ตอนที่ 1396 ไล่เขาออกไป

เมื่ออาบน้ำเสร็จแล้วรษิกาต้องทนกับความเจ็บปวดที่เอว

หลังจากสวมเสื้อผ้าและก้าวออกจากห้องน้ำ เธอเห็นเลอศิลป์ยืนอยู่ที่ทางเดิน “ฉันเสร็จแล้ว”

เลอศิลป์รีบเดินเข้ามาหาและยื่นมือไปหาเธอทันที

การกระทำของเขาทำให้เธอสับสนอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเธอมองไปในทิศทางที่มือของเขายื่นออกไป และเห็นเขาจัดปกเสื้อของเธอ

เธอตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะรู้ว่าทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น และหลบสายตาเขา

“ฉันต้องไปให้คำปรึกษาทางการแพทย์ ฉันต้องไปแล้ว” จากนั้นเธอก็ก้มหน้าแล้วเดินผ่านเขาไป

เมื่อรู้ว่าความคิดของเธอยังคงยุ่งเหยิง เลอศิลป์จึงตัดสินใจว่าคงจะเป็นการดีที่สุดคือการอยู่เงียบๆ และปล่อยให้เธอสงบสติอารมณ์ด้วยตัวเอง

หลังจากที่เขาส่งเธอออกไปแล้ว เขาก็กลับเข้าไปห้องของเขา

รษิกาบอกว่าเธอจำเป็นต้องไปให้คำการปรึกษาทางการแพทย์เพราะเธอเพียงกังวลเกี่ยวกับผู้อยู่อาศัยในบ้านพักคนชรา ไม่ใช่เพราะเธอรู้สึกผิด

เมื่อมองดูเวลาก็เกือบจะแปดโมงแล้ว

ถ้าเป็นเวลานี้เมื่อวานเราไปถึงบ้านพักคนชราแล้ว แต่เจตนินก็ยังไม่ออกมาเลย

ดังนั้นเธอจึงเคาะประตูห้องของเจตนินขณะที่เธอสับสนและอยากจะถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่ทว่าไม่มีใครตอบกลับ แม้จะเคาะอย่างต่อเนื่องก็ตาม

ขณะที่รษิกากำลังจะโทรหาเจตนิน พนักงานทำความสะอาดก็ก้าวออกจากห้องข้างๆและบอกเธอว่า “คนที่อยู่ห้องนั้นเช็คเอาท์ไปแล้วค่ะ”