ตอนที่ 1987 บาดเจ็บโดยไม่มีเหตุผล

ดิเรกผงะไป “ตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์เหรอ?”

เพราะเขาเพิ่งย้ายมาจากทางเหนือ เขาจึงไม่คุ้นเคยกับลำดับชั้นในเมืองนี้มากนัก

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เคยคาดคิดแม้แต่น้อยว่าเลอศิลป์ ฟ้าศิริสวัสดิ์ คนดังจากฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป จะเป็นชายหนุ่มเช่นนี้ สำหรับเขาแล้ว ทุกคนในอุตสาหกรรมธุรกิจจะต้องปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพ

แต่พ่อแม่คนอื่นๆ จำเด็กทั้งสามได้ทันที

“เด็กทั้งสามคนเหล่านี้เป็นอัจฉริยะที่โด่งดังทันทีที่เข้าเรียนในโรงเรียนนี้ไม่ใช่เหรอ?”

“ฉันคิดว่าคุณพูดถูก พวกเขาเป็นฝาแฝดและมีน้องสาวตัวน้อยที่น่ารัก เป็นพวกเขาจริงๆ! เราถึงคราวจบเห่กันหมดแล้ว ฉันได้ยินมาว่าพ่อแม่ของพวกเขามีอิทธิพลมากทีเดียว”

“ฟ้า… ฟ้าศิริสวัสดิ์เหรอ? ตระกูลที่ทรงเกียรติที่สุดในหัสดิน ตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์น่ะเหรอ?”

พ่อแม่เหล่านั้นงุนงง พวกเขาจ้องมองเลอศิลป์กับรษิกาด้วยความหวาดกลัว

หนึ่งในนั้นรีบไปดึงแขนของดิเรก โดยขยิบตาซ้ำๆ หวังอย่างกระวนกระวายว่าดิเรกจะเข้าใจ

ดิเรกรู้สึกงุนงง “ตระกูลที่ทรงเกียรติที่สุดในหัสดินเหรอ?”

หลังจากนั้น เขาก็สบตาที่คมกริบของเลอศิลป์ หัวใจของเขาก็เต้นรัว

“เลอศิลป์ ฟ้าศิริสวัสดิ์เหรอ? คุณเลอศิลป์น่ะเหรอ?” ดิเรกพูดตะกุกตะกักด้วยความไม่เชื่อ แม้ว่าเขาจะดำรงตำแหน่งสำคัญมากจนแม้แต่ผู้บริหารโรงเรียนยังต้องให้ความเคารพเขา แต่เขาก็ไม่ได้มีอิทธิพลเท่เลอศิลป์ ฟ้าศิริสวัสดิ์แห่งกลุ่มฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ปเลย

ดิเรกตกใจจนสติแตกและกลืนน้ำลายอย่างประหม่า

“แล้วทำไมลูกชายของคุณถึงทำร้ายลูกสองคนของผม?” เลอศิลป์กัดฟันถาม น้ำเสียงของเขาเย็นชา