ตอนที่ 1846 การยั่วโมโห

ขนิษฐาตกใจเหมือนกันเมื่อได้รู้สถานการณ์

อันที่จริง การค้าแบบนำเข้าและส่งออกนั้นมักประสบปัญหาบ่อยครั้ง ไม่ว่าธุรกิจจะทำกำไรได้มากเพียงใดก็ตาม สิ่งสำคัญที่สุดคือสามารถเรียกรับเงินได้หรือไม่

เธอรีบบอกข่าวนี้ให้ชโยดมรู้

“พี่จะบอกให้ดรันย์ไปดูเรื่องนี้ทันที” ชโยดมเองก็เคร่งเครียดไม่ต่างกัน

เขาส่งรายชื่อลูกค้าของฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ปทั้งหมดในเอเปียไปให้ดรันย์ วิริยาซึ่งเป็นผู้ช่วยของเขาให้จัดการ

หลังจากดรันย์ได้รับคำสั่งแล้ว คนแรกที่เขาติดต่อก็คือเปาโล

สองสามนาทีต่อมา ดรันย์ก็กลับมาหาชโยดม

“อะไรนะ? เบอร์นั้นยกเลิกไปแล้วเหรอ?” ชโยดมโมโหมาก

“ผมจะลองติดต่อลูกค้าอีกสองราย บางทีมันอาจจะเป็นแค่ปัญหาชั่วคราว คุณเปาโลเองก็มีปัญหาที่ไม่จำเป็นและเปลี่ยนเบอร์โทรอยู่บ่อยๆ นะครับ” ดรันย์พยายามอธิบายว่ามันอาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่เขาเองก็เคร่งเครียดอยู่เช่นกัน

เขาตั้งสติ วางสายและกดหมายเลขลูกค้ารายใหญ่อีกสองรายต่อไป

ยอดขายที่เพิ่มขึ้นในเดือนนั้นส่วนใหญ่เป็นผลมาจากลูกค้าสามรายที่พวกเขาแย่งชิงมาจากฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป หากข้อตกลงกับลูกค้าทั้งสามรายประสบปัญหา ทุกอย่างจะเลวร้ายมาก

ไม่นาน เขาก็ได้รับคำตอบกลับหลังจากโทรไปสองครั้ง และทั้งสองหมายเลขก็ถูกยกเลิกไปแล้วเช่นกัน

ดรันย์ตื่นตระหนก เขารีบค้นหาข้อมูลติดต่อบริษัทของลูกค้าทั้งสามราย

ตามข้อมูลที่แสดงอยู่ในอินเทอร์เน็ต เขากดโทรออกไปตามเบอร์นั้นด้วยมืออันสั่นเทา

ผลนั้นไม่ต่างกัน สายที่โทรเข้าไปไม่สามารถเชื่อมต่อได้เลย

ดรันย์ไม่รู้ว่าจะรายงานต่อชโยดมอย่างไร เขารู้สึกสับสนจนหัวแทบระเบิด

ชโยดมที่ตอนแรกกำลังเพลิดเพลินกับไวน์แดงอยู่ที่บ้าน เขากำลังวางแผนว่าจะไปว่ายน้ำต่อจากนี้

แต่เขาก็ไม่มีอารมณ์จะทำอย่างนั้นแล้ว ดรันย์ยังไม่กลับมารายงานฉันเลยทั้งที่ผ่านไปนานแล้ว ซึ่งหมายความว่ามีเรื่องบางอย่างผิดปกติไป

เรารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วขึ้นรถเบนท์ลีย์ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังบริษัท

เมื่อเขามาถึงห้องทำงานผู้บริหาร ดรันย์ก็ยืนอยู่ที่หน้าทางเข้าแล้ว สีหน้าของผู้ช่วยเขาเศร้าหมองราวกับว่าเขาท้องผูกมาหลายปีแล้ว