ตอนที่ 1967 ฉันเคยพูดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร

ระหว่างอาหารเย็น เมธินีก็ส่งวิดีโอมาให้รษิกาเพื่อแจ้งว่าเด็กๆ ทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ทุกคนต่างเพลิดเพลินกับอาหารมื้อใหญ่นี้มาก

เมธินียังเล่าด้วยว่าพวกเขาวางแผนจะทำกิจกรรมอะไรร่วมกัน เธอจะไปพักผ่อนและเล่นเกมมือถือกับอชิและเบนนี่ เนื่องจากเธอไม่เก่งเรื่องการเล่นเกม เธอจึงต้องให้เด็กชายสองคนคอยชี้นำ

ส่วนไอรดาจะได้เรียนรู้วิธีทำถุงหอมจากเรขา ซึ่งไอรดาก็ชอบทำเช่นกัน

“รู้อะไรไหม? รษิกา ทุกครั้งที่แม่ฉันเจอเด็กสามคนนี้ แม่ก็จะเริ่มรังควานฉันทีหลัง ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพาพวกเขามาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจแม่ไม่ให้วิตกกังวลมากเกินไปนัก” เมธินีบ่น

ลูกๆ ทั้งสามของรษิกานั้นโดดเด่นมากจนใครก็ตามที่เห็นจะต้องอยากจับตัวไป

ตอนนี้ ลูกคนที่สี่กำลังมา

เมธินีจินตนาการออกว่าเรขาจะต้องบ่นเธอเรื่องการเริ่มต้นครอบครัวเมื่อลูกคนที่สี่ของรษิกามาเกิดแล้วเช่นนี้

“ถ้าฉันยังไม่มีอะไรคืบหน้าเรื่องจักรภพ มีความเป็นไปได้สูงมากที่ฉันจะต้องออกเดทแบบนัดบอดล่ะ” เมธินีพูดอย่างหมดหนทาง

แม้ว่ารษิกาอยากจะปลอบใจเมธินี แต่เธอก็คิดว่าคำพูดปลอบใจของเธอคงไม่มีความหมายอะไรมากนัก เพราะเรื่องนี้เกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้ว เธอจึงได้แต่หัวเราะคิกคักและพูดว่า “อย่ามองโลกในแง่ร้ายเกินไปเกี่ยวกับการนัดบอด ใครจะรู้? เธออาจจะได้เจอคนที่เธอชอบก็ได้”

“พอแล้วล่ะ ฉันจะไปเล่นกับอชิและเบนนี่แล้ว ฉันจะส่งพวกเขากลับบ้านประมาณสามทุ่มครึ่งนะ!”

หลังจากเมธินีวางสาย รษิกาก็นึกถึงเรื่องอดีตขึ้นมาในทันที

หลายคนอาจจะอิจฉาชีวิตของเธอในตอนนี้ แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าเธอผ่านอะไรมาบ้างในหกปีที่เอเปีย

ขณะที่เธอกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เสียงของศศิตาก็ดังมาจากข้างล่าง “รษิกา ลงมาข้างล่างสิ! แม่ทำซุปเห็ดบำรุงให้เธอเสร็จแล้ว!”

รษิกากลับจากภวังค์และยิ้ม “โอเค กำลังไปค่ะ!”