ตอนที่ 1738 ในที่สุดเธอก็ฟื้น

ระหว่างนั้น ในห้องพักฟื้นที่ชั้นบนสุดของโรงพยาบาล เมธินีกำลังรออยู่กับเด็กทั้งสามอย่างใจจดใจจ่อ พงศกร ลลิตา และจักรภพก็อยู่ที่นั่นด้วย

หลังจากทุ่มเทความพยายามทั้งหมดไป พวกเขาก็สร้างยาถอนพิษได้สำเร็จในระยะเวลาอันสั้น

เมื่อรษิกาดื่มเข้าไปแล้ว ค่าต่างๆ บนเครื่องมือก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ โชคไม่ดีที่เธอยังไม่ฟื้นคืนสติ

“ป้าเมธินี ยาถอนพิษของเราได้ผลไหมครับ?” อชิถามด้วยความเป็นห่วงหลังจากหมดความอดทนแล้ว

แม้ว่าเธอจะไม่แน่ใจว่าอาการโคม่าของรษิกานั้นรุนแรงแค่ไหน แต่เมธินีก็ยังคงทำเป็นเข้มแข็ง

“มันจะต้องได้ผลสิ แม่ของหนูเป็นคนคิดสูตรขึ้นมาเองเลยนะ อีกอย่าง ค่าต่างๆ บนเครื่องก็ดีขึ้นแล้วด้วย”

ทันทีที่พูดจบ เธอก็มองพงศกรด้วยความกังวล โดยหวังว่าจะได้รับคำยืนยันจากเขา

เมื่อพงศกรพยักหน้ารับ เมธินีก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมา

“แต่ทำไมแม่ยังไม่ฟื้นล่ะ?”

ไอรดาเริ่มดีขึ้นจากการร้องไห้ก่อนหน้านี้ เธอยังคงสูดจมูกไปด้วยระหว่างที่พูด ดวงตากลมโตของเธอเต็มไปด้วยความกังวล

ด้วยความเสียใจแทนไอรดา เมธินีจึงโน้มตัวเข้ามาลูบหัวเด็กหญิง “แม่หนูเหนื่อยเลยต้องนอนหลับต่ออีกหน่อย เดี๋ยวแม่ก็จะฟื้นขึ้นมาแน่นอน”

เด็กๆ สงสัยในคำพูดของเมธินีหลังจากรอมาอย่างยาวนาน

เมธินีที่กำลังหงุดหงิดอยู่ พยายามตั้งสติและแนะไปว่า “ทำไมไม่ลองไปคุยกับแม่ดูล่ะ? เสียงของพวกหนูอาจจะช่วยให้แม่ฟื้นขึ้นมาก็ได้นะ”

การให้เด็กๆ ได้ทำอะไรสักอย่างหนึ่งนั้นดีกว่าการปล่อยให้พวกเขาคิดอะไรเลยเถิดไปไกล

เด็กๆ พยักหน้าอย่างเชื่อฟังก่อนที่จะเข้าไปล้อมรอบเตียงอย่างรวดเร็ว

“แม่ ฟื้นสิ อย่านอนหลับต่อไปเลย หนูคิดถึงแม่…” ไอรดาอ้อนวอนขณะที่จับมือรษิกาไว้ สีหน้าเธอน่าสงสารมาก

เบนนี่โน้มตัวมาข้างหูรษิกา เขาอยากจะพูดเสียงดังแต่กลัวว่าจะรบกวนแม่ เขาพยายามพูดเบาๆ “แม่ครับ แม่บอกไม่ใช่เหรอว่าไม่ควรโกหกลูกๆ? แม่บอกว่าแม่จะกลับบ้านคืนนี้ แต่นี่มันจะเลยไปเป็นพรุ่งนี้แล้วนะครับ”