ตอนที่ 1748 โอกาสที่สอง

รษิกาคิดไม่ตกกับปฏิกิริยาของเลอศิลป์ เพราะส่วนตัวเธอเองแล้ว เธอถึงกับเซเมื่อรู้ว่าไอรดาเป็นลูกสาวของเธอ แต่ใบหน้าของเลอศิลป์แทบไม่มีร่องรอยของอารมณ์หรือข้อสงสัยใดๆ เลย

เขาเชื่อใจฉันมากหรือเป็นเพราะเขารู้เรื่องนี้แล้ว?

รอยขมวดคิ้วปรากฏขึ้นเมื่อเธอคิดได้เช่นนั้น

เลอศิลป์มองดูหญิงสาวที่กำลังกังวล เขาลูบผมเธอและพูดว่า “ผมรู้เรื่องนั้นแล้ว ผมก็เลยไม่แปลกใจ”

“เมื่อไรคะ?” รษิกาโพล่งขึ้นมา

จากนั้น เธอก็คิดได้ว่าท่าทีของเลอศิลป์ที่มีต่ออชิและเบนนี่ยังคงเป็นเหมือนเดิม นับตั้งแต่ก่อนเธอจะหมดสติไปด้วยซ้ำ

เช่นเดียวกับที่เลอศิลป์พูด เขารักเด็กชายทั้งสองมาโดยตลอด แม้ว่าเด็กๆ จะไม่ชอบเขาในตอนแรกเพราะรษิกาก็ตาม

ไม่สำคัญเลยว่าจะเป็นเพราะความรู้สึกที่เขามีต่อเธอ หรือเพราะเขารักอชิและเบนนี่จริงๆ ไม่ว่าจะเป็นทางไหน ก็เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นห่วงเด็กชายเท่ากันกับที่เป็นห่วงไอรดา โดยเฉพาะเมื่อเขาประกาศภูมิหลังของเด็กชายทั้งสองต่อสาธารณะเพื่อปกป้องพวกเขา

รษิกานึกถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้น แต่ยิ่งเธอคิดมากเท่าไร เธอก็ยิ่งระบุไม่ได้ว่าเลอศิลป์รู้ความจริงตั้งแต่เมื่อไรกันแน่

“ผมไปหาคมสันเผื่อว่าเขาจะหาทางช่วยคุณได้ตอนที่คุณหมดสติไป ผมดีใจมากเมื่อได้รู้ว่าเด็กๆ เป็นลูกของผมจริงๆ แต่ตอนนั้นผมกังวลเรื่องของคุณมากกว่า”

ในเมื่อเลอศิลป์รู้แล้วว่าพวกเขาเป็นลูกชายของตนเอง เขาจึงไม่ได้แปลกใจอะไรเลยเมื่อรษิกาเปิดเผยความจริงออกมา

“งั้นเขาก็เป็นคนบอก…” สีหน้าหมดหวังฉายขึ้นมาบนใบหน้าของรษิกาเมื่อเอ่ยถึงชื่อคมสัน