ตอนที่ 1211 ทำอย่างดีที่สุด

จักรภพพาเด็กๆ ไปที่ร้านอาหารและสั่งอาหารให้พวกเขา

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่มีความอยากอาหารเลย

“ฉันคิดว่าทุกคนหิวซะอีก?” ปฏิกิริยาของพวกเขาทำให้จักรภพสับสน

ไอรดาค่อยๆ กัดของหวานไปหนึ่งคำฉันไม่หิว ฉันแค่ไม่อยากอยู่กับนางปีศาจคนนั้น ทำไมเธอยังมาป้วนเปี้ยนอยู่ในโรงพยาบาลหลังจากที่พ่อขอให้เธอกลับไป?

อชิและเบนนี่ค่อนข้างฟุ้งซ่านเช่นกัน

พวกเขาออกมากับจักรภพเพียงเพราะพวกเขาต้องการให้พ่อแม่ได้มีเวลาส่วนตัวบ้าง

อย่างไรก็ตามตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล พวกเขาเริ่มเสียใจกับการตัดสินใจเพราะนึกได้ว่าพ่อแม่มักจะทะเลาะกันทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน

พวกเขากลัวว่าสถานการณ์แบบเดิมจะเกิดขึ้นอีกครั้ง

“หนูสามคนไม่หิวจริงๆ ใช่ไหม?” จักรภพยิ้มขณะที่มองพวกเขา

เด็กๆ ก้มศีรษะลงอย่างรู้สึกผิดพลางกำหมัดแน่น

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสนเมื่อเขาเห็นการกระทำในลักษณะเดียวกันของเด็กๆ ฉันตาฝาดไปเองหรือว่าพวกเขาดูเหมือนกันมากๆ เมื่อมองจากมุมนี้? แม้แต่ปฏิกิริยาของพวกเขาเมื่อรู้สึกผิดก็เหมือนกัน ฉันรู้ว่ารษิกาให้กำเนิดพวกเขาทั้งสามคน แต่ฉันรู้สึกว่าฉันเห็นตัวตนในวัยเด็กของเลอศิลป์ในตัวเด็กชายทั้งสองได้ ถ้าเป็นแบบนั้น อาจเป็นสิ่งที่ดีถ้าเลอศิลป์ได้กลับมาอยู่กับรษิกาอีกครั้ง

ดวงตาของเขาดูนุ่มนวลขึ้นในขณะที่เขาถามว่า “บอกความจริงมาเถอะ พวกหนูสามคนอยากให้คุณเลอศิลป์ได้อยู่กับแม่ใช่ไหม?”

เด็กๆ ก้มหน้าลงและเงียบไป

ในท้ายที่สุด อชิก็สบตาของจักรภพอย่างระมัดระวังแล้วพูดว่า “ใช่ เราทำอย่างนั้นแหละครับ คุณเลอศิลป์ดูแลเราเป็นอย่างดี”

จักรภพอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อเด็กๆ “เธอก็รู้นี่นาว่าฉันดูแลพวกเธอทุกคนได้ดีเช่นกัน ดูสิ ฉันพาออกมากินข้าวที่นี่ด้วย”