ตอนที่ 1739 หายาก

ตอนนี้แม่ของพวกเขาฟื้นแล้ว เด็กๆ จึงร้องไห้ออกมา

“แม่ แม่ฟื้นแล้ว เรากลัวมากเลย…”

แม้แต่อชิก็ยังเริ่มสูดจมูกเบาๆ ขณะที่น้ำตาปริ่มริมขอบตา

ด้วยความเสียใจแทนเด็กๆ รษิกาจึงปลอบพวกเขาอย่างอ่อนล้า “ขอโทษที่แม่ทำให้ทุกคนกลัวนะ แต่ขอบคุณลูกๆ ด้วยที่เรียกแม่ ทำให้แม่ฟื้นขึ้นมาได้”

เสียงร้องไห้ของเด็กๆ ค่อยๆ หายไปเมื่อพวกเขาได้ยินเช่นนั้น

“เมื่อกี้แม่ได้ยินพวกเราเหรอครับ?” เบนนี่ละล่ำละลัก

ริมฝีปากของรษิกาแย้มเป็นรอยยิ้ม “พอแม่ได้ยินเสียงเด็กสองคนกำลังร้องไห้ แม่ก็รีบตื่นขึ้นมาเลย ไม่คิดว่าลูกจะยังร้องไห้อยู่อีกนะเนี่ย”

เธอหลับๆ ตื่นๆ อยู่เมื่อครู่นี้ แม้ว่าจะอ่อนล้ามากเกินกว่าจะลืมตาตื่นขึ้นมา แต่ในใจเธอนั้นก็รู้สึกตัวอยู่อย่างชัดเจนแล้ว

ตอนที่เธอได้ยินเสียงเบนนี่และไอรดา เธอก็ฝืนตัวเองให้ฟื้นขึ้นจากอาการโคม่า

เธอไม่คิดเลยว่าลูกๆ ของเธอจะร้องไห้หนักมากในนาทีที่เธอลืมตาขึ้น

ภาพนั้นทำให้รษิการู้สึกผิด “แม่ขอโทษนะที่ทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วง แม่ไม่ระวังตัวเลยจริงๆ”

การไม่ระวังตัวของเธอทำให้เธอตกหลุมพรางของเจตนิน

อชิเป็นคนแรกที่หยุดร้องไห้ เขาส่ายหน้าพลางขมวดคิ้ว “ไม่เลยครับ มันเป็นเพราะคนไม่ดีคนนั้นต่างหาก แม่ไม่ผิดเลยครับ! แม่เป็นหมอที่ดีที่สุดในโลกนี้เลย!”