ตอนที่ 1242 คนชั่ว

“นังสารเลว!”

พออัญชสามองเห็นรษิกา เธอก็เดินเข้ามาพลางเงื้อมือโดยพร้อมที่จะตบรษิกาอย่างรุนแรง

รษิกาเลิกคิ้วเมื่อเห็นเช่นนั้น ก่อนที่เธอจะยกมือขึ้นมากันการโจมตีนั้น อัญชสาก็สะดุดและเกือบจะล้มลงไปกับพื้น

เสียงเยือกเย็นของเด็กๆ ดังก้องขึ้นมา “กล้าดียังไงมารังแกแม่!”

รษิกาผงะไปและก้มหน้าลงด้วยความประหลาดใจ ขณะที่ไม่ทันสังเกต พวกเด็กๆ ก็รีบเข้ามายืนเข้าแถวเรียงกันระหว่างเธอกับอัญชสา ราวกับเป็นกำแพงกั้นเพื่อปกป้องเธอไว้

เห็นได้ชัดว่าอัญชสาสะดุดไปก็เพราะการกระทำของพวกเขา

อัญชสาหงุดหงิดขณะที่พยายามยืนให้อยู่ เธอเหลือบลงมามองจ้องเด็กๆ ทั้งสามคนที่ยืนอยู่ระหว่างเธอกับรษิกา

“พวกแกเป็นใครถึงมาขวางทางฉัน? พวกเด็กบ้า ออกไปห่างๆ ฉันเลยนะ! ไม่งั้น อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!” เธอเอ่ยเตือนพวกเขา

ก่อนที่เธอจะเดินผ่านพวกเขาไปได้ ไอรดาก็เอื้อมมือมาคว้าชายเสื้อเธอไว้และมองอย่างแข็งกร้าวพลางประกาศว่า “อย่ามารังแกคุณรษิกานะ!”

อัญชสากัดฟันแน่นด้วยความโกรธขึ้ง “ปล่อยฉันนะ นังเด็กเนรคุณ! ฉันดูแลแกมาเป็นอย่างดีไม่ใช่เหรอ? แกไปเข้าข้างนังบ้านี่ได้ยังไง?”

ไอรดาจับชายเสื้อของเธอไว้แน่นและไม่ยอมปล่อยไป นอกจากนั้นเธอยังกำชายเสื้อไว้แน่นกว่าเดิมด้วย

ด้วยโทสะที่เข้าคลุมจิตใจ อัญชสาเอื้อมมือออกมาผลักไอรดา “นังเด็กบ้า! คอยดูนะ ฉันจะสั่งสอนแกหลังจากฉันจัดการกับนังบ้านี่เสร็จแล้ว!”

ไอรดาผงะไปหลังจากถูกผลักโดยไม่ได้ตั้งตัว และหากอชิกับเบนนี่ไม่ได้เข้ามาช่วยพยุงเธอเอาไว้ทันเวลา เธอก็คงจะล้มลงไปกองกับพื้นแล้ว

รษิกาเดือดจนถึงขีดสุดเมื่อเห็นพฤติกรรมข่มขู่ของอัญชสาที่มีต่อเด็กๆ เธอประกาศอย่างแข็งกร้าวว่า “นี่เป็นบ้านของฉัน และฉันจะไม่ทนต่อปัญหาที่คุณก่ออีกต่อไป ฉันเตือนให้คุณออกไปแล้ว และฉันขอให้คุณออกไปเดี๋ยวนี้”