ หากโชคชะตาของบ้านเมืองขึ้นอยู่กับหนานจืออี้ บัลลังก์ก็คงต้องส่งต่อไปยังสายตระกูลนั้น

ฮ่องเต้เฒ่านิ่งเงียบไปนาน “เอาล่ะ เรารับปาก”

หนานเฟิ่งอวี่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แววตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยรอยยิ้ม หัวใจเต้นแรงสั่นระรัว

ชะตากรรมของบ้านเมืองจะไม่ตกไปเป็นของผู้อื่น หากบุตรสาวได้รับชะตากรรมนั้น บัลลังก์จะต้องเป็นของนางอย่างแน่นอน!

“ส่งคนไปเกลี้ยกล่อมมังกรดำ เมื่อเขาตอบตกลง ก็ให้คนเตรียมโต๊ะเครื่องหอม ทำทุกอย่างให้พร้อม แล้วไปรับมังกรดำออกจากคุกอเวจี”

“นี่เป็นเหตุการณ์สำคัญของแคว้นใต้ เราขอแจ้งให้ราษฎรทุกคนในเมืองหนานตูทราบ และเชิญทุกท่านมาร่วมเป็นสักขีพยานในการปรากฏตัวของวิญญาณผู้พิทักษ์”

หลังจากฮ่องเต้เฒ่าสั่งเสร็จ ก็รู้สึกอ่อนเพลียไปทั้งตัว จึงเอียงตัวไปข้างหลัง

หนานเฟิ่งอวี่รับทันเวลา เขาจึงไม่ได้ล้มลง

“ฝ่าบาท สวี่สืออวิ๋นมาขอเข้าเฝ้าอยู่หน้าพระตำหนักด้านนอกพ่ะย่ะค่ะ คงจะมาเพื่อองค์หญิงเจาหยางกระมังพ่ะย่ะค่ะ!” ขันทีกล่าวเสียงเบา

แต่ฮ่องเต้เฒ่าดูเหนื่อยล้า ง่วงจนจะหลับไปแล้ว

ฮองเฮากล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไม่พบ”

“ถ้านางมีปัญญา ก็ให้นางเข้ามาเอง”

“ถ้านางมีปัญญาเอาชีวิตรอดออกมาได้ ข้าก็จะยกโทษให้นาง!” ฮองเฮาแสยะยิ้มอย่างเย็นชา แม้นางจะมีมือเป็นสิบก็หนีออกจากคุกอเวจีแห่งนี้ไปไม่ได้หรอก!

หนังเสือปูอยู่บนพื้น ทั้งนุ่มและอบอุ่น

ลู่เจาเจานอนอยู่บนหนังเสือ ขาเล็กๆ แกว่งไปมา เฉินเยวียนฆ่าปลา มังกรดำก่อไฟ แบ่งงานกันทำ

สายลมพัดโชยมา นำพาความสงบและความงดงามมาด้วย

“ข้าไม่อยากจากไปแล้วล่ะ...”