ตอนที่ 1752 หลบหนีการลงโทษ

“แก!” เมื่อได้ยินคำพูดของผู้ช่วย จุลพัฒน์ก็ระเบิดโทสะออกมา สายตาเขามืดมนไปครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะล้มพับไปเนื่องจากความโกรธ

กวินรีบก้าวเข้าไปพยุงเขา

“นายท่านจุลพัฒน์ ทุกอย่างที่ผมพูดเป็นความจริงครับ! ไม่มีอะไรห้ามคุณเจตนินจากการทำสิ่งที่เขาต้องการได้! ช่วยดูแลตัวเองด้วยเถอะครับ คุณเป็นคนเดียวที่ดำรงกุลกรุ๊ปจะพึ่งพาได้ในตอนนี้!” ผู้ช่วยกล่าวขณะที่ค่อยๆ ลูบหน้าอกของจุลพัฒน์เพื่อช่วยให้เขาหายใจได้ดีขึ้น

จุลพัฒน์หอบหายใจอย่างหนัก และการขาดออกซิเจนก็เห็นได้ชัดจากสีหน้าซีดขาวของเขา

กวินรีบป้อนยาเขาเพื่อให้คลายจากอาการนั้น

หลังจากจุลพัฒน์ตั้งสติได้แล้ว เขาก็มองผู้ช่วยด้วยความเสียใจที่เจืออยู่ในแววตา ก่อนจะถามหาการยืนยัน “อย่างนั้นเหรอ?”

ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างระแวดระวัง

“น่าขันจริงๆ” จุลพัฒน์ส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง “ตระกูลดำรงกุลทำความดีและสะสมคุณธรรมมาหลายชั่วอายุคน คนในหมู่พวกเราจะโลภกับเงินขนาดนี้ได้ยังไง?”

หลังจากนั้น เขาก็ขอโทษผู้ช่วย “ดูเหมือนฉันจะเข้าใจนายผิดไป แต่ทำไมนายถึงไม่บอกฉันก่อนหน้านี้ว่าเขาทำเรื่องเหล่านั้นลับหลังฉัน?”

เมื่อเห็นว่าจุลพัฒน์ใจสลายมากแค่ไหน กวินก็เสียใจแทนเขา “นายท่านจุลพัฒน์ครับ อย่าทำให้ผมลำบากใจเลย ผมเป็นแค่ผู้ช่วยเท่านั้น ผมจะกล้าต่อต้านความต้องการของคุณเจตนินได้ยังไง?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จุลพัฒน์ก็พยักหน้าและถอนหายใจ “เจตนินอยู่ที่ไหน? บอกให้เขามาหาฉันแล้วมาอธิบายด้วย ไม่อย่างนั้น ฉันจะแบกหน้าไปเจอบรรพบุรุษได้ยังไง?”

กวินดูลังเล “คุณเจตนิน เขา…”