ตอนที่ 485 ยอมรับทักษะทางการแพทย์ของฉัน

ตอนนี้ดึกมาแล้ว รษิกาจึงพูดคุยกับเด็กๆ อีกเล็กน้อยก่อนที่จะพาพวกเขาเข้านอน หลังจากที่เด็กๆ หลับไปแล้ว เธอก็กลับไปที่ห้องนอน

รษิการู้สึกอ่อนล้าและปวดร่าวทั้งร่างกายและจิตใจ หลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน เธอก็อาบน้ำอย่างรวดเร็วแล้วเข้านอน

วันรุ่งขึ้น รษิกาตื่นแล้วมุ่งหน้าไปยังสถาบันวิจัย

เจ้าหน้าที่ทราบว่าเธอได้เข้าร่วมการให้คำปรึกษาทางการแพทย์ของตระกูลดำรงกุลเมื่อวานนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงรีบมาหาเธอเพื่อสอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้

“คุณหมอรษิกาการให้คำปรึกษาทางการแพทย์เป็นยังไงบ้าง?”

“คนของตระกูลดำรงกุลเชี่ยวชาญเรื่องยาอย่างที่เขาเล่าลือกันหรือเปล่า?”

คำถามต่างๆ ดังก้องอยู่ในหูของรษิกา

ริมฝีปากของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มพร้อมกับอธิบายว่า “การให้คำปรึกษาทางการแพทย์ของตระกูลดำรงกุลไม่ได้ลึกลับอย่างที่พวกคุณคิดหรอก แล้วมันก็เหมือนการให้คำปรึกษาทางการแพทย์ทั่วไปในโรงพยาบาลตามปกติ สำหรับทักษะทางการแพทย์ของพวกเขา ฉันคงไม่มีสิทธิ์ตัดสินและแสดงความคิดเห็นในเรื่องนั้น แต่เมื่อได้เห็นว่าพวกเขามีอิทธิพลมากเพียงใด มันก็บ่งชี้ได้ว่าพวกเขามีความสามารถมากกว่าหมอทั่วไปนะคะ”

เพราะในตอนนั้นทุกคนยุ่งมากกับการรักษาเด็กๆ จนไม่ได้สังเกตว่าหมอคนอื่นๆ มีทักษะพิเศษหรือไม่

แต่ถึงอย่างนั้นก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขายอดเยี่ยมมากแค่ไหนที่สามารถรวบรวมแพทย์ที่มีชื่อเสียงจำนวนมากได้

นอกจากนั้น รษิกายังประทับใจในอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่คิดค้นขึ้นมาโดยตระกูลดำรงกุล

เมื่อได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็เลิกถามเกี่ยวกับตระกูลดำรงกุล แล้วหันมาถามเธอเกี่ยวกับการให้คำปรึกษาทางการแพทย์แทน

รษิกายังคงอดทนและเล่าทุกสิ่งให้พวกเขาฟังทุกสิ่งที่พวกเขาต้องการรู้

คมสันขัดจังหวะคำถามที่ยิงรัวราวกับปืนกลจากทุกคนและพารษิกาออกจากแผนกวิจัยก่อนที่สถานการณ์จะบานปลาย “ตระกูลดำรงกุลมีแผนจะสร้างสถาบันวิจัยใช่ไหม? พวกเขาพูดอะไรก่อนที่คุณจะกลับมาไหม?” คมสันถาม