บทที่ 4

กลางดึกคืนนั้นในขณะที่สาวน้อยกำลังวิดีโอคอลคุยกับเพื่อนรักอย่างออกรสอยู่นั้น อยู่ๆ เธอก็รู้สึกหิวน้ำขึ้นมา

“ยัยจุ๋ม รอแป๊บนะ ฉันหิวน้ำอ่ะ เมื่อเย็นว่าจะเอาขึ้นมาก็ลืม ถือสายรอก่อน เดี๋ยวขอลงไปเอาน้ำข้างล่างแป๊บนะ”

“อืม ไปเถอะ ขอเข้าห้องน้ำแป๊บนึงเหมือนกัน”

สองสาวต่างแยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัวของตัวเองอย่างรวดเร็ว

พาขวัญเดินลงมาเอาน้ำเปล่าที่ห้องครัว ในขณะที่เธอกำลังจะเดินกลับขึ้นห้องไปนั้น อยู่ๆก็ได้ยินเสียงแปลกประหลาดในห้องนั่งเล่นที่ใกล้กันนั้น จึงรีบเดินเข้าไปดูเพราะกลัวว่าจะมีขโมยเข้ามาในบ้าน

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

“อื้อ อื้อ พีท”

“ซี้ดดดดด ผมจะเสร็จ อื้มม”

บนโซฟาตัวยาวของห้องนั่งเล่น มีสองร่างที่กำลัง

โยกขย่มกันอย่างเอาเป็นเอาตายโดยที่ฝ่ายหญิงนั่งอยู่ด้านบน ภาพตรงหน้าทำเอาสาวน้อยพาขวัญตกใจจนสติแตก

“กรี๊ดดดดด”

ตุ้บ ขวดน้ำที่เธอถือมาจากในครัวหล่นลงพื้นเสียงดังพร้อมกับเสียงกรีดร้องของเธอเพราะความตกใจทำให้สองร่างที่กำลังโยกขย่มกันสุดแรงเพื่อพากันไปถึงสวรรค์ แยกออกจากกันทันที

“เห้ย พั้นช์”

“ว๊ายยยย ยัยเด็กบ้า”

พาขวัญใช้มือปิดหน้า ยืนตัวสั่นสะท้าน ไม่สามารถก้าวขาหนีไปไหนได้เพราะความช็อก ส่วนเจ้าของบ้านที่เล่นหนังสดกับคนรักก็รีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ทันที

“โถ่เว้ย ชัญญ่า คุณกลับบ้านไปก่อน เอารถผมขับกลับไปเลย”

“แต่พีทคะ”

สายตาดุดันตวัดมองไปที่คนรัก ทำให้เธอไม่กล้าขัดใจเขา จึงเดินปึงปังออกจากบ้านหลังนั้นไปด้วยความหงุดหงิดที่มี

ตัวมารมาขัดขวางความสุข อีกแค่นิดเดียว เขาก็จะแตกกระจายในร่างกายของเธอโดยไร้สิ่งกีดขวางเป็นครั้งแรกตั้งแต่คบกันมา เธอสู้อุตส่าห์ใช้มารยาและยั่วยวนเขาแทบตาย จนเขายอมใจอ่อนเพราะทัดทานอะไรเธอไม่ได้ จนเธอขึ้นโยกขย่มเขาอย่างเอาเป็นเอาตายก่อนที่เขาจะขับรถไปส่งเธอที่บ้าน แต่แผนการที่อยากจะตั้งท้องกับเขาก็ล่มไม่เป็นท่า เมื่อยัยเด็กที่แม่เขาเก็บมาเลี้ยง

เดินทะเล่อทะล่าเข้ามาขัดขวางความสุขของเขากับเธอเสียก่อน

เมื่อคนรักสาวออกจากห้องไปแล้ว เขาก็ตรงเข้าไปจับแขนยัยเด็กตัวปัญหาที่เอาแต่ยืนเอามือปิดหน้าตัวสั่นสะท้าน

นี่ทันที

“พั้นช์”

สาวน้อยสะดุ้งเฮือก ก้าวถอยหลังหนีเขาไปหลายก้าวเหมือนโดนของร้อนก็ไม่ปาน จนคนที่กำลังหงุดหงิดงุ่นง่านเพราะยังไม่ทันได้ปลดปล่อย ขยับก้าวตามไปดึงเธอเข้ามาปะทะ

อกแกร่งทันที

“ว๊ายยย คุณพีท”

“เธอเข้ามาทำไม ไม่รู้หรือไงว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่”

“พะ พั้นช์ลงมาเอาน้ำ จะไปรู้ได้ไงว่าคุณมาทำอะไรหน้าไม่อายกลางบ้านขนาดนี้ ปล่อยนะ พั้นช์เจ็บ”

“หน้าไม่อายงั้นหรอ”

เขากอดรัดเธอแน่นขึ้น ก้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาประชิดหน้าเธอ จนหญิงสาวที่ตัวสั่นสะท้านในอ้อมกอดต้องหันหน้าหนีไปทางอื่น เพราะทั้งกลัวและประหม่ากับท่าทางดุดันของเขา

“ปะ ปล่อยพั้นช์นะ”

“เธอเป็นคนมาทำลายสวรรค์ของฉัน เธอต้องรับผิดชอบ”

“มะ ไม่นะ พั้นช์ไม่เกี่ยว”

เขาก้มหน้าลงมาที่ซอกคอของเธอเพื่อแกล้งข่มขวัญยัยเด็กนี่ให้กลัวเสียหน่อย จนสาวน้อยต้องย่นคอหนี แต่เมื่อจมูกของเขาเข้าใกล้กับซอกคอของเธอ ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นกายสาวหอมละมุนจนเขาอดใจไม่ไหว ฝังจมูกโด่งลงไปสูดกลิ่นหอมของสาววัยแรกแย้มทันทีอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้

“อื้อ ปล่อยพั้นช์ ไม่นะ”

“อืมม หอมจังพั้นช์”

เสียงทุ้มเอ่ยแผ่วเบาราวละเมอ เขากดจมูกแล้วลากไล้ไปจนทั่ว สูดกลิ่นกายสาวเข้าจนสุดปอด จนสาวน้อยในอ้อมกอดเอ่ยร้องประท้วงเสียงสั่น น้ำตาไหลอาบแก้ม จึงทำให้เขาได้สติ

อีกครั้ง

“อย่าทำพั้นช์”

เขาผละออกมาจากร่างบางเหมือนโดนของร้อน

ตอนแรกแค่จะแกล้งข่มขวัญเธอ ไม่คิดว่ากลิ่นกายหอมๆ ของสาววัยแรกแย้มจะทำให้เขาขาดสติทำอะไรที่เหนือการควบคุมขนาดนี้

“ทีหลังอย่าเซ่อซ่าเดินเข้ามาขัดจังหวะฉันกับแฟนอีก ไม่งั้นเธอต้องรับผิดชอบที่ทำให้ฉันอารมณ์ค้าง”