ตอนที่ 1001 มองเขาในฐานะเพื่อน

“รถเป็นอะไรเหรอครับ?”

เจตนินและคมสันต่างก็เป็นสุภาพบุรุษ พวกเขาต้องการรอให้รษิกาออกไปก่อนจะออกเดินทาง

อย่างไรก็ตาม รถของรษิกายังคงจอดอยู่ที่จุดเดิมแม้ว่าพวกเขาจะรอมาระยะหนึ่งแล้วก็ตาม พวกเขาจึงเข้าไปดู

รษิการู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย “รถเสียค่ะ”

บางทีอะไหล่บางส่วนอาจไม่ได้ซ่อมแซมจนเสร็จจากอุบัติเหตุครั้งที่แล้ว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจตนินและคมสันก็สบตากัน และเจตนินก็เสนอว่า "ให้ผมช่วยดูให้นะครับ"

จากนั้นเขาก็ขึ้นรถไปตรวจสอบ

เขาสนใจรถยนต์มาโดยตลอด ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเพราะรษิกาไม่เข้าใจรถยนต์เหล่านั้นมากพอ

ขณะที่เขากำลังจะไปจัดการ เขาก็ได้ยินรษิกาพูดว่า “รถคันนี้เพิ่งชนมาเมื่อไม่นานมานี้ บางทีช่างอาจพลาดไปบางส่วน ฉันจะเอาไปซ่อมทีหลังค่ะ”

เมื่อถึงตอนนั้น เจตนินก็ชะงักมือไปทันที

ในเมื่อเธอรู้อยู่แล้วว่าปัญหาคืออะไร แสดงว่าไม่ใช่ปัญหาที่คนอื่นสร้างขึ้นอย่างแน่นอน

“ถ้าอย่างนั้น… ให้ผมไปส่งคุณที่บ้านนะครับ” เจตนินเสนอ

อย่างไรก็ตาม รษิกาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “อ้อ ไม่จำเป็นต้องกังวลเลยค่ะ คุณเจตนิน บ้านของฉันอยู่คนละทางกับบ้านคุณ”

เจตนินเลิกคิ้วมองดูคมสันซึ่งยืนอยู่นอกรถ “หรือคุณอยากให้คุณหมอคมสันไปส่งคุณที่บ้านครับ?”

รษิกามองไปในทิศทางเดียวกันโดยสัญชาตญาณ

เมื่อคมสันสังเกตเห็นว่าพวกเขาจ้องมองมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วด้วยความสับสน

รษิการีบละสายตาและอธิบายว่า “ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น…”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ เจตนินก็ยิ้มๆ แล้วขัดจังหวะว่า “อย่ากังวลไปเลยครับ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมจะสื่อเช่นกัน ผมแค่ทำหน้าที่ในฐานะหุ้นส่วนทางธุรกิจ”

เนื่องจากเขาพูดทุกอย่างไว้อย่างชัดเจน รษิกาจึงไม่สามารถปฏิเสธข้อเสนอนี้ได้

“ถ้าอย่างนั้น ฉันคงต้องรบกวนคุณแล้วล่ะค่ะ”