บทที่ 10

8

HOT FRIEND เพื่อนกันมันส์ (ดีย์) เกิน

นอนด้วย

ดวงตาคู่สวยเหม่อมองใบหน้าหล่อของคนตรงหน้าที่กำลังนอนหลับอยู่ เมื่อคืนกว่าบทสวาทจะจบลงก็กินเวลาไปนานพอสมควรจึงทำให้เจควอนไม่ได้กลับไปและนอนค้างที่นี่กับเธอ

ใบหน้าเนียนใส จมูกคมสัน ดวงตาที่ดูนิ่งแต่เต็มไปด้วยเสน่ห์แบบไม่ต้องพยายาม ตอนแสดงออกมาว่ารู้สึกแบบไหนก็ชัดเจนมาก ริมฝีปากหยัก คิ้วหนาทุกอย่างมันรวมกันได้อย่างเพอร์เฟ็กต์

นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ได้รู้สึกแบบนี้ และมันก็เกิดขึ้น…

“มองอะไร” นํ้าเสียงแหบพร่าถามออกมาพร้อมกับเปิดเปลือกตาขึ้นก็เห็นยูกิจ้องมองตนเองอยู่ก่อนแล้ว

“มองคนหล่อ”

“…เพ้อเจ้อ”

“ต่อรอบเช้าอีกได้มั้ย” ยูกิไม่ได้ปฏิเสธว่าเธอแอบมองเจควอน เจ้าตัวยอมรับพร้อมกับยิ้มตอบ

“เธอจะไม่ไหวแล้ว เอาไว้วันหลัง” เจควอนตอบปฏิเสธสิ่งยั่วยวนตรงหน้าแล้วลุกจากเตียงนอน ชายหนุ่มเดินหยิบเสื้อผ้าตนเองขึ้นมาสวมแล้วอำพรางตัวให้เรียบร้อยก่อนจะคว้ากระเป๋าสตางค์และกุญแจรถแล้วเดินออกมาจากห้องนอนยูกิ

คนตัวเล็กได้แต่มองตามแล้วขยับร่างกายลุกขึ้นเอนแผ่นหลังกับหัวเตียงนอน พลางเท้าคางคิด จะจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงดี ทำไมมันถึงใจหายขนาดนี้เมื่อตอนที่เจควอนเดินออกจากห้องนอนตนเองไป

“เฮงซวยจริง ๆ” ปากเล็กสบถกับความรู้สึกตนเอง ต้องแสดงออกแบบไหนกันนะ ถึงจะไม่ให้ความสัมพันธ์นี้มันจบลง แต่เธอก็มักจะห้ามตนเองไม่อยู่ทุกครั้ง มันอยากอยู่ใกล้ อยากเห็นหน้า บ้าเอ้ย!

…

Gabriel International University

“แกอยู่ไหน” พูดผ่านโทรศัพท์มือถือพลางกวาดสายตามองหาร่างขนมผิงในขณะที่เธอนั่งอยู่บนรถตนเอง

(แถว ๆ ลานเกียร์อ่ะ ยูอยู่ไหน)

“อยู่บนรถกำลังจะลงไป หาที่นั่งรอเลย”

(โอเค แต่เหมือนที่นั่งจะเต็มหมดแล้ว)

“งั้นก็ยืนรอตรงนั้นแหละ เดี๋ยวไปพร้อมกัน”

(โอเค)

ขนมผิงตอบ ยูกิก็เปิดประตูลงมาจากรถทันที ยูกิเดินผ่านสายตาของเหล่ารุ่นน้องผู้ชายในคณะตรงดิ่งมาหาขนมผิงที่ยืนหอบข้าวของมากมายเต็มแขน ในกระเป๋าผ้าของเธอก็ยังมีอุปกรณ์ต่าง ๆ อีกมากมาย

“ดูดิยู ที่นั่งเต็มหมดเลย” พอยูกิเดินมาหยุดอยู่ข้างกายขนมผิงก็เริ่มพูดพลางกวาดสายตามองหาที่นั่งต่อ

“ไปชมรมดีมั้ย”

“พวกผู้ชายมันเล่นดนตรีเสียงดังอ่ะ ไม่มีสมาธิเลย”

“ไอ้พวกนี้นี่”

“เอ๊ะ! นั่นใช่รุ่นน้องสองคนที่อยู่กลุ่มเดียวกันกับเราเมื่อคืนรึเปล่า” ขนมผิงถามแล้วมองไปที่รุ่นน้องผู้หญิงสองคน กอหญ้าและเพื่อนของเธอ

“ใช่ จะไปนั่งกับสองคนนั้นเหรอ” ยูกิกอดอกถาม

“ใช่ ๆ ไปกัน น้องน่าจะให้นั่งด้วยนะ” ขนมผิงตอบแล้วลากยูกิเดินตรงเข้ามาหากอหญ้าและเพื่อนของเธอ

“ขอโทษนะ พวกพี่สองคนขอนั่งด้วยได้ไหมคะ” ขนมผิงเป็นคนพูด

“ได้ค่ะ” กอหญ้าพยักหน้าตอบ

“เราสองคนใช่น้องเมษากับน้องกอหญ้าที่อยู่กลุ่มด้วยกันเมื่อคืนรึเปล่า” ยูกิถามแล้วหย่อนตัวนั่งลงบนม้าหินอ่อนที่ว่างตรงข้ามกับกอหญ้า ส่วนขนมผิงนั่งตรงข้ามกับเมษา

“ใช่ค่ะ พวกพี่สองคนกำลังทำอะไรกันอยู่หรอคะ”

“พี่กับผิงกำลังนั่งวางแผนกันอยู่ว่าจะทำยังไงกับแสตนด์เชียร์ของคณะเรา แต่ที่นั่งมันเต็มหมดเลยขอมานั่งกับพวกเราสองคนนี้แหละ ส่วนพวกผู้ชายเพื่อนพี่มันก็ขลุกกันอยู่ในชมรม พี่สองคนไม่อยากอุดอู้อยู่กับพวกมันเท่าไหร่ เสียงดังจนน่ารำคาญ” ยูกิร่ายยาวออกมา

“เราสองคนก็ช่วยพวกพี่ทำได้นะ พวกพี่คิดกันสองคนหัวแทบระเบิดแล้ว” ขนมผิงพูดเสริมเพราะงานชิ้นนี้สองสาวได้รับมอบหมายจากเฮดว๊ากอย่างแบดซ์ ก่อนหน้านี้พวกเธอก็ติดต่อกันเพื่อคิดมาหลายรอบพอสมควรแต่ก็ยังไม่ได้แบบในหัวตามที่ต้องการ

“งื้อ ยินดีมากเลยค่ะ จริงไหมกอหญ้า” เมษาตอบแล้วยิ้มกว้างพร้อมกับยื่นมือสะกิดเพื่อนสาวตนเองไปด้วย

“ใช่ค่ะ เดี๋ยวเราสองคนจะช่วยพวกพี่คิดเองนะคะ” กอหญ้าตอบและยิ้มบาง ๆ ออกมา หลังจากนั้นทั้งสี่สาวก็พากันนั่งคิดรูปแบบของเเสตนเชียร์ พร้อมกับบทสนทนามากมายตามประสาสาว ๆ กระทั่งถึงเวลาที่ต้องแยกย้ายก็ต่างคนต่างมาทำหน้าที่ของตนเองต่อ

…

5 วันต่อมา

ยูกิ : แอร์ที่ห้องเสีย