ตอนที่ 1199 การมาเยือน

“เลอศิลป์!”

ตอนที่เลอศิลป์กำลังลังเลว่าควรตอบไอรดาอย่างไร ลิฟต์ก็หยุดที่ชั้นบนสุด และอัญชสาก็เดินออกมาจากลิฟต์

เมื่อได้ยินเสียงของอัญชสา ไอรดาก็หันไปมองเธอทั้งน้ำตา ก่อนจะหันกลับไปกอดเลอศิลป์ไว้อย่างรวดเร็ว

ใบหน้าของไอรดาแดงก่ำขณะที่เธอร้องไห้ และเธอดูเสียใจอย่างไม่น่าเชื่อ

เมื่อเห็นเช่นนั้น อัญชสาก็รู้สึกไม่พอใจ

เธอรู้โดยไม่ต้องคิดเลยว่าจะต้องเป็นเพราะรษิกาที่ทำให้ไอรดาถึงกับร้องไห้จนตาปูด

ไม่คิดว่าไอรดาจะติดอยู่กับนังสารเลวนั่นมากขนาดนี้!

ขณะเดียวกันอัญชสาก็รู้สึกโล่งใจเช่นกัน

ถ้าไอวี่ร้องไห้หนักมาก แสดงว่ารษิกาคงจะยังไม่รู้สึกตัว

เมื่อเห็นอารมณ์มากมายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ เลอศิลป์ก็ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจและถามว่า “คุณมาที่นี่ทำไม?” ก่อนจะหันกลับไปมองครรชิตด้วยความสงสัย

ครรชิตส่ายหัวทันทีเพื่อแสดงให้เลอศิลป์รู้ว่าเขาไม่ได้เปิดเผยที่อยู่ของพวกเขาให้อัญชสารู้

เขาเองก็ยังอยากรู้ด้วยว่าทำไมอัญชสาถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้

หลังจากตั้งสติได้แล้ว อัญชสาก็ยิ้มอย่างไม่ได้คิดอะไรและตอบว่า “ดึกแล้ว แต่คุณยังไม่กลับบ้าน และครรชิตก็ไปรับไอวี่ออกมาจากบ้านตอนดึกๆ ด้วย ฉันกังวลว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณสองคน ฉันก็เลยตามรถของครรชิตมาถึงที่นี่”

จากนั้น เธอมองเลอศิลป์อย่างเสแสร้งและถามว่า “คุณไม่โกรธฉันที่มาที่นี่ตามอำเภอใจใช่ไหมคะ? ฉันแค่เป็นห่วงคุณมากเกินไปเท่านั้นเอง”

เลอศิลป์จ้องมองเธออย่างพินิจพิเคราะห์โดยไม่มีอารมณ์ใดๆ บนใบหน้าของเขา ขณะที่ครรชิตยืนอยู่ข้างๆ เลอศิลป์ด้วยความสับสน

ฉันทำงานให้กับคุณเลอศิลป์มาหลายปีแล้ว ดังนั้นฉันจึงมองออกว่ามีคนตามฉันมาหรือไม่ ฉันไม่เห็นจะรู้สึกว่ามีรถคันใดตามฉันมาตอนที่ขับรถมาที่นี่ บางทีฉันอาจพลาดเพราะกังวลเรื่องคุณรษิกามากเกินไปหรือเปล่านะ?

หลังจากจ้องไปที่อัญชสามาสักพัก เลอศิลป์ก็ไม่เห็นสัญญาณใดๆ ที่ผิดปกติเกี่ยวกับเธอเลย