บทที่ 20

สาริศาตัวแข็งทื่ออีกครั้ง

ถึงแม้เธอจะไม่ได้พูดอะไร แต่ดูเหมือนธนพัตจะรู้หมดทุกอย่างแล้ว

เมื่อรู้สึกถึงความเย็นของครีมที่คางของเธอ สาริศาก็ตระหนักว่าชายผู้นี้ธนพัตเอาแต่ใจและเข้าใจยากมากกว่าที่เธอคิด

“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ” โดยไม่รู้ตัว เหงื่อไหลออกมาจากฝ่ามือของเธอ สาริศาทำได้เพียงก้มศีรษะตอบเท่านั้น

“รีบพักผ่อนเถอะ”ธนพัตหมุนรถเข็น “คืนนี้ผมจะนอนที่ห้องรับแขก”

พูด เขาก็ไม่รอให้สาริศาได้มีโอกาสตอบและออกจากห้องไปทันที

ภายในห้อง สาริศาล้มตัวลงบนเตียงนุ่ม ๆ โดยที่ไม่ง่วง

หลังจากได้น้ำเกลือ สาริศาก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาก

วันต่อมาหลังจากตื่นนอน เธอตัดสินใจยังไปทำงานแต่เมื่อตื่นและลุกขึ้นมาเก็บของ เธอก็พบว่ากระเป๋าของเธอไม่อยู่แล้ว และถูกแทนที่ด้วยกระเป๋าแบรนด์เนมใบหนึ่ง

“ป้าแหวน” ตอนนั้นเองที่ป้าแหวนขึ้นมาเก็บของพอดีจึงถาม “กระเป๋าฉันล่ะคะ?”

“คุณนาย เมื่อวานกระเป๋าของคุณเปียกฝนจนมันชำรุด ใบนี้เป็นใบใหม่ที่คุณผู้ชายซื้อให้คุณค่ะ”

สาริศารู้สึกลำบากใจขึ้นมา

เธอจำได้ว่ากระเป๋าที่ธนพัตซื้อให้เธอคือ Chanel ซึ่งเป็นแบรนด์ที่มีราคาสูงหลายแสน เงินเดือนเธอเพียงเท่านี้จะซื้อได้ที่ไหน แต่เธอในเมื่อกระเป๋าของเธอถูกนำไปทิ้งแล้ว และเธอก็ไม่มีกระเป๋าใบอื่น จึงได้แต่จำใจหยิบใบนี้ขึ้นมา

เมื่อลงไปกินข้าวเช้า ขณะที่สาริศากำลังจะใช้แอพฯ เพื่อเรียกรถ คิดไม่ถึงว่าธนพัตจะพูดขึ้น: “คุณไม่สบายยังไม่หายดีเลย วันนี้ผมไปส่งที่ทำงานนะ”

“ไม่ต้องค่ะ” สาริศาตื่นตระหนก “ฉันคนเดียว...”

แต่ธนพัตก็ขยับรถเข็นไปที่ประตูโดยไม่ได้ให้โอกาสเธอเพื่อปรึกษาหารือ

สาริศารู้สึกหงุดหงิดและทำได้เพียงตามเขาไปในรถ

โชคดีที่เวลาทำงานของธนพัตเร็วกว่าเธอ เมื่อ Bentley มาถึงบริษัทจึงไม่มีใครอยู่ชั้นล่าง หลังจากที่สาริศากล่าวลาเธอก็รีบลงจากรถอย่างเร็ว

ธนพัตมองที่ด้านหลังของเธอ ดวงตาของเขามืดลง

นี่มันเป็นปฏิกิริยาแบบไหนกัน? เธอกลัวว่าคนอื่นจะรู้ถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาสองคนขนาดนั้นเลยเหรอ?

สาริศาเข้าไปในอาคารสำนักงาน เมื่อลิฟต์กำลังจะปิด แต่ทันทีที่เธอเข้ามา เธอพบว่ามีเพียงธีภพในลิฟต์

“ขอโทษค่ะ”

สาริศาที่คิดจะก้าวถอยออกจากลิฟต์โดยสัญชาตญาณ แต่ธีภพกลับกดปิดประตูลิฟต์ทันที

“หลบอะไร” ธีภพประชด “แผนกเดียวกัน คุณคิดว่าคุณจะหลบพ้นเหรอ?”

สาริศากัดริมฝีปากและไม่พูดอะไรอีก

ธีภพก้มลงมองสาริศาเห็นเพียงใบหน้าซีดขาวเล็กน้อยเพราะพิษไข้ และกระแอมเบา ๆ เป็นครั้งคราว

ทันใดนั้นเขารู้สึกกระตุกในหัวใจของเขา ให้ตายสิ ต่อให้เขารู้ว่าธาตุแท้ของผู้หญิงคนนี้เป็นยังไง อารมณ์ของเขาก็ยังถูกเธอควบคุมอย่างนั้นเหรอ?