บทที่ 6

แต่เมื่อออกจากห้องน้ำมาก็ต้องแปลกใจ เพราะคนที่เธอคิดว่าเขาคงจะเดินสวนเธอเข้าไปอาบน้ำทันที กลับอยู่ใส่ชุดเสื้อยืด กางเกงขายาวเนื้อนิ่มใส่สบายพร้อมนอนแล้ว

สุทธิรักษ์มองใบหน้าเรียวขาวผ่องที่ปราศจากเครื่องสำอางตาค้าง ผิวพรรณของเธอขาวเนียนละเอียดไร้ที่ติ ปากอวบอิ่มสีชมพูอมแดงเป็นธรรมชาติ ยิ่งทำให้เธอดูเด็กลงไปอีก และเขาไม่เชื่อแน่นอน ว่าเธอจะอายุมากกว่าเขาจริงๆ

“คุณ ไม่อาบน้ำหรือคะ”

“ผมไปอาบอีกห้องมาแล้วครับ”

“เอ่อ อีกห้องเหรอ มีห้องนอนสองห้องสินะ ให้ฉันไปนอนอีกห้องดีไหมคะ”

“ห้องนั้นเป็นห้องเก็บของ ไม่มีที่นอนหรอกนะครับ”

คนที่กำลังมีความหวังหน้าม่อยลงไปในทันที ตอนแรกก็ใจกล้าอยู่หรอก แต่พอสร่างเมาแล้วเริ่มมีสติ ก็อดที่จะกังวลไม่ได้ ไม่น่าเลย อยากจะเขกหัวตัวเองเท่าอายุนัก หาเรื่องใส่ตัวไม่เข้าท่า

คนตัวโตลุกขึ้นจากที่นอน เดินก้าวย่างอย่างสง่างามเพียงไม่กี่ก้าวก็เข้าประชิดคนตัวบางที่มีท่าทีลังเลอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่เข้าใจว่าความหล่อของเขามันไม่ทำให้เธอรู้สึกดีเท่าผู้ชายคนอื่นที่เธอเคยนอนด้วยเลยหรืออย่างไร ถึงดูมีท่าทีกังวลและตื่นกลัวเขาจนเห็นได้ชัดในแววตากลมโตคู่นั้น

“คุณกลัวผมหรือครับ ปั้นหยา”

มือใหญ่ร้อนผ่าวข้างหนึ่งยกขึ้นประคองใบหน้าเรียวรูปไข่ แล้วลูบไล้ปลายนิ้วที่แก้มสาวเบาๆ

คนตัวบางหัวใจเต้นระรัว เบิกตาโตขึ้นแล้วมองสบดวงตาคมกริบแสนมีเสน่ห์นั้นด้วยแววตาสั่นระริกราวกับสาวน้อยแสนบริสุทธิ์

เธอน่ารักเหลือเกิน ทั้งสวย ทั้งเย้ายวน จนเขาไม่อาจทานทนไหวอีกต่อไป จึงเอียงใบหน้าแล้วโน้มลงมาจนปากของตนเองแตะเบาๆ ที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสด

ความรู้สึกแรกที่เขาสัมผัสเธอ ริมฝีปากบอบบางคู่นั้นช่างนุ่มนิ่มราวพุดดิ้งเนื้อดี อยากรู้เหลือเกินว่าถ้าเขาสัมผัสเธอลึกซึ้งกว่านี้ พุดดิ้งเนื้อดีนั้นจะให้ความรู้สึกดีและมีรสหวานเพียงใด

จึงกดริมฝีปากร้อนรุ่มบดเบียดกลีบปากเธอเบาๆ สองสามครั้ง แล้วค่อยๆ ผละห่างออกมามองใบหน้าสวยที่แก้มแดงปลั่งราวลูกตำลึงสุก

“สะ เสร็จแล้วใช่ไหม ฉะ ฉันกลับนะ”

สาวมั่นลุกลี้ลุกลน พูดรัวเร็วจนลิ้นแทบจะพันกัน ความนุ่มนวลที่เขามอบให้เมื่อครู่ ยังฝังตราตรึงอยู่บนริมฝีปากของเธอจนร้อนรุ่มลามเลยไปทั่วทั้งตัว

รสจูบที่ใครๆ ปรารถนาจะได้รับ มันเป็นแบบนี้นี่เองหรือ แค่เพียงเขาสัมผัสเบาๆ ที่ปาก ยังทำเธอสั่นไปทั้งตัว..ทั้งหัวใจ

“หึหึ เดี๋ยวสิครับ ผมแค่จูบคุณเบาๆ เองนะ ยังไม่ได้ทำอะไรคุณซะหน่อย จะเสร็จได้ยังไงครับ ใจร้อนหรือ”

“บะ บ้า ไม่ต้องทำแล้วก็ได้ ฉันขอจ่ายเงินเลย กลับก่อนนะคะ”

คนตัวบางหมุนตัวเตรียมผละห่างจากเขา แต่ก็ไม่สามารถทำได้อย่างที่คิด เมื่อเขาดึงข้อมือเธอให้หันกลับมายืนในตำแหน่งเดิม แล้วถอดเสื้อยืดสีขาวของตัวเองออกทิ้งลงพื้น

ภาพเรือนกายใหญ่โตที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อขนาดกำลังดี ต้นแขนแกร่งมีรอยสักรูปมังกรพลิ้วไหวตัวเขื่อง ดูดุดันและทรงเสน่ห์เหมือนเขาไม่มีผิด หน้าอกหนั่นแน่นแต่งแต้มด้วยปลายยอดสีชมพู กล้ามท้องขึ้นลอนสวย กางเกงนอนเอวยางยืดที่ใส่ไว้ต่ำแสนต่ำโชว์กล้ามเนื้อวีไลน์ที่วิ่งลงลึกสุดจะลึกชวนใจสั่น

ผิวพรรณขาวผ่องเนียนละเอียดราวผิวผู้หญิงยิ่งชวนใจสาวสะท้านสะเทือน ปัณยตากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่กับภาพความสมบูรณ์แบบของเรือนกายสุดเพอร์เฟค เขาหล่อเหลาและมีเสน่ห์มากล้นไปทั้งตัวแบบนี้นี่เอง ถึงรุ่งเรืองในอาชีพนี้จนมีเงินมากมายมาซื้อคอนโดมิเนียมสุดหรูหราแห่งนี้ได้

“ผมจะไม่ยอมให้ลูกค้าของผม เสียเงินเพื่อซื้อเวลามาฟรีๆ โดยที่ผมไม่ได้ทำอะไรเป็นการตอบแทนหรอกนะครับ”

“ไม่เป็นไร บอกแล้วไง เรื่องเงินฉันไม่ซีเรียส อยากกลับห้องไปนอนแล้ว”

“อยู่ที่นี่ก็ได้นอนครับ อยู่กับผมก่อนนะ อย่าเพิ่งทิ้งผมไปไหนเลย นะครับ ปั้นหยา”

พูดจบก็โน้มใบหน้าลงไปจูบเธอเบาๆ อีกครั้ง ความนุ่มนิ่มเกือบทำให้เขาตบะแตก อยากจะบดขยี้กลีบปากของเธอให้แหลกคาปาก แต่ก็ต้องข่มใจ แล้วค่อยๆ เพิ่มแรงเคล้าคลึงกลีบปากแสนบอบบางของเธออย่างเชื่องช้าแต่หนักเน้นขึ้นตามแรงอารมณ์