ตอนที่ 1883 ส่วนลดสำหรับคฤหาสน์

ช่วงต่อมาทำให้อรอุษาเกิดความวิตกกังวล

โชคดีสำหรับเธอที่รษิกาวุ่นวายอยู่กับการเตรียมงานแต่งงานของเธอและไม่มีเวลาให้ความสนใจ

ถึงกระนั้น อรอุษาก็ยังรู้สึกว่าจำเป็นต้องเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ

ดังนั้น เธอจึงมุ่งหน้าไปที่สถาบันวิจัยในเช้าวันรุ่งขึ้นและลากรษิกาไปร่วมการแถลงข่าวอย่างเป็นทางการ

งานดำเนินไปอย่างยาวนานและน่าเบื่อ เนื่องจากประเด็นด้านความปลอดภัยเป็นหัวข้อที่พูดคุยกัน งานเริ่มตอนเก้าโมงเช้าและจบลงตอนบ่ายสามโมงเท่านั้น

หลังงานแถลงข่าว อรอุษาชวนรษิกาไปดื่มกาแฟยามบ่าย จนกระทั่งรษิกาต้องไปลองชุดแต่งงาน ทั้งคู่จึงแยกย้ายกันไป

ในวันนั้น สินค้าสามแสนชุดที่บรรทุกมาด้วยรถบรรทุกสิบหกคันถูกดัดแปลงจนหมด

เมื่อรษิกากลับมาที่คฤหาสน์ในตอนเย็น เอกพลและศศิตากำลังเล่นเกมกับเด็กๆ อยู่ชั้นล่าง ขณะที่เลอศิลป์อยู่ในห้องนั่งเล่น เขากำลังอ่านนิตยสารสถาปัตยกรรม

“ที่รัก ผมคิดว่าบ้านของเราเล็กเกินไป ผมเห็นบ้านสไตล์คฤหาสน์หลังหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ และผมคิดว่ามันค่อนข้างดี เนื่องจากเพิ่งเปิดขาย ทำไมคุณไม่ลองดูล่ะว่าคุณชอบหรือเปล่า?”

เมื่อรษิกาโน้มตัวลงมาดู สิ่งที่เธอเห็นก็มีเพียงตัวเลขศูนย์เรียงกันยาวด้านหลังตรงราคาที่ระบุ เธอลองคำนวณดูแล้วก็พบว่าคฤหาสน์หลังนี้มีมูลค่ามหาศาลถึงหลายพันล้าน

“บ้านนี้ก็ใหญ่มากพอแล้ว แค่สวนอย่างเดียวก็มีขนาดเท่าสนามบาสสองสามสนาม” รษิกายังเลิกนิสัยประหยัดไม่ได้ แม้ว่าตอนนี้เธอจะรวยมากแล้วก็ตาม

“แบบนั้นคงไม่ได้หรอก ถ้าในอนาคตเรามีลูกมากมายล่ะ? นั่นคือเหตุผลที่เราต้องการคฤหาสน์ เราจะได้มีศาลากลางสวนที่มีเนินเขาจำลองและลำธาร นี่คือการออกแบบล่าสุดตามธีมชนบทคลาสสิก คุณไม่ชอบเหรอ?”

เมื่อมองรษิกา เลอศิลป์ก็เห็นชัดเจนว่าเธอหลงใหลในสถาปัตยกรรมนี้มากเพียงใด

“แน่นอนว่าฉันชอบ ฉันจะให้คุณตัดสินใจเอง ฉันอยากได้พื้นที่ที่ใหญ่กว่านี้ให้เด็กๆ ได้ออกกำลังกาย เราสามารถสร้างสไลเดอร์และสนามฟุตบอลได้ครึ่งสนาม”

ทันทีที่รษิกาพูดจบ เลอศิลป์ก็หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์