บทที่ 4

2

HOT FRIEND เพื่อนกันมันส์ (ดีย์) เกิน

ไปต่อหรือพอ?

คำตอบของเจควอนทำเอายูกิอดที่จะมองหน้าเขาไม่ได้ แต่เธอก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

“แมวพ่อง มองดูก็รู้ว่ารอยเล็บ” ริวเซย์ขัด

“รู้แล้วจะถามทำไม”

“มึงไปเอากับสาวที่ไหนมาวะ เดี๋ยวก็เป็นข่าวอีก” แบดซ์อดไม่ได้ที่จะพูดแทรก

“ไม่เป็นหรอก คนนี้กูกินเงียบ ๆ” เจ้าตัวตอบออกมาอย่างไม่ใส่ใจนัก

“พวกมึงไม่ต้องห่วงมันหรอก เรื่องแอบกินเงียบ ๆ มันเก่งจะตาย” ยูกิเอ่ยออกมาพร้อมกับลุกจากโซฟา เธอเดินเข้าไปหย่อนตัวนั่งลงข้างกายขนมผิงที่กำลังกวาดสายตาอ่านรายละเอียดรับน้องอยู่

“ตามนั้น” เจควอนยักไหล่

“แบดซ์เป็นคนนำประชุมก็แล้วกันนะ ในฐานะที่เป็นเฮดของปีนี้” พอตรวจรายละเอียดการรับน้องเสร็จเรียบร้อยขนมผิงก็บอกกับหนุ่มลูกเศรษฐี

“เอารายละเอียดมาสิ แล้วเดี๋ยวเริ่มประชุมเลยก็แล้วกัน” พูดจบทุกคนก็นั่งรวมต่อกันเพื่อรอประชุมเกี่ยวกับกิจกรรมรับน้องที่จะถึงในอีกไม่นานนี้ ในฐานะที่เป็นรุ่นพี่ปีสาม และเพื่อนในกลุ่มเป็นพี่ว๊าก สองสาวจึงต้องคอยพัวพันอยู่กับกิจกรรมพวกนี้ไม่ห่าง

การประชุมกิจกรรมและแผนการรับน้องจบลงในระยะเวลาไม่นาน แล้วทั้งหมดก็ต่างแยกย้ายกันกลับ เจควอนมีถ่ายแบบต่อ ส่วนยูกิว่าง หลังจากที่เพื่อนกลับจากชมรมกันหมดแล้วเธอจึงเดินตามร่างเพื่อนสนิทอย่างเจควอนออกมาที่รถ

“นายจะกลับแล้วเหรอ ขอติดรถกลับด้วยสิ”

“เพื่อนคนอื่นก็มี” เจควอนตอบโดยที่ไม่ได้หันหน้ามามองยูกิเลยแม้แต่น้อย แล้วไม่นานร่างหนาก็สอดตัวเข้าไปนั่งภายในรถฝั่งคนขับ

“แค่ไปส่งเอง ไม่ได้เหรอ”

“อย่าทำตัวเป็นเห็บเหามากเกินไป เดี๋ยวคนก็คิดว่าเราเป็นมากกว่าเพื่อนกัน”

“นี่! นายว่าใครเป็นเห็บเหา”

“มีขาก็กลับเอง” เจควอนไม่ได้ต่อปากต่อคำอะไรต่อ เขาตอบออกมาเพียงเท่านั้นก็เคลื่อนรถออกจากบริเวณหน้าชมรม ทำให้ยูกิยืนหายใจฟึดฟัดอยู่คนเดียว

เธอไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ทำไมกับคนอื่นดูยิ้มแย้ม แพรวพราวไม่เบา

แต่กับเธอมีแต่ผลักไสและไล่

ต้องการอยู่อย่างเดียวคือตอนอยู่บนเตียง

“ชิ! นายจำไว้เลยนะเจค” คนตัวเล็กบ่นกับตัวเอง แล้วไม่นานเสียงฝีเท้าของใครบางคนก็มาหยุดอยู่ข้างหลัง

“จะเอ๋!”

“มาจะองจะเอ๋อะไรผิง” ใบหน้าเฉี่ยวหันมองเพื่อนสาวคนสนิทของตนที่เดินมาหยุดอยู่ข้างกาย

“ทำไมสีหน้าบูดเหมือนตูดเลย ใครพูดอะไรไม่เข้าหูเหรอ” เสียงใสเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“เปล่า เจคมันไม่ยอมให้ติดรถกลับด้วยเลยโมโหนิดหน่อย”

“ยูอย่าโมโหเลยน่า หน้าสวย ๆ ของยูไม่ควรบูดบึ้ง” ขนมผิงปลอบใจเพื่อนตนเองพร้อมกับยกมือขึ้นขยี้แก้มใสของยูกิ

“โอเค ก็ได้ จะหายหน้าบูด งั้นคืนนี้แกต้องไปตี้เป็นเพื่อนฉันนะ”

“หา? เที่ยวอีกแล้วเหรอ ออกบ่อยเกินไปแล้วนะยู” ไม่ทันที่ขนมผิงจะได้เอ่ยปากปฏิเสธยูกิก็ลากยัยเพื่อนสาวตัวเล็กเดินออกมาจากหน้าชมรมพอดี

…

ร้าน Location

เสียงสองเท้าเรียวสวยบนรองเท้าส้นสูงสีดำก้าวเดินเข้ามาผับหรูย่านมหาลัยฯดัง การปรากฎตัวของเธอทำให้ดึงดูดสายตาของใครต่อใครไม่น้อย ร่างสวยสัดส่วนชัดเจนอยู่ในชุดเดรสสีดำเปิดหลัง มีสายผูกคอ ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ยูกิเดินตรงมายังหน้าบาร์ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลง ไม่นานบาร์เทนเดอร์ของร้านก็เดินมาทักทาย

“มาดื่มคนเดียวอีกแล้วนะครับน้องยู”

“ขอวิสกี้แรง ๆ หน่อย”