บทที่ 3

หลังเรียนตอนเย็น กู้จือโม่ไม่ได้ปรากฏตัวอีกเลย เฉินเยวี่ยก็จากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

กู้จือโม่ได้รับการตอบรับเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำโดยตรงนานแล้ว และได้ยินมาว่าเขายังได้รับข้อเสนอจากมหาวิทยาลัยต่างประเทศอีกด้วย เขาไม่จำเป็นต้องเข้าเรียนเลยด้วยซ้ำ แต่เขาก็ยังมาโรงเรียนทุกวัน และสุดท้ายยังยอมสละโอกาสไปต่างประเทศ ทุกคนต่างรู้ดีว่าเขาทำเพื่อเฉินเยวี่ย

เมื่อมองไปยังที่นั่งว่างเปล่าของทั้งสองคน ฉันรู้สึกขมขื่นในใจอย่างอดไม่ได้

จิตใจของฉันสับสนวุ่นวาย บวกกับการทำแบบฝึกหัดจนปวดหัว ตอนที่กลับบ้านในตอนเย็นอารมณ์ของฉันไม่ค่อยดีนัก เมื่อเห็นพ่อสารเลวและแม่เลี้ยงที่กำลังรอฉันอยู่ในห้องนั่งเล่น ฉันก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้น

ฉันทำเป็นไม่สนใจ พยายามจะขึ้นไปชั้นบนทันที

เฉียวเจี้ยนกั๋วตามมาถามว่า “ซิงลั่ว เรื่องที่พ่อให้ลูกไปคุยกับคุณชายกู้เป็นไงบ้าง?”

ฉันหัวเราะเยาะเบา ๆ “คุณชายกู้ติดหนี้หนูชาติที่แล้วหรือไง? ทำไมเขาต้องฟังหนูแค่คำพูดประโยคเดียวแล้วเซ็นสัญญามูลค่าร้อยล้านกับพ่อด้วย?”

สีหน้าของเฉียวเจี้ยนกั๋วมืดลง เขาเกือบจะโกรธแล้ว แต่หลี่เหม่ยอิงข้าง ๆ ดึงแขนเขาไว้แล้วยิ้มอย่างใจดี “พ่อเธอไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น เขาแค่อยากให้เธอช่วยสร้างความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวเรากับตระกูลกู้ เขาได้ยินมาว่าช่วงนี้เธอกับคุณชายกู้สนิทกัน หรือไม่อย่างนั้นก็ลองชวนเขามาทานข้าวที่บ้านสิ…”

“ไม่ได้หรอก” ฉันปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา “หนูเป็นฝ่ายตามตื๊อเขาตลอด เขาเกลียดหนูจะตายแล้ว พวกคุณเลิกหวังได้เลย”

“ลูกพูดแบบนี้ได้ยังไง!”

“ซิงลั่ว เธออย่าทำให้พ่อโกรธสิ พ่อของเธอทำงานหนักก็เพื่อให้เธอมีชีวิตที่ดี เธอคงไม่อยากให้บริษัทล้มละลายหรอกใช่ไหม?”

ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ “หนูอยากให้มันเจ๊งเร็ว ๆ ด้วยซ้ำ”

จะได้ไม่ต้องอาศัยการขายลูกสาวเพื่อประทังชีวิตอีกต่อไป

“เฉียวซิงลั่ว!”

ฉันไม่แยแสเสียงคำรามของเฉียวเจี้ยนกั๋ว หันหลังกลับเข้าห้องไปทันที

หลังปิดประตูลง ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูยอดเงินเก็บของตัวเอง

ตอนเรียนอยู่ชั้นประถม แม่แท้ ๆ ของฉัน คุณนายฉิน พบว่าเฉียวเจี้ยนกั๋วกับเลขาอย่างหลี่เหม่ยอิง มีลูกสาวนอกสมรสที่อายุน้อยกว่าฉันเพียงครึ่งปี

คดีฟ้องหย่าของทั้งสองคนกินเวลาหนึ่งปี คุณนายฉินได้ทรัพย์สินก้อนโตแล้วออกไปใช้ชีวิตอย่างอิสระที่ต่างประเทศอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าก็ได้แต่งงานกับชาวต่างชาติและมีลูกแฝดคู่หนึ่ง

หลี่เหม่ยอิงพาลูกสาวนอกสมรสขึ้นมาอยู่ด้วยได้สำเร็จ ครอบครัวทั้งสามคนอยู่พร้อมหน้ากัน

มีเพียงฉันที่ถูกโยนไปโยนมาเหมือนลูกบอล อยู่ที่ไหนก็เป็นส่วนเกิน

แต่ข้อดีอย่างเดียวของพ่อแม่ขยะคู่นี้คือการให้เงินค่าขนมอย่างใจกว้าง เมื่อเลขศูนย์บนยอดเงินคงเหลือ ฉันก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก

เฉียวเจี้ยนกั๋ว นอกจากจะประสบความสำเร็จในการเลี้ยงดูเมียน้อยแล้ว งานการก็เละเทะ แถมยังมีพฤติกรรมแปลก ๆ อีกด้วย

ชาติที่แล้ว ฉันแค่ตามจีบกู้จือโม่ เขาก็ทำให้คนภายนอกคิดว่าฉันเป็นแฟนสาวของกู้จือโม่ แล้วใช้โอกาสนี้เพื่อเกาะตระกูลกู้ ทำให้บริษัทที่กำลังจะล้มละลายอยู่รอดไปได้อีกหลายปี

ต่อมาเขายังอ้างตัวเป็นพ่อตาของกู้จือโม่เพื่อทำการลงทุนใหญ่ พอโครงการขาดทุนก็แบกหน้าไปขอให้กู้จือโม่รับผิดชอบแทน

แม้ว่ากู้จือโม่จะไม่เคยพูดอะไรต่อหน้าฉัน แต่เพราะเรื่องวุ่นวายของเฉียวเจี้ยนกั๋ว ฉันจึงถูกญาติ ๆ ของกู้จือโม่ดูถูกเหยียดหยามอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ฉันรู้สึกต่ำต้อยลงเรื่อย ๆ ต่อหน้าเขา ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ก็ยิ่งห่างเหินและเย็นชาลง

ในชีวิตนี้ ฉันจะอยู่ให้ห่างจากกู้จือโม่ ไม่ขอเป็นกระเป๋าเลือดของเฉียวเจี้ยนกั๋วอีกต่อไป

สองวันต่อมา หลังจากสอบจำลองรอบที่สองเสร็จ ฉันก็ถูกเฉิงเฉิง เพื่อนสนิท ลากมาไปยังห้องคาราโอเกะ

“ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้ว! คืนนี้เราจะฉลองวันเกิดย้อนหลังให้เธอนะ พวกเราไปสนุกกันให้เต็มที่เลย!” เฉิงเฉิงดึงพลุกระดาษออกมาเสียงดัง “สุขสันต์วันเกิดนะ ซิงลั่ว!”

ฉันอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ท่ามกลางเศษกระดาษที่โปรยปราย

ฉันกับเฉิงเฉิงเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก ในชีวิตที่แล้ว ฉันพยายามอย่างหนักเพื่อกู้จือโม่จนสอบเข้ามหาวิทยาลัยปักกิ่งได้ ส่วนเฉิงเฉิงก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยดี ๆ ได้ตามปกติ แต่หลังจากเรียนจบ เฉิงเฉิงได้ไปเรียนต่อต่างประเทศและกลับมารับช่วงต่อธุรกิจครอบครัว ส่วนฉัน หลังจากแต่งงานก็ลาออกจากงานตามคำขอของแม่สามี เพื่อมาเป็นคุณนายกู้

ตอนนั้น เฉิงเฉิงยังดุฉันอย่างผิดหวังว่า “นี่เธอไม่เห็นคุณค่าของความพยายามที่เธอทุ่มเทตอนมัธยมปลายเลยเหรอ? ซิงลั่ว เธอจะต้องเสียใจแน่!”

คำพูดนั้นกลายเป็นจริง

ตอนนี้ เฉิงเฉิงพูดอย่างมีเลศนัยว่า “ฉันเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้เธอด้วยนะ”

เธอเปิดประตูห้องคาราโอเกะออก วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งก็กรูกันเข้ามา “สุขสันต์วันเกิดเฉียวซิงลั่ว!”

ฉันเพิ่งจะยิ้มออก ก็มีคนหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอกประตู

เด็กหนุ่มรูปร่างสง่างาม ดูมีราศี เมื่อเขาเข้ามา ห้องคาราโอเกะที่ตกแต่งเชย ๆ ก็ดูหรูหราขึ้น

กู้จือโม่?

เขามาได้ยังไง?