ตอนที่ 1648 ผมให้คุณฟรีๆ ได้

วินาทีต่อมา สายตาของเจตนินก็หม่นหมองลงเมื่อเขาหันไปหาผู้ช่วยของเขา “โทรหาเลอศิลป์และนัดพบกับเขาคืนนี้!”

กวินพยักหน้าโดยไม่ลังเล เขารู้สึกดีใจที่ในที่สุดเขาก็สามารถออกจากบรรยากาศที่น่ากลัวในห้องทำงานเพื่อไปโทรหาเลอศิลป์ได้

อย่างไรก็ตาม ขณะที่กวินกำลังจะออกไป เสียงของเจตนินก็ดังขึ้น “หยุดอยู่ตรงนั้นก่อน! คุณโทรที่นี่ได้เลย!”

ฉันอยากได้ยินตอนที่เลอศิลป์ยอมทำตามข้อเรียกร้องของฉัน!

กวินตัวสั่นและรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาเลอศิลป์โดยที่ยังคงก้มหน้าอยู่

โชคดีที่เขาโทรติดหลังจากเสียงเรียกเข้าเพียงไม่กี่ครั้ง

“สวัสดีครับคุณเลอศิลป์ ผมเป็นผู้ช่วยของคุณเจตนิน” กวินทักทาย

ในอีกด้านหนึ่ง เลอศิลป์ผู้ไม่อาจหยั่งรู้ได้จอดรถข้างถนนและยกโทรศัพท์แนบหู “เจตนิน ดำรงกุลตัดสินใจแล้วเหรอ?”

กวินเปิดลำโพงโทรศัพท์เพื่อให้เจตนินได้ยินการสนทนาอย่างชัดเจนในห้องทำงานอันเงียบเชียบ

อนิจจา สีหน้าของเจตนินเปลี่ยนไปอย่างเคร่งขรึมเมื่อเขาได้ยินเลอศิลป์เรียกเขาด้วยชื่อเต็ม

กวินรู้สึกเกร็งเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเจ้านายและรู้ว่าเขาจะต้องดำเนินการด้วยความระมัดระวัง “คุณเจตนินต้องการพบคุณคืนนี้ครับ ผมจะส่งข้อความเวลาและสถานที่ให้คุณในอีกสักครู่ โอเคไหมครับ?”

“ได้สิ” เลอศิลป์ตอบโดยไม่ลังเล

ฉันคิดว่าเจตนินจะพยายามดึงเชิงเรื่องนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แต่ตอนนี้เมื่อเขาต้องการจะพูดคุยกัน ฉันก็ยินดีอย่างยิ่งที่จะปฏิบัติตาม! นอกจากนี้ ฉันยังสงสัยว่าทำไมเขาถึงลากเรื่องนี้ออกมาจนล่าช้าขนาดนี้ เขาต้องการอะไรกันแน่?

กวินวางสายตามคำแนะนำของเจตนินและจองห้องทานอาหารส่วนตัวของโรงแรมสำหรับการนัดพบอย่างรวดเร็ว จากนั้น เขาจึงส่งข้อความรายละเอียดถึงเลอศิลป์ตามที่สัญญาไว้

แทนที่จะตอบกลับข้อความ เลอศิลป์กลับสตาร์ทรถและขับตรงไปที่โรงแรม

คืนนั้นตอนสามทุ่ม ชายทั้งสองก็ปรากฏตัวที่ทางเข้าโรงแรมแทบจะพร้อมกัน