บทที่ 3 รองเจ้ากรมพิธีการ (3/4)

‘พวกท่านรักกันปานจะกลืนเช่นนี้ เกรงใจสตรีที่ยังไม่ออกเรือนเช่นข้าบ้างได้หรือไม่’ ท่านแม่ก็เหลือเกิน ยามอยู่กับสามีช่างดูคล้ายสตรีแรกแย้มอ่อนโยนอ่อนหวาน แต่พออยู่กับบุตรสาวช่างคล้ายปีศาจแมงมุม

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพี่”

“ท่านพ่อรีบเล่ามาเถิดเจ้าค่ะ แล้วข้าจะรีบออกไปให้พวกท่านได้ออดอ้อนกันต่อ” ตบแต่งกันมาก็นาน ยังคงรักใคร่กันไม่เสื่อมคลายจริง ๆ

“หลังจากที่คุกเข่าขอพระราชทานอภัยและทูลไปว่าขอลาออกจากตำแหน่งขุนนางเพื่อเป็นการลงโทษตน ฮ่องเต้ก็นิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะตรัสว่าด้วยความดีความชอบที่มีไม่น้อยของพ่อ พระองค์สามารถมองข้ามเรื่องนี้ได้และพ่อก็หาได้หลีกหนีการเดินทางแต่เป็นเพราะถูกวางยาพิษ ดังนั้นจึงขอไตร่ตรองดูก่อน หากพบคนที่เหมาะสมกว่าพ่อ พระองค์จึงจะมีพระบรมรา-ชานุญาตให้พ่อลาออก”

“แล้วท่านพ่อได้กล่าวอ้างถึงร่างกายที่ไม่ใคร่ดีหรือไม่”

“พ่อยังไม่ทันกล่าว ฮ่องเต้ก็ตัดบทบอกว่า พระองค์เข้าใจว่าหลังจากโดนสาวใช้ในจวนวางยาพิษ ร่างกายของพ่อคงยังไม่ใคร่แข็งแรงจึงอยากลาออกจากการเป็นขุนนางเพื่อรักษาตัว ดังนั้นจึงทรงมีพระบรมราชานุญาตให้พ่อหยุดงานเป็นเวลาหนึ่งเดือนโดยงานของกรมโยธาทั้งหมดชินอ๋องจะรับผิดชอบแทนเป็นการชั่วคราว”

“ฮ่องเต้ตรัสเช่นนี้ มิใช่เป็นการปฏิเสธไม่ให้ท่านลาออกหรือเจ้าคะ” หลี่ฮูหยินที่นิ่งไปนานกล่าว

‘หรือเป็นเพราะที่ผ่านมานอกจากท่านพ่อเป็นขุนนางตงฉินแล้ว ท่านพ่อยังรับใช้ฮ่องเต้อย่างจงรักภักดีไม่ได้ถูกชักจูงเข้าฝ่ายไทเฮา’ แม้ยามนี้จะยังถูกมองข้ามแต่ทว่าก็ไม่อาจมั่นใจได้ว่าวันใดภัยจะมาถึงตัว

“เย่หรง เจ้าว่าพ่อควรจะทำอย่างไรต่อไป”

“หากไม่สามารถลาออกได้ ก็มีแต่ต้องขอย้ายไปอยู่ในตำแหน่งที่ไม่ถูกจับตามองแล้วเจ้าค่ะ อาจจะต้องยอมลดตำแหน่งบ้าง...”

“เรื่องลดตำแหน่งพ่อไม่คิดถือสา ขอเพียงทำให้พวกเจ้าไม่ถูกดึงเข้าสู่วังวนการแย่งชิงอำนาจพ่อก็พอใจแล้ว”

“เรื่องการแย่งชิงอำนาจ ข้าว่าวันหนึ่งอย่างไรก็ต้องเกิดขึ้น ดังนั้นตำแหน่งที่ท่านพ่อย้ายไปนอกจากจะเป็นตำแหน่งที่ต่ำกว่าแล้ว ยังต้องเป็นตำแหน่งที่ไม่สามารถมอบประโยชน์ให้กับผู้ใดได้”

“กรมพิธีการ?”

“ข้าก็คิดเช่นนั้นเจ้าค่ะ รองเจ้ากรมพิธีการงานน่าจะไม่มีปัญหาใด”

“ได้! ในเมื่อฮ่องเต้ไม่มีพระบรมราชานุญาตให้พ่อลาออก พ่อจะได้เอ่ยปากขอย้ายไปอยู่ในตำแหน่งที่ถูกมองข้าม” เรื่องตำแหน่งและอำนาจเขาหาได้ยึดติด ครอบครัวที่อยู่พร้อมหน้าเช่นนี้ต่างหากคือความสุขที่แท้จริง

‘ข้าจะไม่ยอมแพ้ต่อชะตา ข้าจะช่วยเปลี่ยนชะตาของท่านพ่อและท่านแม่ให้จงได้’ แม้จะกล่าวว่าเรื่องราวมันยังคงดำเนินไปตามเดิม แต่เหตุใดหานโมลี่ถึงไม่ถูกรับตัวเข้าตำหนักอ๋อง ซุนกงกงยังถูกไล่ออกจากตำหนักอีก