บทที่ 11

9

HOT FRIEND เพื่อนกันมันส์(ดีย์)เกิน

ขีดเส้นชัดเจน

“ข้างบนฝั่งซ้ายสุดเป็นห้องนอนของเธอ”

“โอเค…ห้องนายยังอยู่ที่เดิมใช่ไหม” ยูกิตอบแล้วถามต่อในขณะที่ร่างสูงกำลังหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาตัวหรู

“ถามทำไม”

“อยากรู้ ไม่มีเหตุผลอะไร”

“ห้องเดิม”

“แล้วนายกำลังทำอะไรอยู่เหรอ มีอะไรให้ช่วยมั้ย”

“ช่วยเงียบ ๆ ก็พอ” เจ้าตัวตอบกลับมาทำให้ยูกิทำหน้าฟึดฟัดใส่ เธอไม่ได้ตอบอะไรกลับไปแต่ลากกระเป๋าเดินทางขนาด 20 นิ้วของตนเองขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านเพื่อขึ้นไปยังห้องนอนที่เจควอนบอก

อันที่จริงแอร์ในห้องไม่ได้เสียหรอก ยูกิแค่สร้างเรื่องขึ้นมาเพราะอยากมาอยู่ใกล้เจควอนมากกว่า

เท้าเล็กบนรองเท้าส้นสูงก้าวเดินเข้ามาภายในห้องนอน มันไม่ได้มีใครมานอนนานพอสมควร วันนี้เองก็เช่นกัน ยูกิคงไม่นอนห้องรับแขกแน่นอน เธอต้องนอนบนเตียงของเจควอนเท่านั้น

คิดแล้วก็จัดข้าวของพอเป็นพิธีก่อนจะเดินลงมาที่ชั้นล่างต่อ ยูกิยังคงเห็นเจควอนนั่งอ่านบทอยู่ที่เดิม เธอจึงเดินเข้าไปหาแล้วหย่อนตัวนั่งลงข้างกาย

“อ่านบทเฉย ๆ ไม่ซ้อมมันจะไปอินอะไร”

“คนมีฝีมือทำยังไงก็ได้”

“แต่นายซ้อมจะดีกว่านะ เอางี้ไหมฉันช่วยเป็นคู่ซ้อมให้นาย” ยูกิเท้าคางแล้วเสนอออกไป

“ไม่ได้ขอให้มาช่วย”

“ฉันบอกแล้วไงว่าระหว่างอยู่บ้านนายจะทำตัวมีประโยชน์”

“แน่ใจว่าอยากเป็นคู่ซ้อมให้”

“ทำไมล่ะ ฉันก็พอมีฝีมือการแสดงอยู่บ้างน่า~”

“ฉากจูบก็ไม่เกี่ยงว่างั้น ?” เจควอนละสายตาจากบทละครแล้วมองเธอ

“ฉากบนเตียงยังได้เลย” ปากตอบก็ยิ้มออกมา

“อ่านบทห้านาทีแล้วมาซ้อม ถ้าทำไม่ได้ก็กลับขึ้นห้องไป”

“ไม่เกินความสามารถเลยสักนิด” ยูกิตอบออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ แล้วหยิบบทภาพยนตร์เรื่องใหม่ขึ้นมากวาดสายตาอ่าน บทที่เธอต้องซ้อมคู่กับเจควอนคือบทของนางเอก

บทภาพยนตร์เรื่องใหม่ที่เจควอนต้องเล่นเป็นภาพยนตร์แนวความรักของวัยรุ่น เกี่ยวกับรั้วมหาลัยความรักระหว่างเพื่อนที่คิดเกินเลย พออ่านดูแล้วยูกิก็รู้สึกว่ามันเหมือนกับความรู้สึกของเธอตอนนี้ไม่มีผิด

แต่ถึงจะเหมือนความรู้สึกตนเองยังไง ตอนนี้ก็ต้องทำได้เพียงไม่ได้คิดอะไรแล้วตั้งใจอ่านบทต่อ จนเวลามันผ่านไปตามที่เจควอนกำหนด

“ฉันอ่านบทเรียบร้อยแล้ว เราจะเริ่มซ้อมเลยมั้ย”

“เริ่มเลย” ดาราหนุ่มตอบหน้านิ่งแล้วไม่นานยูกิก็เป็นคนเริ่มเข้าการซ้อม

“ถ้าเกิดวันหนึ่งฉันเผลอชอบนายขึ้นมาจริง ๆ นายจะยังเป็นเพื่อนกับฉันได้มั้ย”

“เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ ถ้าเธอลํ้าเส้นที่ฉันขีดไว้แม้แต่ก้าวเดียว เธอจะไม่มีวันเห็นหน้าฉันอีก” แววตาสื่อออกมาอย่างชัดเจน นํ้าเสียงเองก็เช่นกัน แม้จะเป็นแค่บทซ้อมแต่เธอกลับรู้สึกว่ามันออกมาจากใจของเขาจริง ๆ

“ทำไมอ่ะ ความสัมพันธ์ของคนเรามันต้องมีพัฒนาไม่ใช่เหรอ นายแค่ลองเปิดใจให้ฉันสักครั้ง ได้มั้ย…”

“พูดแบบนี้ เธอกำลังจะบอกอะไรกับฉันกันแน่”

“เจค…ฉัน ชะ…” ยูกิพูดไม่ทันจบเธอก็โน้มหน้าเข้าไปใกล้หวังจะจูบคนตรงหน้าตามบท แต่แล้วใบหน้าหล่อก็หันหลบ ทำให้ปลายจมูกเชิดรั้นสัมผัสกับแก้มเนียน

“ซ้อมแค่นี้พอเถอะ” เจควอนบอกออกมาทำให้ยูกิต้องขยับใบหน้าถอยห่าง สีหน้าเธอเจื่อนเล็กน้อยแต่ก็ดึงมันให้กลับให้มาอยู่ในสภาวะปกติ

“นายไม่แน่จริงเลย แค่จูบเอง กลัวหวั่นไหวกับฉันรึไง”

“ฉันไปว่ายนํ้าต่อ ทำตัวตามสบายก็แล้วกันอย่าก่อความวุ่นวาย” เจควอนตัดบทแล้วลุกขึ้นจากโซฟา ยูกิมองตามด้วยหัวใจที่เจ็บแปล๊บขึ้นมาอีกขั้นอย่างบอกไม่ถูก ถ้าไม่ใช่บนเตียงที่เจควอนต้องการเธอก็คงไม่มีสิทธิ์ได้เข้าใกล้เขาเลย ต่อหน้าเพื่อนเจควอนแสดงได้เนียนมาก เหมือนเขาและเธอเป็นเพื่อนกันที่ชอบเล่นเกินจริง ลับหลังเขากลับ ‘ขีดเส้น’ ชัดเจน

และมันก็ชัดเจนมาตั้งแต่ไหนแต่ไรตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแล้ว…

อีกด้าน