ตอนที่ 1966 ได้รับพร

เมื่อเด็กๆ กลับมาจากโรงเรียน รษิกาก็บอกพวกเขาว่าแม่ทูนหัวของพวกเขาอยากเจอและเล่นกับเด็กๆ ทั้งสามคน เหล่าเด็กน้อยต่างตอบตกลงอย่างยินดีและรอคอยให้แม่ทูนหัวของพวกเขามารับ

ยี่สิบนาทีต่อมา เมธินีก็มาถึงคฤหาสน์และพาเด็กๆ ออกไป

รษิกาพูดคุยกับเลอศิลป์ เธอคิดว่าจะแจ้งเอกพลกับศศิตาให้ทราบเรื่องการตั้งครรภ์

“พ่อคะ แม่คะ เลอศิลป์กับฉันมีบางอย่างจะบอกค่ะ” รษิกาพูดกับพ่อแม่สามีด้วยความใจเย็น

เมื่อได้ยินเสียงที่จริงจังของลูกสะใภ้ ทั้งสองคนก็ดูตกใจเป็นอย่างมาก พวกเขาคิดว่ามีเรื่องร้ายแรงอะไรเกิดขึ้น

ในความเห็นของพวกเขา มีไม่กี่เรื่องที่ลูกชายของพวกเขาไม่สามารถจัดการได้ หากเลอศิลป์กับรษิกาต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขา เรื่องนั้นก็คงจะร้ายแรงเป็นอย่างมาก

รษิกาไม่รู้เลยว่าน้ำเสียงของเธอมีบางอย่างผิดปกติเจืออยู่

ในทางกลับกัน เลอศิลป์ยิ้มอยู่ตลอดเมื่อเขามองพ่อแม่ของเขาขณะที่เข้ามาในห้อง

“เลอศิลป์ เกิดอะไรขึ้น?” ศศิตาพูดอย่างกังวลใจ

เลอศิลป์กับรษิกามองหน้ากัน ความตื่นเต้นของพวกเขากักเก็บไว้ไม่อยู่ จากนั้นพวกเขาก็รีบขอให้ศศิตากับเอกพลนั่งลงก่อน

“ทำไมพ่อกับแม่ต้องประหม่าขนาดนั้นด้วย? รษิกากับผมอยากจะบอกข่าวใหญ่ให้พ่อแม่รู้!” เลอศิลป์อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

รษิกาเองก็เห็นความตึงเครียดในสีหน้าของพ่อแม่สามี และตัดสินใจว่าจะพูดออกไปตรงๆ

“พ่อคะ แม่คะ ครอบครัวเราจะได้ต้อนรับลูกคนที่สี่ในไม่ช้านี้แล้วนะคะ!”

“อะไรนะ? จริงเหรอ?”