ตอนที่ 1193 ฉันจะไม่ทำอย่างนั้นอีก

ขณะที่เธอฟังเด็กๆ ชื่นชมเลอศิลป์ รษิกาก็รู้สึกถึงอารมณ์ที่ปั่นป่วนอีกครั้ง แม้ว่าในที่สุดเธอจะสงบสติอารมณ์ได้เมื่อไม่นานนี้ก็ตาม

ย้อนกลับไปตอนที่ผู้เชี่ยวชาญตรวจร่างกายของเธอ พวกเขาก็บอกเธอแบบนี้เหมือนกัน

เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไรและต้องตัดบทพวกเขา

เธอไม่เคยคิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่าเด็กๆ จะพูดถึงเรื่องนี้อีกครั้งในไม่กี่นาทีต่อมา

แต่คราวนี้ เลอศิลป์ได้ยินพวกเขาขณะที่ยืนอยู่ตรงประตู

เธอไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเผชิญหน้ากับเขา

เมื่อคิดได้เช่นนั้น รษิกาจึงฝืนมองไปที่ชายที่ยืนอยู่ข้างประตู “ขอบคุณคุณเลอศิลป์นะคะ ขอโทษด้วยที่สร้างปัญหาในวันนี้”

ในตอนแรก รษิกาคาดหวังว่าเลอศิลป์จะล้อเลียยนเธอตามปกติหรือเพิกเฉยต่อสถานการณ์และพูดกลับมาว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่

สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจคือใบหน้าของเลอศิลป์นั้นไร้ซึ่งการแสดงออกในขณะที่เขาพยักหน้าและพูดอย่างเคร่งเครียดว่า “ใช่ คุณทำให้ผมเดือดร้อนมาก”

รษิกาผงะกับคำตอบของเขา และครู่หนึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร

แม้แต่เด็กๆ ก็ยังประหลาดใจ

ในที่สุดเราก็สร้างโอกาสให้พ่อได้คืนดีกับแม่ได้แล้ว แต่ทำไมพ่อดูอารมณ์เสียล่ะ?

“พ่อ!” ไอรดาวิ่งไปหาเลอศิลป์และดึงชายเสื้อของเขาอย่างกังวลใจ

อย่างไรก็ตาม เลอศิลป์ยังคงไม่สะทกสะท้านและเดินไปที่เตียงของรษิกา

รษิการู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลังของเธอเมื่อเห็นสายตาที่จ้องมองอย่างไร้ความรู้สึกและมืดมนของเขา

เลอศิลป์ค่อยๆ เปิดเผยว่า “ผมอยู่ระหว่างการประชุมสำคัญเมื่อได้รับข่าว ผมแทบไม่เชื่อสายตาตอนที่ครรชิตเอาโทรศัพท์ของเขาให้ผมดู คุณรษิกา คุณภูมิใจที่ได้เป็นแพทย์แผนโบราณที่เก่งกาจไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมคุณไม่ใช้มาตรการป้องกันที่จำเป็นเพื่อความปลอดภัยของคุณในระหว่างการทดลองล่ะ?”

รษิกาก้มศีรษะอย่างรู้สึกผิด ริมฝีปากของเธอกระตุก แต่เธอไม่มีคำตอบให้คำถามของเขา