ตอนที่ 1013 มีเรื่องอะไรระหว่างพวกเขา

ในขณะเดียวกันที่สถาบันวิจัย ครรชิตกำลังพูดไม่หยุดหย่อนเกี่ยวกับข้อดีของเลอศิลป์ขณะที่ช่วยขนส่งสมุนไพรไปด้วย

น่าเสียดายที่รษิกายังคงไม่หวั่นไหว

เมื่อหมดวัน ครรชิตก็กล่าวลาหลังจากขนส่งสมุนไพรเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ระหว่างทางกลับไปยังฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป ความไม่พอใจของเขาก็ก่อตัวขึ้น

แม้ว่าเขาจะเข้าไปในห้องทำงานท่านประธานเพื่อรายงานให้เลอศิลป์ทราบเรื่องทุกอย่าง ใบหน้าของเขาก็ดำคล้ำราวกับมีพายุเข้า

“สีหน้าของนายนี่มันยังไงกัน?”

เมื่อเห็นสีหน้าของผู้ช่วย เลอศิลป์ก็ขมวดคิ้ว เขาคิดว่ารษิกาปฏิเสธความช่วยเหลือของเขา

จากนั้นครรชิตก็กลับมามีสติอีกครั้ง เขาหัวเราะอย่างรู้สึกผิด "ไม่มีอะไรครับ"

เมื่อเห็นว่าเขาไม่ต้องการพูดถึงเรื่องนี้ เลอศิลป์จึงไม่กดดันขอคำตอบ กลับเพียงถามว่า "นายส่งสมุนไพรไปหรือยัง?"

ครรชิตระงับความคับข้องใจในตัวเขาและตอบสั้นๆ ว่า “เรียบร้อยแล้วครับ คุณรษิการับไว้เองกับมือเลย”

ในตอนแรกเขาคิดว่าเจ้านายคงจะมีคำถามต่อเมื่อพูดถึงรษิกา

แต่เขาก็ต้องแปลกใจที่เลอศิลป์ทำราวกับไม่ได้ยิน และพยักหน้าอย่างไม่แสดงอารมณ์ใด "เข้าใจแล้ว นายออกไปได้”

แค่นั้นเหรอ?

ครรชิตตกตะลึงอยู่นาน เขาพบว่ามันไม่น่าเชื่อ

เมื่อเลอศิลป์ยังคงเงียบ เขาก็หันหลังกลับไปอย่างขายหน้าและกำลังจะออกไป

ขณะที่เขาเดินออกจากห้องทำงาน เขาก็ลังเลว่าจะเล่าให้เจ้านายฟังเรื่องรษิกาและเจตนินขึ้นรถคันเดียวกันกลับมาดีหรือไม่

แต่เมื่อจินตนาการถึงสีหน้าของเลอศิลป์หลังจากรู้เรื่องนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น ดังนั้นเขาจึงระงับความคิดนั้นไปอย่างเงียบๆ

แม้ว่าจะถึงเวลาเลิกงานในตอนเย็น เลอศิลป์ก็ไม่ได้พูดถึงรษิกาอีกต่อไป

ราวกับว่าสมุนไพรชุดนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อยุติความสัมพันธ์ของพวกเขา

ครรชิตซึ่งนั่งอยู่ในห้องทำงานของผู้ช่วยที่อยู่ติดกัน มองดูเลอศิลป์เดินออกจากห้องทำงานด้วยสีหน้าเรียบเฉย และขึ้นลิฟต์ทันทีเมื่อถึงเวลาเลิกงาน อารมณ์ที่หลากหลายปะปนอยู่ในตัวเขา

นี่คุณเลอศิลป์... ยอมแพ้เรื่องคุณรษิกาจริงๆ เหรอ?

ไม่บอกก็รู้ว่าเลอศิลป์ไม่รู้เลยว่าครรชิตคิดอะไรอยู่